woensdag 7 april 2010
dinsdag 6 april 2010
maandag 5 april 2010
Bekeuringsangst

10 Kilometer voor de grens met Hongarije begint het al: einde van de snelweg, dus staat de Oostenrijkse verkeersgestapo her en der met hun laserpistooltjes te meten of je toevallig 1! kilometer te hard rijdt. In de zomer is dat ook nog een milieudelict, dus extra betalen. Oostenrijks-Hongaarse grens: ook als er geen hond is 30 km. Daarna Sopron door: ook gevaarlijk. Bovendien rijden de Hongaren precies 50 km. en gelijk hebben ze want de bekeuringen zijn voor hun inmiddels onbetaalbaar geworden (21 km te hard = € 220). Daarna Sopron - Sarvar; verschillende dorpen afgewisseld met doorgaande weg (snelweg of provinciale weg? hoe hard mag ik?). Ik doe maar wat; constant alert op meetapparatuur en lichtsignalen van tegemoetkomend verkeer. De Hongaarse politie heeft inmiddels Westeuropese meetapparatuur en staat bijna op elke hoek of achter elke 2e struik. Volkomen paranoia bereik ik Sarvar. Verder naar Sumeg; lange rechte weg, echt zo'n weg om even door te rossen, maar helaas: ook mogelijke controles: nog dik 200 km. Bij Sumeg na het kasteeel de bush in, richting Heviz; eindelijk geen controles want bochtige plattelandswegen, bovendien komt hier niemand. Plankgas tot net voor Keszthely. Daarna weer oppassen tot Nagybajom. Vanaf Nagybajom tot Szigetvar het fijnste stuk: zeker geen controle, weinig verkeer, dus even uitleven maar. Vanaf Szigetvar tot het landgoed; constant oppassen. Waar het tot 10 jaar geleden genieten was (bonnen waren betaalbaar en weinig controles) kwam ik, tot vorig jaar, volledig uitgeput en paranoia aan op het landgoed. Hoera, dit is afgelopen; het is echt waar, de autoweg is officieel geopend: 4 teilen volgehuild van ontroering! Ja, inderdaad erg dat een man op leeftijd naar een fillumpje van een autoweg kijkt, maar ik moet dit even delen: ik heb 'onderweg' te veel meegemaakt de laatste jaren, de emotie zit diep. Heb begrip! Of niet ... zie maar.
http://www.youtube.com/watch?v=x29SyyS-Zg0
zondag 4 april 2010
vrijdag 2 april 2010
Jumping Jack Flash
Nog even over Means Streets: hierboven het stukje waarin Johnny Boy op zijn manier zijn stamkroeg binnenkomt. En welke man zou zo niet een keer de kroeg binnen willen komen. Vooral de laatste seconden lijkt hij blij. Johnny Boy is hier aan het oefenen voor de competentie 'relaties bouwen en netwerken'. Neef Harvey Keitel ziet echter de ellende al weer aankomen: dit gaat uit de hand lopen en uiteraard gebeurt dat ook.
Onder dit stukje fillum zit Jumping Jack Flash of is het Jumpin' Jack Flash, weet ik ook niet. In ieder geval een singletje (nooit op een 'echte' lp verschenen) uit 1968 van ook wel een stel Johnny Boys, met zo'n beetje de laatste stuipen van Brian Jones.
Hieronder nog een mooie live-uitvoering van de jongens zellef.
donderdag 1 april 2010
A.D. 2010
Op een gegeven moment kwam ik in een gesprek met een aantal jongeren op de vraag: waar ligt Zurich? De eerste zei: ergens in het Oostblok, nummer 2 dacht in Azie, nummer 3 gaf als antwoord 'vlak bij Singapore', nummer 4 verkeerde in de veronderstelling dat Zurich in Tsjechie lag. Nummer 5 had het bijna goed: 'in de buurt van Zwitserland'. Komt goed allemaal.
Abonneren op:
Posts (Atom)