Fijn!

Afgelopen weekeinde een concert bezocht georganiseerd door de voormalige muziektempel De Effenaar in de wereldstad E. Voorheen was het daar goed toeven, maar sinds de spretsjietterroristen en aanverwant geperverteerd schorriemorrie de macht hebben overgenomen ga ik met angst en beven naar alles wat met voornoemde muziektempel te maken heeft. De laatste keer begon het al bij de ingang: 2 zwakzinnige bewakingsapen, daarna werd met een scan je kaartje geïnspecteerd, bier was alleen in plestik te krijgen, als je het al voor elkaar kreeg, want waar voorheen voldoende stagiair(e)s en vrijwilligers je graag een betaalbaar flesje! bier overhandigden, staat er nu onderbetaald ingehuurd personeel met veel tegenzin de klant te schofferen (bedienen heet dat, geloof ik). De spretsjietstumpers hebben ongetwijfeld op hun rekenvellen becijferd dat het best mogelijk is voor vier 17-jarigen een zaal van 800 man 'nat' te houden.
Deze keer was het in het Klokgebouw te doen, maar e.e.a gebeurde onder auspiciën van De E. dus de schrik zat er goed in. Zwetend en met hartkloppingen betraden we het pand, beducht op een klap in onze nek van een van de laagbegaafde portiers. Niets van dit alles! Integendeel, een vriendelijk meisje nam onze kaartjes in ontvangst en we konden zonder gefouilleerd te worden naar binnen. Snel door naar de bar; ook daar een verrassing; flesjes! Dommelsch en ook nog voor een acceptabele prijs. Het ging helemaal goed die avond; aan het einde een weinig troep en her en der een ledig kratje bier, er waren geen onlusten uitgebroken. Het was gewoon fijn dus.
Oh ja, en de muziek? Was ook goed. Sie Dubbeljoe Stoneking wist de blues en jazz op een mooie manier bij elkaar te brengen, soms uit elkaar te trekken en er een eigen dimensie aan te geven. Geniet van onderstaand videoke en ga daarna zelf op onderzoek uit, of niet.

Terug

Morgen begint het geblog weer. Hiernaast enige notities voor komende titels. Ik zet ze maar even op m'n blog omdat m'n steun en toeverlaat ernstig ziek is en naar het AaiFoonziekenhuis moet. Vandaag of morgen moet ik m'n vriend in een ambulance (enveloppe) stoppen en dan moet hij misschien onder het mes: de volumeknop is er namelijk van af. Mijn treurnis hieromtrent is niet helemaal oprecht. Ik hoop namelijk dat hij dood verklaard wordt en dat ik in plaats van mijn 3G een 3GS terug krijg (zo gaat dat met vrienden). Die 3GS (is sneller dan de 3G) gaat dan naar mijn niet-officiële schoonzoon en ik ga dan over een tijdje met een stalen gezicht mijn abonnement verlengen en incasseer dan tegen geringe betaling een AaiFoon 4.
Is dit alles moreel verwerpelijk? Ja! Wie benadeel ik? De provider en misschien Apple maar het meest van al: de consument, want die betaalt uiteindelijk toch de rekening. Aan de andere kant is mijn vriend wel ziek geworden door de schuld van anderen (productontwikkelaars van Apple die een betere volumeknop hadden moeten bedenken; dat heb ik meteen al gezegd) en moet ik weer allerlei acties ondernemen om een gezonde AaiFoon te krijgen. Voor die acties: provider bellen, AaiFoon in enveloppe stoppen, formulieren invullen, zorgen dat al m'n gegevens opgeslagen worden, naar een postkantoor, eventuele nieuwe AaiFoon weer gebruiksklaar maken + de overhead en het feit dat ik 2 weken zonder internet op m'n telefoon zit en daarnaast nog een zenuwlijdersgevoel zal hebben (gaat het allemaal wel lukken?), moet ik toch ook kosten in rekening brengen en dan heb ik het nog niet over het mentale aspect dat dit (definitieve?) afscheid van een vriend met zich meebrengt.
Ja, zo heb ik het wel ongeveer voor mezelf verantwoord, dacht ik zo.

Rust

Zo, nu weer een weekje of twee rust; rond 10 maart terug.

