Dzjekz

Ik zat in café Dzjekz. Café Dzjekz is een redelijk mooie kroeg. Het heeft desalniettemin 3 problemen: de eigenaren: Dzjek de Vries (de bekende farizeeër, ex-spindokter), Dzjek van Gelder (onderkruiper, huichelaar, likker) en Dzjek Spijkerman (hypocriet, mislukt grappenmaker).
Bij binnenkomst krijg je meteen zo'n misselijkmakende correcte hand van Dzjek 1: schudt de hand, maar houdt met de andere hand jouw bovenarm vast en kijkt je met zijn breedkikkerbek grijnzend aan. Maar goed, je bent netjes opgevoed en slaat hem niet meteen bewusteloos. Toch enigszins aangeslagen wankel je naar de bar en daar hoor je Dzjek 2 voor de zoveelste maal een van zijn flauwe grappen maken. Helaas staat hij achter de bar en moet je bij hem bestellen. Omdat deze media-terroristen menen hun wetenswaardigheden kenbaar te moeten maken, staat er elke avond wel iets op het programma. In de wintertijd vertelt Dzjek 2 allerlei grappen en grollen, waar alleen zijn directe entourage -gedwongen- om moet lachen. In de lente en herfst geeft Dzjek 1 zijn cursus hypocrisie en huichelarij in de hedendaagse kommunikaatsie voor zeer vergevorderden en in de zomer martelt Dzjek 3 zijn toehoorders met zijn sporttalkshow. Zo ook vandaag en morgen en overmorgen en gisteren en eergisteren en Dzjek 3 blijft maar doorgaan zolang hij met zijn onderkruipershoofd maar in beeld is. Het houdt maar niet op. Het maakt niet uit waar het over gaat. Alle Dzjeks vinden zichzelf het belangrijkst en publiek is alleen een middel. Dzjeks sporttalkshow handelde deze keer over de verdiende 16 - 3 nederlaaag van het Nederlands 11-tal tegen de superieure Brazilianen. De gasten aan tafel (allen specialisten!) raakten maar niet uitgepraat over de suprematie van de Brazilianen, maar Dzjek (zoals altijd) plaatste weer een van zijn buitengewoon infantiele opmerkingen, waarvan het enige doel is dat ze naar hem leiden: 'en heren, die nipte overwinning van de Brazilianen was uiteindelijk misschien wel verdiend, maar wat denken we van die fantastische ingooi van Van der Vaart in de 28e minuut' (daarna volgt het fragment 4 x herhaald vanuit diverse hoeken). Nu zit Dzjek 3 op zijn stokpaard, zijn kale hoofd begint te glimmen: hij had het gesprek weer indirect naar Ajax en Amsterdam en zichzelf getrokken en daar gaat het bij Dzjek altijd om. Dzjek 2 (grachtengordel) viel hem meteen bij. Ja, bij die ingooi, vielen al die middelmatige aanvallen van die gemene Brazilianen in het niet.
Ik besloot weg te gaan. Ik kreeg nog een kleffe kommunikaatsiehand van Dzjek 1 en wandelde de volgende kroeg in. Het RTL-café. Hier zaten ook weer allerlei mensen die het niet over voetbal hadden, maar met zichzelf bezig waren. Waarom is er hier geen normaal voetbalprogramma, zoals bijvoorbeeld op de BBC of bij de sympathieke moffen? Waarom lopen hier tegenwoordig allemaal van die zelfingenomen typetjes rond? Ik durf het eigenlijk niet op te schrijven, maar ik verlang tijdens een EK of WK toch wel weer naar wat ouderwets Barend en Van Dorp-gezwets. Inderdaad ... een mens kan diep zinken.

Rattus Norvegicus

De bruine rat is een intelligent en sociaal dier dat een groot aanpassingsvermogen heeft. Een voorbeeld hiervan is dat het dier zogenaamde tradities kent. Dit houdt in dat bepaalde populaties sterk afwijkend gedrag en afwijkende eetgewoontes en zelfs jachttechnieken kunnen vertonen in vergelijking met andere populaties, die van generatie naar generatie overbrengen. Dit schijnt opmerkelijk te zijn voor kleine zoogdieren en is meestal geografisch bepaald.

