Enige tijd geleden was er een man op de verrekijk die over de uitwassen in de Rijksverpleegtehuizen vertelde. Hij had een zoon met een hersenaandoening die niet meer te redden was. De hersenfunctie liep steeds verder terug en zou uiteindelijk volledig uitvallen met als gevolg de dood. De zoon werd verpleegd in een van de Rijksverpleegtehuizen en had als enig vermaak 'het spelen op een paar vierkante meter gras' op het terrein van de instelling. Op een dag trof de man zijn zoon niet aan op het stukje gras; sterker nog: het stukje gras was verdwenen en er was eigenlijk niets voor in de plaats gekomen. De man ging verhaal halen bij de directie om er achter te komen waarom dit laatste stukje plezier uit het leven van zijn zoon was weggehaald. Niemand kon hem een antwoord geven, de opdrachtgever en de reden waren onbekend. De man werd van het kastje naar de muur gestuurd (procedures). Omdat het een man van middelbare leeftijd betrof en hij het woord 'spretsjietterrorisme' niet kende, noemde hij deze uitwas: ringbandterrorisme. Een mooi woord.
Nadat zijn zoon overleden was, kwam de man in actie: hij kocht een herenhuis en zorgde er voor dat soortgelijke gevallen als zijn zoon de juiste verzorging kregen en hield de overhead op 5%. Door zijn succesvolle aanpak: kleinschalig en geen managers en ziekmakende procedures heeft hij inmiddels meerdere van deze tehuizen opgezet. In een Rijksverpleegtehuis is de overhead minimaal 40% en weten ze niet waar een stukje gras blijft. Daarentegen lopen er in de Rijksverpleegtehuizen wel veel managers en ringbandterroristen rond. Binnenkort meer over ringbandterrorisme, maar dan in het onderwijs.
dinsdag 15 september 2009
maandag 14 september 2009
Bio-Garten

Na de vaststelling dat we in het Depressio-Zentrum der Welt verkeerden, liepen we naar buiten. We stonden te wachten op E. die iets vergeten was. P. observeerde het verkeer en vertelde ons dat tegenwoordig iedereen een auto had en dat er in de meeste auto's ook maar 1 persoon zat (iets wat bij hem ook vrijwel altijd het geval is). Tevens begon hij binnen zijn sociologisch onderzoek ook nog een subonderzoek te doen naar de merken: nieuwe BMW's en Audi's waren allemaal verkregen door korruptio, vertelde hij. Plotseling ging hij weer volledig uit z'n bol ... er reed een BMW X5 voorbij. Ook nog met een vrouw achter het stuur. Kon helemaal niet, was geen zuivere koffie, moest verboden worden. Toen hij gekalmeerd was, vroeg ik hem wijzend op een parkeerkaart voor invaliden die achter de voorruit van een auto lag, hoe het kwam dat er zo veel invaliden in de middelgrote provinciestad Pecs waren; minimaal de helft had wel zo'n kaart. Ook korruptio! Hij had er zelf ook wel een, maar dat was legaal omdat hij z'n moeder 1 maal per maand naar het ziekenhuis moest brengen.
Hij wees mij op wat onkruid dat tussen de straatstenen opkwam: een cadeau van de Polgarmeister (= burgemeester = gemeentebestuur). Hij hoefde er maar een stoel bij te zetten en hij had z'n eigen Bio-Garten. Inmiddels was E. ook gearriveerd. Nu kwam het moeilijkste deel: het zoeken van een geschikt restaurant. We kenden inmiddels elk restaurant in de hoofdstraat (veel restaurants zijn zeer behoorlijk in vergelijking met wat de Nederlandse horeca tegenwoordig een klant durft voor te zetten), maar overal was wel wat op aan te merken volgens P. en E. Daarnaast moesten we ook aanhoren bij elke winkel die door de crisis was gesloten, dat het stadsbestuur of de centrale overheid hieraan schuldig was. Bij het laatste restaurant zijn we maar gaan zitten omdat P. en E. ook wel zagen dat we half bewusteloos van de honger waren. Tijdens het eten op het terras werd vrijwel iedere voorbijganger vriendelijk 'hallo geknikt' of zelfs een hand gegeven, waarna het geroddel over de desbetreffende persoon door P. en E. een aanvang nam.