Onderwijs A.D. 2011

D.,

Ergens in oktober hebben we een gesprek gehad over mijn kijk op de functie codoc. We hebben het daar ook gehad over betrokkenheid en hoe ik kijk naar het 'regelen van een school'. Ik heb daar onder meer gesteld dat ik me niet genoeg gesteund voelde door jou en dat ik vond dat het MT te ver van de 'troepen' af staat. Je hebt dat onderschreven en gezegd dat je daarin ook graag een verandering wilde zien. Dit is m.i. onvoldoende gebeurd. Ik heb toen gesteld dat ik over een half jaar zou komen met een definitieve stellingname v.w.b. het uitoefenen van mijn takenpakket. Bij deze deel ik je mee dat ik zo snel mogelijk van al mijn coördinerende taken af wil en terug wil naar de core business, namelijk lesgeven en alles wat daarmee samenhangt.

Mijn motivatie hierbij is eigenlijk mijn verhaal van vanmorgen: zonder betrokkenheid kun je niets veranderen. Ik vind dat wij paternalistisch, arrogant en wereldvreemd denken als 'wij' wel even de problemen bepalen en ook nog denken te kunnen bepalen hoe 'zij' die problemen op gaan lossen en dat alles dan wel zo zal gaan zoals wij bedacht hebben. Daarnaast vind ik deze visie ook terugkomen in de implementatie van de NWS. Liever had ik het Helicon-model gezien (op welke manier dan ook commitment genereren, beginnen en zien waar we uitkomen, risico nemen dus). Dit is slechts een verschil in visie en dat moet kunnen. Het moet echter niet zo zijn dat je jezelf verloochent door in die visie mee te gaan.

Totdat er een nieuwe codoc is, zal ik mijn taken gewoon uit blijven voeren en een nieuwe codoc inwerken. Ik ga voor de rest ook geen zaken chicaneren of traineren want ik blijf onderwijs keileuk vinden, met de nadruk op 'onderwijs en met de mennekes aan de gang zijn',

W.
(wordt ongetwijfeld vervolgd)

Purgeren

Purgeren, 1. (overg.) het lichaam zuiveren door de stoelgang te bevorderen ... bron: van Dale, groot woordenboek der Nederlandse taal, twaalfde druk.
Johnny van Doorn heeft purgeren ook wel eens op een andere, meer metaforische manier gebruikt in een van zijn causerieën: 'de geest purgeren'. En dat moet af en toe ook gebeuren. De beste omgeving daarvoor is het café. Vorige week was het een soort grote schoonmaak. De lente kwam er aan en alle wintervuiligheid moest er uit. Donderdag, met Hans H., vrijdag met M. en zaterdag even alleen de geest volledig gepurgeerd. Fijn en het was nodig! Tijdens een van de purgeersessies hoorde ik I put a spell on you van CCR. Op zich een goede versie (Fogery schreeuwt het lekker uit en er zit ook nog een vuig gitaartje in), maar het origineel van Screamin' Jay Hawkins is toch wel wat anders. Screamin' Jay Hawkins is altijd een marginale artiest gebleven en nooit rijk geworden van zijn tophit, te meer daar hij meer dan 60 kinderen had en sommige ook nog moest onderhouden. Zijn optredens waren omgeven door een soort relativerende mystiek. Hij wilde ook de geest schoonmaken door wat voodoo; het kwade verdrijven. SCJ schijnt niet eens in de gaten te hebben gehad dat hij I put a spell on you heeft vormgegeven en moest het later van het origineel naspelen (dat hij dus met zijn dronken hoofd had gemaakt) omdat zich het liedje niet meer kon herinneren.
Hieronder het origineel dus

