Museum

Vandaag naar De Kunsthal geweest om daar Edvard Munch te bekijken. Ik ben eigenlijk geen museumbezoeker; ik kijk te snel en te slordig om er goed van te kunnen genieten. Zoals te doen gebruikelijk in een Nederlands museum was het weer een flinke wanorde. Waar in andere landen in alle rust wordt gekeken en op gedempte toon wordt gesproken, gaan hier alle trossen los. Het begint al bij de kinderen die zo nodig mee moeten. Deze producten van een hoogstwaarschijnlijk goed bedoelde, maar volledig mislukte opvoeding hebben nooit geleerd om op basis van de locatie hun gedrag aan te passen, dus 'alles moet overal kunnen'. De radiografisch bestuurbare auto moet mee en daar worden dan weer de schenen van bejaarden met rollators mee bewerkt. Bovendien schreeuwen ze er maar op los, waardoor ik mijn zoektocht naar vervreemding al 10 stappen na de ingang ben gestaakt. Ik keek rond en liep anderen in de weg en zij liepen mij weer in de weg. Ik besloot om de Munch-tentoonstelling te verlaten en elders in het gebouw een rustig stuk te zoeken. Dat viel mee, er waren ook plaatsen waar ik me zowaar in een museum waande. Ik liep rustig rond en liep zowaar nog een keer terug naar bovenstaande foto die me enkele minuten eerder was opgevallen. Er was toch iets gebeurd! Het bezoek was, ondanks alles een succes geworden.
Bovenstaande foto is van Stan Douglas, is getiteld Hastings Park 16 July 1955 en stamt uit 2008 (klik op foto voor vergroting).
Citaat: Douglas re-construeert een scene uit 1955 op de paardenracebaan van zijn geboortestad Vancouver. De modellen dragen kleding uit de jaren '50 waardoor ze lijken te zijn weggelopen uit een film. Douglas fotografeert ze op momenten wanneer ze even niet op hun hoede zijn. Met meer dan 30 foto's stelt hij vervolgens het uiteindelijke resultaat samen. Bron: I promise to love you, Cardic Collectie.

Tot u spreekt ... (3)

Zelfstandige naamwoorden dan wel eigen namen:
sukkel, loser, slapjanus, NSB'er, Stasi-informant, KGB-agent, Farizeeër, hypocriet, landverrader, schurk, schoft, zwakkeling, PVV-stemmer, leugenaar, zwakkeling, draaikont, Dzjek de Vries en natuurlijk lafaard.
Bijvoeglijke naamwoorden: verschrikkelijke, vreselijke, achterbakse, schofterige, etterende, misselijkmakende, misselijke, vunzige, schijterige, zeikerige.

Umar Bin Hassan

Op 2 februari, in het bericht over Bertus Hendriks staat onder meer het volgende:
'hoogstwaarschijnlijk wordt over een paar dagen de chef-staf van het leger, Umar Bin Hassan, naar voren geschoven om een overgangsregering te vormen. Deze man is getrouwd met de achternicht van koning Faroek van Saoedi-Arabië, waardoor hij zowel door de Arabische wereld als een acceptabele machtsfactor wordt gezien alsook door de protesterende massa. Daarnaast heeft hij ook al bewezen dat hij in het Midden-Oostenconflict een belangrijke factor kan zijn als het gaat om de gewapende vrede tussen Israël en de Palestijnen niet te laten escaleren in een gewapend conflict. Bovendien heeft hij door de militaire oefeningen met de Amerikanen ook een goede band met John Kerry, hoofd van de Senaatscommissie voor Buitenlandse Zaken.' Bovenstaande zinnen zijn volledig fictief ...
Ze waren in die zin fictief dat Bertus het toen al had over de chef-staf van het leger en naar nu blijkt, is zijn voorspelling voor een groot gedeelte uit aan het komen. Deze chef-staf heet in werkelijkheid Sami Eman en ik heb daar de naam Umar Bin Hassan gebruikt omdat die naam goed klinkt en er in mijn hoofd niets anders op kwam.
Wie is Umar Bin Hassan (op de foto rechts)? Hij is in feite een van de grondleggers van de rap en hip-hop. Was en is oorspronkelijk een dichter. Werd eind jaren '60 lid van de militante groep zingende dichters The Last Poets, raakte daarna min of meer in de vergetelheid en aan de verdovende drugsmiddelen, maar hoorde in de jaren '80-'90 zijn teksten weer terugkomen bij de toenmalige rap en hip-hop generatie. Hij kwam uiteindelijk uit zijn crackdal en ik zag hem zowaar nog een keer in de grote wereldstad E. overtuigend optreden.
Als videoke een van hun tophits.

Molens

Tot voor een jaar of 2 geleden was de late vrijdagmiddag voor mij het moment om eens een potje verbaal ruzie te gaan maken met de diverse instanties. Maakte in feite niet uit met welke. De late vrijdagmiddag was het uitgelezen moment om de hulpdiensten van UPC, VGZ, ING of wie dan ook net voor het weekeinde begon, nog een flinke partij te ergeren en mijn ergernis te doen omkeren zodat het weekeinde met een leeg hoofd ingezet kon worden. Men was daar uitgeput en keek naar het weekeinde uit en bij mij was de irritatiefactor op zijn hoogst door de voorbije week op de inrichting. Strategisch dus het moment om meedogenloos toe te slaan.
Vrij veel ervaring opgedaan. Bij VGZ wordt standaard na 23 minuten de hoorn er op gesmeten, net als je aan de winnende hand bent. Bij UPC eindigde het gesprek altijd bij de dienst waar je het abonnement op kon zeggen en dan kwamen zij uiteindelijk wel met een hogere internetsnelheid of uitgebreider pakket of wat dan ook.
Momenteel is M.K. via Dagdingen bezig om de stumpers van de OV-maffia schriftelijk te terroriseren. Daarom vandaag een verplicht bezoek aan

http://martenhogeweg.nl/dagdingen/

Gelieve te beginnen bij 'Ik ben danig in mijn sas met het station in Maarheeze' om de chronologie te behouden.

