Kerstpakket (2)

Goed, stel dat die 'Phoenix-optie' er zou liggen, maar tegelijkertijd zou er morele druk komen van de werkgever in de vorm van: je kunt de Phoenix-optie nemen, maar er zijn ook veel hongerige kinderen en andere vreselijke zaken aan de gang in de wereld. Je kunt de de financiële tegenwaarde van je pakket ook beschikbaar stellen aan project X. Dan wordt het alweer moeilijker. En stel dat er voor project X een televisie-uitzending met allemaal betrokken Bekende en mij Onbekende Nederlanders verzonnen zou worden door RTL met als onderliggend doel de kijkcijfers opkrikken en je werkgever zou op het podium komen met een cheque waarop de naam van het bedrijf staat en de mededeling dat iedereen afstand van zijn of haar pakket heeft gedaan, terwijl je vermoedt dat die Bekende en mij Onbekende Nederlanders en mijn werkgever daar niet staan voor project X, maar ter meerdere eer en glorie van zichzelf en de kijkcijfers.
Wat dan? Terug naar de realiteit: Het Glazen Huis komt dit jaar te staan in de grote wereldstad E. De helden uit het huis zijn zich al flink warm aan het lopen. Mijn werkgever vraagt mij of ik mijn pakket beschikbaar wil stellen voor project X. In een reflex denk ik: dus niet, want ik laat me niet prostitueren en zeg nee. Aan de andere kant heb ik dat pakket vaak niet opgehaald of weggegeven. Er ontstaat een vreemde situatie: aan de ene kant wil ik het niet, maar ik wil ook niet dat het 'misbruikt' wordt. Mijn pakket zit dus in een soort vacuüm ... en ik ook. Na wat gebreenstorm gisteren kwam Frau Von S. met een eenvoudige oplossing: afschaffen, dat kerstpakket!
Als het fillumpje Chuck Berry, want tot mijn verrassing waren de kids (tussen de 20 en 25 jaar) dit aan het draaien op de verjaardag van mijn dochter toen ik ergens in de nacht bij dit feestje binnenviel. Het komt allemaal best wel goed met die jeugd van tegenwoordig!
http://www.youtube.com/watch?v=6ofD9t_sULM

Kerstpakket (1)

Op de laatste vrijdag voor Kerstmis fietst een man voorbij; het miezert, de temperatuur is 3 graden. Het is half 5 en al donker. De man heeft een Unox-ijsmuts op en onder zijn snelbinders zit een kerstpakket. Waarom word ik hier treurig van? Waarom kom ik op zo'n vrijdag altijd huilend thuis, terwijl er 2 weken vakantie beginnen?
Met het kerstpakket heb ik niets: 4 van de 10 haal ik niet eens op. Dit komt voor een deel omdat ik er een jaar of wat geleden achter kwam dat er middels spretsjiets bijgehouden werd wie wel en wie niet zijn pakket had opgehaald. Niet ophalen was dus een middel om de structopaten te irriteren. Na de kerstvakantie werd je dan via een meeltje of op andere manier aangezet om de jaarlijkse aalmoes af te halen. Voor een ander deel is het voor mij nog steeds onverklaarbaar, waar mijn slechte relatie met het kerstpakket vandaan komt.
Maar goed, blijven er nog 6 over. 4 Daarvan geef ik weg aan mensen die graag een 2e kerstpakket hebben of aan de BedelBulgaar op het lelijkste plein ter wereld (je zult maar Bulgaar zijn, in Nederland worden gedwongen om gecertificeerd te bedelen en dan, of all places, ook nog op het Franz Leharplein je geld bij elkaar moeten scharrelen). De overige 2 moet ik, onder dwang van Marij, mee naar huis nemen:'en dit jaar is het uit met de flauwekul, je neemt je pakket mee'!
Waarom heb ik daar nou allemaal zo'n moeite mee? Wat is dat voor zielig gedoe? Waarom haal ik dat pakket niet gewoon op, zet het thuis neer en zie wel wat er gebeurt?
De meest voor de hand liggende reden is dat de inhoud nooit spectaculair is. Maar stel nu dat er een aaiPet en een aaiFoon G4 met alvast een bon voor de nieuwe G5 in zou zitten, wat zou ik dan doen? Naar alle waarschijnlijk zou ik het pakket ook weigeren. Bovenstaande objecten komen er toch wel een keer. Maar wat zou mijn beslissing zijn als er in het pakket 4 retourtjes Amsterdam - Phoenix, een voucher voor 2 Ford Mustangs en nog € 5000 zakgeld in het pakket zouden zitten? De eerste reflex zou zijn: aannemen, snel wegrennen en thuis meteen de reis organiseren. Of toch niet? Ik ben er nog niet uit. Morgen of overmorgen meer. Als link 'I wana be sedated' (Ik wil tot rust gebracht worden)
http://www.youtube.com/watch?v=wMD7Ezp3gWc

