Agota Kristof

Ik moet eigenlijk veel lezen van de dokter, maar het komt er niet altijd van. En als ik dan ga lezen, hoop ik maar dat het niet tegenvalt. Om tegenvallers te vermijden, laat ik me af en toe adviseren door veellezers en kenners. Een daarvan is Ties (zie OpenDichtBus). Agota Kristof, in 1956 uit Hongarije gevlucht, moest ik zeker lezen. En jawel: 3 meesterwerkjes die ook nog met elkaar in verband gebracht kunnen worden.
Er wordt in de literatuur veel gezwamd over het zogenaamde 'kaal' schrijven. Martin Bril kon het (volgens sommigen), maar dat was kinderwerk en gestuntel vergeleken met wat deze vrouw kan. Geen woord te veel en met een waanzinnige lading op elke pagina, weet ze 450 pagina's meedogenloos te boeien. Lezen!

10 Terrassen (10)

Dit is een terras in Baja (Hongarije). Hongarije heeft redelijk veel goede terassen, maar in de meeste gevallen weet men toch de 100 % niet te behalen; de ene keer ligt het terras prima, maar heeft men eetkamerstoelen aan terrastafels gezet waardoor je niet goed kunt 'hangen', de andere keer wankelt de tafel en meestal is de ober(es) niet pro-actief (soms moet het horecapersoneel bedreigd worden of achtervolgd tot in de keuken voordat er iets op tafel komt). Bovenstaand terras ligt aan een modale straat even buiten het centrum. Niets bijzonders qua uitzicht, niets bijzonders qua meubilair (groen plastic). Wat wel bijzonder is, is dat er op deze tafel 2 'Golden Triangles' staan. De Golden Triangle is een samenstelling van bier, palinka (Hongaarse borrel) en een espresso, eventueel aangevuld met een glas prikwater. De Golden Triangle moet 'ontstaan': je zit een biertje te drinken en wat te leuteren over voetballen, je denkt 'laat ik er eens 'n borreltje bij nemen', daarna een espresso voor de smaak, het water is om de smaak te neutraliseren. Een Golden Triangle dient rustig geconsumeerd te worden en is niet bedoeld om dronken te worden. Je hebt een goede ober nodig voor wat betreft de aanvulling van de 3 basis-ingrediënten en die in de gaten heeft dat je met iets belangrijks bezig bent. Het streven moet zijn om rond de 1 promille te blijven hangen. Freerk en ik hebben indertijd deze combinatie uitgevonden en daarna nog sporadisch uitgebreid tot de zogenaamde Square Diamond. Dit is de Golden Triangle aangevuld met een Unicum (Hongaarse equivalent van Underberg). Hier zit ik met Hans G. aan de Golden Triangle. We zijn niet aan de Square Diamond toegekomen.

Ringbandterrorisme (2)

Na 2 weken is het weer tijd om het ringbandterrorisme in het onderwijs langzaam maar zeker een plaats te geven. In een gemiddeld klaslokaal kunnen rond de 25 leerlingen tegenwoordig. Dat is wel genoeg, want vrijwel iedereen heeft 'wat' en moet dus niet in een al te hectische omgeving verkeren om kennis op te kunnen doen. Omdat een onderwijsinstelling tegenwoordig ook een bedrijf is, wordt er van alles verzonnen om het onderwijs goedkoper te krijgen, bijvoorbeeld klassen van 33 leerlingen. Dit is te veel, dat weet iedereen die 1 dag in een school rondloopt. Uiteindelijk is dit alles niet doorgegaan, maar toen dat nog niet duidelijk was, kwam er van de docenten de terechte eis dat er dan toch echt 33 tafels en stoelen in een lokaal moesten staan. Het management kon dit niet garanderen, want de jaarlijkse 'tafel- en stoelentelling' was pas op 1 november en op basis daarvan werd beslist of er tafels ingekocht konden worden. Naast 'de vierkante meter-telploeg' (zie 12 maart), bestond er dus ook een 'tafel- en stoelen-telploeg'. Ik moest erg hard huilen, toen ik dit nieuws hoorde. Tegelijkertijd begon ik ook na te denken over dit beroep:
TAFELTELLER: een mooi, spannend en afwisselend beroep; samen met een stoelenteller verkeer je telkens in een andere dynamische omgeving; je moet minstens tot 40 kunnen tellen en deze getallen ook in een spretsjiet (ringband) kunnen verwerken. Je kunt doorgroeien naar 'vierkante-meterteller'. Daarvoor moet je wel de kwadraten kennen!
Uiteraard neem ik zo'n tafelteller niets kwalijk, hij of zij moet ook eten; het is de ringbandterrorist (lees manager) die de boosdoener is.