Ratten leven in kleine sociale groepen, bestaande uit een dominant mannetje, een harem vrouwtjes en enkele ondergeschikte mannetjes. Deze groepen kunnen zich vaak samenvoegen tot grotere kolonies. Dieren uit dezelfde groep leven vreedzaam naast elkaar, vreemdelingen worden door mannetjes verjaagd, soms zelfs gedood. Grote kolonies zijn toleranter tegenover vreemdelingen dan kleine. De hiërarchie binnen een groep bepaalt wie mag paren en eten. De dieren communiceren met elkaar via piepende, fluitende en gillende geluiden, maar ook met ultrageluid. Vrouwtjes met jongen laten zelden andere ratten in hun nest, alhoewel sommige kolonieleden worden getolereerd. Bron: Wikipedia

Een paar weken geleden is het grote spel (deel 1) weer begonnen: de formatie, ofwel anders geformuleerd: Wie is de Rat? Een spel, speciaal ontwikkeld voor politici die hun eigen ego nog een extra beurt willen geven. Voorlopig is Gauleiter W. (tijdelijk?) buitenspel gezet door de katholieke rat Verhagen: knap gedaan! Aan de andere kant heeft de katholieke rat zich enigszins buiten de orde gesteld door allerlei omtrekkende bewegingen te maken en zich te bescheiden op te stellen (gedrag een rat onwaardig dus). De socialistische rat Cohen speelt het tot nu toe goed; hij heeft zijn territorium goed afgebakend en heeft de groene rattin Halsema en het opportunistische ratje Pechtold al zo'n beetje klem. Blijft over de liberale rat: hij is de grootste en de sterkste; hij kijkt verbaasd om zich heen. Waarom ben ik de baas nog niet? Moet ik echt gaan samenwerken met de socialistische rat? We zullen zien. Vandaag begint deel 2.
Als toegift nog een nummertje van de moderne langspeelplaat Rattus Norvegicus van de Stranglers (beatorkest eind jaren '70, begin jaren '80): http://www.youtube.com/watch?v=3H1r01yk-l8

A.D. 2010

Mijn dochter had recht op een nieuwe telefoon. Het moest een Blackberry zijn, dan kon ze fijn pingen met andere Blackberry-eigenaars (de aaifoon schijnt inmiddels hopeloos uit te zijn). Zo'n telefoon wordt met de vrachtpost gebracht en daar moet voor getekend worden. Het is niet duidelijk wanneer het object wordt gebracht. Dat zijn spannende dagen, weet ik uit ervaring. Tegenwoordig kun je de bestelling 'volgen' op het Heilige Internet. Zo gezegd, zo gedaan. De mededeling was: 'Zending is voorgemeld.' Wat betekent dit? Weer iets dat verzonnen is door de gehate en overbodige groep mensen die ik wel vaker duid met spretsjiet-terroristen. Maar goed, een hedendaagse jongere windt zich hier niet over op en gaat naar www.goeievraag.nl. Bestaat dus echt!

Hieronder staat het antwoord en 'antwoordman' (bestaat ook echt) krijgt ook nog een compliment. Zie laatste alinea.

Nooit verwacht dat ik dit toch een beetje normaal zou vinden.

Temperament-disregulatie

Ik wilde niets schrijven vandaag. Er was geen sprake van irritatie, het was een gewone dag in mijn droeve bestaan. Ik zat naar de treurnis te kijken die het Franse 11-tal heet, de radio staat aan. Het is goed zo ... niets aan de hand. Het nieuws van 17.00. In een flard hoor ik bovenstaand bericht. Ik ben verbaasd, ik kan het niet geloven. Ik ga op Teletekst op zoek en op pagina 114 of zo tref ik het bericht aan. Geen paniek, geen gedoe, het land kabbelt voort.
Er verdwijnen banen in de zorg omdat er een tekort is van 30 miljoen. Niet omdat er minder zieken zijn of omdat de stad Maastricht cum annexis is gebombardeerd en er geen overlevenden meer zijn, niet omdat iedereen bij decreet door Gauleiter Wilders gezond is verklaard. Nee, er is een financieel tekort! Hoogstwaarschijnlijk is er daar geen tekort aan managers en spretsjiet-terrorristen die wel hun overbodige baantje zullen behouden. Toch (onverwacht, maar altijd welkom) weer een temperament-disregulatie vandaag, deze keer met disforie (zie ook 21 februari).