Speedspin (2)

Met de Speedspin gaat alles 'prima de luxe'. Vanmorgen werd ik om 08.37 al gebeld; meestal zijn dat telefoontjes van het kaliber 'bus was te laat', 'verslapen', 'ik moest de koeien nog melken' enz. Vandaag was het weer eens een positief telefoontje. De mennekes vroegen of ik kwam kijken, want later op de dag zou de Speedspin weer verder gemodificeerd worden. Hij deed het dus en ze waren weer een fase verder. Ik hoef verder niets te vertellen, het filmpje hieronder spreekt voor zich. Een medeleerling zei nog:'ge hoeft alleen mar nar da fillumke te kijke en dan bende al misseluk' en dat klopt ook nog. Na 31 seconden hangen ze er namelijk een camera in, zodat je het echte kermisgevoel krijgt. Dus ... heel dat fillumpje uitkijken en 2 of 3 teilen klaarzetten!
http://www.youtube.com/watch?v=InsDQGQT70A
De pret was nog niet voorbij. Met de 1e-jaars jongeren van de Techniek en Design zijn we een blog begonnen; dan kan iedereen volgen wat ze bedenken. Ze zijn pas een paar dagen bezig, dus de kwaliteit moet nog komen. Ook moet het blog nog anders aangekleed worden, maar dat moeten de jongeren zelf maar doen. Maar goed, er zitten al een paar redelijke aanzetten bij. Ik denk dat het verzamelblog er over een maand totaal anders uit zal zien. Ik spreek u dan!
http://techniekendesign.blogspot.com/
Morgen of overmorgen mijn langverwachte overpeinzing betreffende 'kerstpakketten'.

Woody and Paul en de rest

In het kader van de muzikale (her)opvoeding ben ik tot nu toe vergeten om een Eindhovens muziekorkest onder de aandacht te brengen. Juist ja, Woody and Paul! Timmeren al jaren succesvol aan de weg en binnenkort, als het allemaal meezit en God het persoonlijk wil komt de 4e moderne langspeelplaat uit. De jongens hebben ook een keurig vormgegeven web-site, die het bezoeken waard is: http://www.woodyandpaul.com/ (voortaan aan uw rechterzijde)
Zij maken dus muziek: een mix van Americana, country, rock en alles wat daar tussen zit of bezijden valt.
Kijk, luister en onderzoek.
http://www.youtube.com/watch?v=utqOQhcU7Mg&feature=related

Huishoudelijke mededelingen

Mededeling namens de zwerver der zwervers:
Sinds ik eindelijk ook een aaiFoon aangeschaft heb - mijn bezwaar was steeds dat je met dat ding kunt bellen, maar dat valt reuze mee - is het mogelijk om veel sneller en waar ook ter wereld te berichten over mijn wel en wedervaren. Bovendien kan de trouwe lezer meteen en afdoende reageren!
En dus vindt u Dagdingen voortaan hier http://martenhogeweg.nl/dagdingen (zie ook links)

Mededeling 2: de man met de hoed was en is Buddy Miller. Goed speurwerk Herr Dokor F. aka Prinz Demenzia. Ik kende hem zelf ook niet. Wat liedjes van gehoord en voor de rest voor mij niet echt ontroerend goed; desalniettemin zijn biografie;
http://www.allmusic.com/artist/buddy-miller-p105936/biography