Remastered

De platenmaatschappijen moeten af en toe hun kas spekken omdat er flink gedownload (downgeload?) wordt. Op zich legitiem, maar ze hebben het indertijd zelf verpest door voor een CD € 20 te vragen in plaats van € 10, die we gewend waren te betalen voor een vinyl LP. Ze hebben dus straf.
Een van de strategieën is het 'remasteren' van eerdere kaskrakers. Deze maand hadden ze verzonnen dat we maar eens massaal de geremasterde CD's van de Beatles moesten gaan kopen. € 200 voor de stereobox; € 250 voor de monobox. Bij elkaar dus € 450. Ik ben geen echte hardcore Beatle-fan, maar vond het toch interessant om wat onderzoek te doen: eerst de zaak maar eens illegaal downloaden (in FLAC formaat, dan heb je ongeveer dezelfde kwaliteit als de CD). Daarna Abbey Road oorspronkelijke CD en geremasterde versie synchroon afspelen. En inderdaad, ik hoorde verschil: de geremasterde was wat helderder. Na 2 dagen nog eens de germasterde opgezet en wat bleek: de sensatie van de 1e keer was weg: mijn oren waren al weer aan de nieuwe versie gewend. Zo snel gaat dat. Samengevat: je betaalt € 450 voor een eenmalige sensatie. Niet kopen dus!
Hieronder nog een top 5 van irritante Beatles-nummers:
1. Obladi-Oblada
2 The Long and Winding Road
3. Let it Be
4. Michelle
5. Hey Jude
Van de titels alleen al krijg ik anti-peristaltische bewegingen. Allemaal Mc Cartney-nummers. Als goedmakertje, want de broeders hebben natuurlijk ook een hoop goeds gemaakt onderstaande link.
http://www.youtube.com/watch?v=aMfkVGCU_BA

Waterspin (7)

Op deze afbeelding een schaalmodel van de waterspin. De wave-runner, zoals het object inmiddels heet, wordt de komende maanden 'in het echt gemaakt' en zal 7 x 7 meter worden. De mannen zijn flink bezig in de praktijk en dwingen op allerlei manieren af dat wij dat faciliteren, ondanks de hoge mate van ringbandterrorisme die ook in het onderwijs alleen maar toeneemt. Desalniettemin zullen zij (en wij ook), ondanks tegenwerking van voornoemde terroristische organisaties, de strijd winnen. Aan het eind van het jaar is de wave-runner af en valt dan ook ondermeer in de middelgrote provinciestad E. te bewonderen. Hieronder een verwijzing naar het blog van de jongeren zellef. Geniet!
http://waverunner.web-log.nl/

Blauw oog

Dit is een ober in Palermo. Hij heeft een petje op en daarnaast draagt hij een zonnebril. Daarnaast zag hij er uit alsof hij net uit de goot was gekropen. Op zich opvallend voor een ober, maar in Palermo niets bijzonders. Nadat hij de bestelling had opgenomen, liet hij zijn zonnebril zakken en vertelde dat hij zijn zonnebril droeg om een blauw oog te maskeren. Hij vertelde ook nog dat hij dit blauwe oog had opgelopen tijdens een vechtpartij met een klant. De klant had een conflict met zijn vrouw en onze ober wilde ingrijpen voor het te laat was. De klant bleek echter een maatje te groot voor onze ober en had hem tegen de grond gemaaid. De ober lachte tijdens het vertellen op een licht zwakzinnige wijze. Op de achtergrond, in het oranje T-shirt, is de padrone (baas) van dit etablissement te zien; een 3e generatie-inteelt variant van de Tokkies (klik op de foto ter verificatie). We hebben smakelijk gegeten.

Ringbandterrorisme (1)

Enige tijd geleden was er een man op de verrekijk die over de uitwassen in de Rijksverpleegtehuizen vertelde. Hij had een zoon met een hersenaandoening die niet meer te redden was. De hersenfunctie liep steeds verder terug en zou uiteindelijk volledig uitvallen met als gevolg de dood. De zoon werd verpleegd in een van de Rijksverpleegtehuizen en had als enig vermaak 'het spelen op een paar vierkante meter gras' op het terrein van de instelling. Op een dag trof de man zijn zoon niet aan op het stukje gras; sterker nog: het stukje gras was verdwenen en er was eigenlijk niets voor in de plaats gekomen. De man ging verhaal halen bij de directie om er achter te komen waarom dit laatste stukje plezier uit het leven van zijn zoon was weggehaald. Niemand kon hem een antwoord geven, de opdrachtgever en de reden waren onbekend. De man werd van het kastje naar de muur gestuurd (procedures). Omdat het een man van middelbare leeftijd betrof en hij het woord 'spretsjietterrorisme' niet kende, noemde hij deze uitwas: ringbandterrorisme. Een mooi woord.
Nadat zijn zoon overleden was, kwam de man in actie: hij kocht een herenhuis en zorgde er voor dat soortgelijke gevallen als zijn zoon de juiste verzorging kregen en hield de overhead op 5%. Door zijn succesvolle aanpak: kleinschalig en geen managers en ziekmakende procedures heeft hij inmiddels meerdere van deze tehuizen opgezet. In een Rijksverpleegtehuis is de overhead minimaal 40% en weten ze niet waar een stukje gras blijft. Daarentegen lopen er in de Rijksverpleegtehuizen wel veel managers en ringbandterroristen rond. Binnenkort meer over ringbandterrorisme, maar dan in het onderwijs.