c-17

De eerste keer dat ik deze foto zag, was tijdens mijn zaterdagmiddagsessie in de La Folie alwaar ik de kranten dan doorneem. Op dat moment is het rustig, er staat altijd wel een goed muziekje op, er lezen nog 2 anderen de krant en degene die achter die bar staat, weet wat ik moet hebben.
Ik draaide een pagina om en zag de foto hiernaast ter grootte van een A4 (klik) met daaromheen alleen tekst (geen reclames). Hij spetterde er uit. Ik zat even verdoofd te kijken en zei tegen S.: 'heb je die foto gezien?' met m'n hoofd wijzend naar de krant. Hij knikte. Ik was verbaasd dat ik zo geraakt was door de foto, maar het leven gaat verder. Gisteren las ik een recensie over de memoires van Rumsfeld, Amerikaans Minister van Defensie ten tijde van de Irak-oorlog, gekwalificeerd door Henry Kissinger als een 'skillful, even ruthless, bureaucratic infighter' ofwel een capabel, meedogenloos, bureaucratisch kantoorbeest. Er stond ook een foto van Rumsfeld in een C-17 (de foto hieronder). Ik ging op zoek naar bovenstaande foto en vond hem. Ik heb er nog een keer bekeken met ... ja, met wat eigenlijk?
Rechtsonder op de foto zit Rumsfeld (blauwe overhemd). Zoals het hoort zonder kompjoeter. Een echte leider heeft geen kompjoeter. De rest aan de tafel is bezig om Rumsfeld's imago als meedogenloos kantoorbeest vorm te geven, hij zet de lijnen uit. Verderop in het vliegtuig lopen, staan, hangen, liggen, slapen mensen. Wat opvalt zijn de witte dozen met groene opdruk. Ze liggen er bij als vaste waarden. Voedselpakket? Zuurstofmasker? Daarnaast straalt alles een zekere sereniteit uit die je niet zou verwachten in een vliegend Ministerie van Defensie in oorlogstijd. Nog steeds begrijp ik niet, waarom dit beeld mij zo intrigeert.
De foto boven is mentaal, fysiek en juridisch eigendom van David Hume Kennerly (bedankt!) en hoogstwaarschijnlijk uit 2006 en vrijwel zeker niet uit dezelfde fotosessie van de foto hieronder of ze moeten de vlag achterin weggehaald hebben en Rumsfeld moet zich verkleed hebben. Echter, Amerikanen zijn tot alles in staat. Onderstaande foto dateert uit 2003 (zeggen ze) en is eigendom van AP (ook bedankt!).

K.

K. wil naar Nederland komen om hier een bestaan op te bouwen. K. heeft niet de Nederlandse nationaliteit, heeft hier wel een tijd (8 jaar) gewoond, gewerkt en belasting betaald en is toen door Rita Verdonk het land uitgeschopt omdat er een (1) document niet in orde was. K. is daarna naar het verre en verwarde Hongarije gegaan om daar zijn tandheelkundestudie te beginnen. K. heeft altijd het plan gehad om terug te gaan naar Nederland. Op de vraag waarom hij naar Nederland terug wilde, kwam hij met het volgende antwoord: in een land waar de sociale wetten zo sociaal zijn en waar de samenleving zo veel zorg geeft aan onderwijs, bejaarden, gehandicapten en anderen die net buiten het 'normale' vallen kan ik afmeten hoe het met 'de staat van het land staat qua normen en waarden'. K. is geen domme jongen en en bovendien bereisd; heeft in de Joe Es of Ee, Turkije, Iran, Nederland en misschien nog wat landen gewoond. Ik vertelde hem dat er de laatste jaren nogal wat veranderd was. K. kan bijvoorbeeld moeiteloos beginnen als tandarts omdat het er op het onderwijs de laatste 10 jaar zo veel gekort wordt dat universiteiten te weinig tandartsen af kunnen/mogen leveren (tandheelkunde is een dure studie, dus financieel/bedrijfsmatig niet aantrekkelijk voor de Nederlandse overheid).
Inmiddels zijn we zo ver dat Schaap van Verstandsverbijsteringsveldt jonge epileptici en gehandicapten geen speciaal onderwijs meer gunt. Daarnaast moeten van Gauleiter W. en zijn fascistoïde vriendjes de allochtone dieren verdwijnen, terwijl een Schotse Hooglander toch echt een EU-beest is en vrijheid van handel en reizen heeft.
K. is wel een jongen die als hij iets in zijn hoofd heeft, het meestal wel voor elkaar krijgt, dus 24 juni zal hij in Hongarije afstuderen en 1 juli zal hij hier beginnen als tandarts. Hij wordt in het tandartscollectief met open armen ontvangen, want er zijn te weinig Nederlandse tandartsen. Als dank hiervoor mag zijn vrouw het eerste jaar Nederland niet in. Juist ja, Absurdistan A.D. 2011 en het eind is nog niet in zicht.
Als opknapper 'Down by the Water' van the Decemberists