Jerome

Dit is Jerome, zo'n beetje hartje Arizona. Jerome is een zogenaamde Ghost Town. Een stadje waar niemand wordt verondersteld te wonen. In het begin van de vorige eeuw werd hier in de buurt goud gevonden en daar kwamen de golddigers op af. Als ze goud gevonden hadden, gingen ze van het geld hoereren en veel drinken in Jerome. De Amerikaanse autoriteiten gaven destijds het volgende advies aan Jerome:'the best thing that could happen to Jerome would be a nice, big, citywide fire'.
In Jerome woont nu een mix van bikers, hippies en kunstenaars. In sommige gidsen wordt ontraden om het stadje te bezoeken. Reden dus om er naar toe te gaan.
Aan de man die op het bankje zit, vroegen we of er ook ergens fatsoenlijke koffie te krijgen viel. Hij verwees ons op vriendelijke wijze naar een achteraftent waar inderdaad voor het eerst in 10 dagen drinkbare koffie kregen van alweer een vriendelijke vrouw. Met vriendelijk bedoel ik deze keer dus niet de obligate Amerikaanse huichelachtige vriendelijkheid waarbij men uit is op een zo hoog mogelijke fooi, maar oprechte vriendelijkheid. Later op de dag kwamen we dezelfde man weer tegen in de winkel van zijn vrouw (we gingen wat sieraden voor de kids kopen: GREAT PARENTS zei de vrouw nog in een reflex). Ik ging met de man buiten staan te praten en zonder ook maar een compliment te geven, kon deze man een normaal gesprek voeren (het enige non-complimentgesprek dat ik gevoerd heb). Ik voelde me OK daar.
Sieraden gekocht en op zoek naar een kroeg. Zo gevonden en ook daar normale vriendelijkheid (er werd niet om de 3 minuten geïnformeerd naar onze fysieke en geestelijke volksgezondheid). Er kwamen 3 mannen binnen en na 1 minuut klonk Twilight Zone van de Golden Earring uit de jukebox.

Ik inspecteerde de jukebox en zag ook nog een van m'n favoriete jeugdbandjes staan: The Allman Brothers Band met de beste slide-gitarist ever: Duane Allman. M'n dag was goed: ik zat in de kroeg met een vol flesje bier, Marij was tevreden, The Allman Brothers weerklonken, het weer was goed, ik had al uren geen complimenten gehad.
Jerome: goed, dat ze de fik er niet in hebben gezet.
Als link een liedje van voornoemde Allman Brothers Band van hun 1ste plaat (1969).
http://www.youtube.com/watch?v=dTr7CMV8uSs

Kijken!

Op zondag 21 november wordt de eerste aflevering uitgezonden van de VPRO-serie 'Oostwaarts!'. De serie wordt gepresenteerd door schrijver Jaap Scholten, die zelf al jaren met zijn Hongaarse echtgenote en zonen in Hongarije woont.
Koningsblauwe EU-borden zijn langs de wegen geplaatst en meisjes die het zich kunnen permitteren kleden zich naar de laatste voorbeelden van MTV. Maar achter het voormalige IJzeren Gordijn leeft een onwrikbaar Oost-Europa voort, met aanvaard gesjoemel in het parlement en gemeentehuizen, met paardenkarren in de modder van Transsylvanië, bloedvetes in bergenclaves in Albanië en berenjacht in Roemenië.
De beste manier om Oost-Europa te leren kennen, is door ter plekke naar de mensen te luisteren. De in Hongarije wonende schrijver en columnist Jaap Scholten doet dat, met een zigeunerwijsheid in pacht waaraan hij veel waarde hecht: ‘een hond die loopt, vindt botten’. Oostwaarts trekkend door Hongarije/Transsylvanië, Roemenië, Albanië, Servië, Montenegro en Bulgarije reist hij door een langzaam verdwijnende wereld en sprokkelt als geen ander de verhalen en mythen bij elkaar.
Zo 21 nov - Ned 2 - 20.15 uur
bron:http://www.hollanddoc.nl/nieuws/2010/november/oostwaarts-met-schrijver-en-columnist-jaap-scholten.html