Miracles

Bovenstaande dames heten de Jackson Sisters (geen familie van de geperverteerde beroemde familie). Bovenstaande dames terroriseren mijn brein al weer sinds 10 mei met hun liedje 'I believe in Miracles', een onbekend, maar vrolijk souldeuntje uit 1976. Zoals wel vaker blijft het deuntje maar hangen (soms denk je dat het weg is, maar dan duikt het onverwacht na een paar dagen weer meedogenloos op) en dus moeten andere mensen er ook maar slachtoffer van worden. Gelukkig hebben ze maar een plaat gemaakt, zodat ze mij -theoretisch gezien- maar met 10 liedjes krankzinnig kunnen maken. Hieronder de link naar het grappige joetjoebfillumpje en daar weer onder een recensie van hun enige moderne langspeelplaat (en die is dan weer bedoeld voor de muzikale heropvoeding en ter emancipatie van de soul, zie ook 13 juni jongstleden)
http://www.youtube.com/watch?v=g26e89xV1HU
Review by Tim Sendra
This incredibly rare record from the Jackson Sisters is highly sought-after for the mid-'70s soul classic "Miracles." One listen to that track will tell you why as it is funky soul at its finest, sounding like a Jacksons cut from the same era. The youngest of the Jackson Sisters takes most of the lead vocals on the song. She sounds uncannily like a young Michael Jackson. It truly lives up to its classic status. The rest of the album is very good soul with a mix of up-tempo groovers, bubblegummy soul, and ballads. Many of the songs were written by soul vet Johnny Bristol, who turns in what should have been a big smash with the cute and bubbly "When Your Love Is Gone." The Sisters also cover some classics, turning in a disco-fied "Why Do Birds Fall in Love" and a fast and loose take on Aretha's "Rock Steady." Jackson Sisters is about as much fun as you could hope '70s soul could be. It's not hard to see why this is their only album -- there were no hits. It really is too bad though; they could have made more great records. allmusic.com

Inspectie (deel 103)

Terwijl Meisje Marja van Verstandsverbijsteringsveldt geen echte schade meer kan aanrichten, razen de commandotroepen van de diverse inspecterende instanties nog steeds door het land. Vergezeld door een lid van de Tweede Kamer kwamen ze afgelopen week, tegen onze zin, ook weer een razzia houden. Eigenlijk wilden we ze eerst niet binnen laten; de leerlingen zaten namelijk in de laatste week voor de proefwerkweek en we wilden het onderwijs prioriteit geven. Foute gedachte! Niets mee maken! Vanuit het ministerie en het College van Wanbestuur, werd wel even doorgedrukt dat de KGB toegang moest worden verschaft. We kwamen er goed vanaf (opluchting alom), op de rest van de ROC's bleek het een puinhoop te zijn. Na de eerste blijheid, volgde alweer de harde realiteit. Het feit, dat het op andere ROC's nog niet deugt, betekent weer dat er nog meer regels en ellende over ons uitgestrooid zullen worden. We wachten in angst af. Inmiddels gaan we wel verder met een nieuwe aflevering van de Blikkenpers: de mennekes ontwikkelen zelf een apparaat om (bier)blikjes te persen (zie foto). Mag eigenlijk niet (een BOL-4der mag eigenlijk niets maken, maar alleen ontwikkelen), maar we doe het dus wel. Daarom waren onze leerlingen ook zo tevreden, heren en dames van de inspectie. Begrijpen we dat nu een beetje? En ... graag even wegblijven de komende tijd; ga maar wat spretsjietjes invullen, ook leuk.

Kulturstadt

Dit is een afvaardiging van het Hongaars Katholiek Vrouwengilde (afdeling Miskolc). Deze vrouwen zijn makkelijk herkenbaar: ze zien er sportief (maar enigszins gedateerd) gekleed uit, hebben vrijwel allemaal 2 tassen bij zich (1 tas met daarin wat een vrouw altijd denkt mee te moeten zeulen en 1 tas met voedsel en een flesje water, zodat zij niet zullen sterven tijdens dit gevaarlijke uitstapje), 1 digitaal fototoestel. Ze wegen allemaal tussen de 93 en 110 kilogram (een voorwaarde om lid te mogen zijn van het Vrouwengilde). Ook andere afdelingen trekken door de stad, zo ook schoolklassen marcherende jongeren onder leiding van een verwarde docent en niet te vergeten nog wat Chinese toeristen. Ze zijn allemaal op zoek naar cultuur. Helaas kunnen ze dat (nog) niet vinden. Op de foto is te zien dat de afdeling Miskolc, na 11 keer radeloos het zelfde rondje te hebben gelopen, verdwaasd om zich heen kijkt: 'Pecs is toch kultuurstad van Europa? Er is niets te zien: we zien alleen maar bouwputten, opengebroken wegen, arbeiders die op hun schoppen leunen. Daarnaast horen we slijp- en boorgeluiden. Kortom: zitten we wel goed? Zijn we toevallig een jaar te vroeg?'
Neen dames, jullie zijn niet te vroeg. In Pecs zijn ze (zoals wel vaker) te laat en bovendien is een groot gedeelte van het geld verdwenen (zoals altijd). Desalniettemin was het een mooie dag.