zondag 13 september 2009
Depressio-zentrum

We troffen het echtpaar P. en E. in zeer opgefokte toestand aan toen we ze voor het eerst na 2 maanden weer in Hongarije ontmoetten. Zoals gebruikelijk werd er enorm geklaagd over van alles, maar deze keer bleef het maar doorgaan. De helft begreep ik nauwelijks; het wachten was op een eventueel superlatief voor 'Total-Catastrophe' (op z'n Duits en dan zeer slepend uitgesproken). Na 20 minuten geraaskal waarin ze elkaar op meesterlijke wijze aanvulden, was hij er dan toch: Hongarije was het Depressio-Zentrum der Welt en de middelgrote provincieplaats Pecs was weer het Depressio-Zentrum van het Depressio-Zentrum. Daarmee was de kous nog niet af; de herinrichting van het centrale plein had er ook toe geleid dat Pecs inmiddels het Archeoligika-Zentrum der Welt was. We moesten nog gaan eten; daarover morgen.
maandag 22 juni 2009
Zomer
Gisteren is de zomer begonnen. Daar moet ik van genieten van de dokter, denk ik. Rust houden, op terrassen hangen, inspiratie opdoen, aandacht geven aan m'n directe en ook indirecte omgeving. Anders gezegd: ik stop het zomerkwartaal met m'n bloggedoe. Medio september ben ik weer terug. Het ga u goed.
zondag 21 juni 2009
Elektronicabehoefte
Zoals veel mannen heb ik ook een elektronicabehoefte. Dat betekent dat er onaangekondigd ineens de behoefte bestaat aan nieuwe elektronica. De eerste maanden, weken, dagen kun je deze behoefte nog onderdrukken met allerlei rationele argumenten, maar deze verdwijnen snel. Je weet eigenlijk al dat de elektronica waar het om gaat er uiteindelijk toch gaat komen, maar voor de vorm wordt de behoefte niet meteen ingevuld. Gisteren heb ik mezelf weer in zo'n behoefte voorzien. Vandaag ga ik daar de hele dag mee spelen. Geen tijd dus voor nieuwe berichten. Bovendien is het vaderdag.
zaterdag 20 juni 2009
Americana (2)
Marco's shadow falls on the door
to the 7 Lost Cities of Gold
finds a raven's head and rattler's tail
dead in his tracks, this Godforsaken soul's
unwanted here and his ghost lingers for years
Amalia's face hides behind the mask
sweating on the TV factory line
that smile on her face is starting to crack
while welding back the pieces of shattered heart
that's scattered out here, with the ghosts of her peers
searched for her lost child along the river of tears
At the end of the working week
when drunken worlds meet
both sides keeping a close eye
for a break in the line here... on the Crystal Frontier
Blood spills out on the streets
and bodies are missing for weeks
both sides keeping a close eye
watching the bullets fly here... on the Crystal Frontier
Ramon tightens up his leather belt
and slips through a hole in the fence
he can get you anything you want
might cost you a life, might cost you
the whole price of freedom here...on the Crystal Frontier
Marco's shadow falls on the door
to the 7 Lost Cities of Gold
finds a raven's head and rattler's tail
dead in his tracks, this Godforsaken soul's
unwanted here and his ghost lingers for years
Amalia's face hides behind the mask
sweating on the TV factory line
that smile on her face is starting to crack
while welding back the pieces of shattered heart
that's scattered out here, with the ghosts of her peers
searched for her lost child along the river of tears
At the end of the working week
when drunken worlds meet
both sides keeping a close eye
for a break in the line here... on the Crystal Frontier
Blood spills out on the streets
and bodies are missing for weeks
both sides keeping a close eye
watching the bullets fly here... on the Crystal Frontier
Ramon tightens up his leather belt
and slips through a hole in the fence
he can get you anything you want
might cost you a life, might cost you
the whole price of freedom here...on the Crystal Frontier
vrijdag 19 juni 2009
Waterspin (6)
Ondanks het voorlopige kwartaaldieptepunt van afgelopen woensdag, de toespraak van Kees (zie aldaar), valt er nog genoeg te genieten in het onderwijs. Gisteren nog een succesvol 'Assessment Kerntaak 1 & 2, Kwalificatiedossier Technicus MKe 94420, BOL 4 Werktuigbouwkunde' (hele zware zucht en excuses) meegemaakt. In normale mensentaal: een leerling presenteert, onderbouwt en verdedigt zijn ontwerp, tekeningenpakket en kostprijsberekening van in dit geval een laptopsteun voor in de auto. Ook zijn de mannen van de Waterspin inmiddels aan het werk met de daadwerkelijke realisatie. Op het filmpje zie je een schaalmodel van 'de spin'. De 'echte' waterspin zal, ik dacht 7 x 7 meter worden. Ik hoor of lees het wel als ik me vergis. Het andere object is een van de drijvers op ware grootte.
Abonneren op:
Posts (Atom)