Lucide

Lucide: 1.helder, klaar stralend; in het bijzonder helder van geest. 2.Heldere ogenblikken (van een krankzinnige). bron: van Dale, elfde druk.
Gisteren reden we terug na de cursus. Het woord lucide viel. Een mooi woord. Men had het over de kunst van het 'lucide dromen'. Daar ben ik nog niet aan toe en alhoewel er in mijn familie geen enkele vorm van krankzinnigheid te vinden is, beperk ik me tot de 2e betekenis, te meer daar Gerard Reve heeft gesteld dat krankzinnigheid op zich niet erg is, mits er structuur in wordt aangebracht.
Het wachten tijdens de cursus was op een lucide moment van wie dan ook. Het huiswerk (zie afgelopen maandag) werd niet besproken en van het ochtenddeel kan ik me weinig herinneren, alleen dat we tijdens de middagpauze het bos ingejaagd werden om een 'symbool' te gaan zoeken dat onze droom betreffende ondernemerschap vorm kon geven. Met behulp van dit 'symbool' moesten we dan die middag onze 'droom' uitleggen.
Ik voldeed aan de opdracht (een lucide moment?) en vond mijn symbool reeds in het gebouw. Ik had er ook nog een verhaal bij. Verwachtingsvol keerde ik terug (misschien hadden er meerdere mensen lucide momenten meegemaakt, alhoewel ik niemand verdacht van krankzinnigheid en zij dus in categorie 1 vielen). We kregen bij terugkomst meteen weer complimenten van de cursusleiders; ze hadden gezien dat iedereen elkaar had gegroet tijdens de middagwandeling en dat was 'mooi'. Daarna ging een van de cursusleiders aan de gang met het gegeven 'dat we niet alles zagen, wat er te zien was'. Zonder dat ik het in de gaten had, begon ik na verloop van tijd te hallucineren: de cursusleider begon te veranderen in Woody Allen die een rol speelde in een van zijn films. Ik knipperde met m'n ogen. Het beeld verdween niet. Zou dadelijk Dianne Keaton ook nog verschijnen?
Na een tijdje vond ik mezelf terug, terwijl ik m'n 'droom' uit aan het leggen was aan iemand anders. Ik moest er ook nog 2 acties bij bedenken om de 'droom' uit te laten komen. Ik zag meteen dat m'n 'droom' niet realistisch was. Weer een dag zonder lucide moment in het leven van een krankzinnige.

A.D. 2011

Hedendaagse vorm van kommunikaatsie met een leerling die denkt dat hij ziek is.

Huiswerk

In het kader van ondernemerschap in het onderwijs ben ik met een cursus bezig (zie ook Rollenspel 11/1/'11). Voor morgen moeten we nadenken over de 'randvoorwaarden voor succesvol startend ondernemerschap'.
In de opdrachtomschrijving staat onder meer als inleiding:
Om veranderingen tot stand te brengen heb je genoeg aan 3 ingrediënten:
1. een ongewenste situatie; 2. een ambitie (of wens); 3. een plan of oplossing. Daarnaast kregen we een aantal aforismen (korte pittige spreuk, op zichzelf staande sententie, die geen deel uitmaakt van een bepaald denksysteem, maar wel karakteristiek is voor een bepaalde gedachtegang of geesteshouding.) Bron: van Dale, twaalfde druk.)
Deze aforismen luiden:

• begin alleen
• houd het klein
• maak het concreet
• stel een deadline voor jezelf
• houd de cyclus klein en begin vaak opnieuw

Toe ik dit onder ogen kreeg, vroeg een van de cursusleiders wat ik hiermee ging doen. Ik antwoordde hem dat ik hier grote vraagtekens bij ging zetten. De andere cursusleider keek mij meteen boos aan. Waarom begreep ik niet, want volgens mij mag ik overal en waar dan ook vraagtekens bij zetten. Maar goed, aangezien ik toch al gewend ben te werken in sommige dictaturen -gezin, werk, Hongarije en Absurdistan als Gauleiter W. uiteindelijk de baas is- ga ik maar even verder met vraagtekens zetten op gevaar van excommunicatie.
Vraagteken 1: zouden de protesten in Tunesië, Jemen en Egypte ook op basis van deze aforismen georganiseerd zijn. Er was een ongewenste situatie (onderdrukking), een ambitie (de onderdrukker weg), een plan (democratie op basis van snelle verkiezingen). Ik vermoed van niet. Ik houd het voor onmogelijk dat 1 persoon dit allemaal in gang heeft gezet en dat deze persoon het klein wilde houden. Voor de rest waren er ook alleen maar vage plannen en was en is de deadline totaal onduidelijk. Er is nauwelijks sprake van een cyclus. Er is wel succes; de partijen zijn met elkaar in overleg en er is waarschijnlijk een kanteling aan de gang.
Vraagteken 2: zouden de oprichters van ASML 20 jaar geleden ook als individu gedacht hebben in deze aforismen. Ik denk het niet. Zij hebben hun gouden handdrukken van Philips bij elkaar gelegd, de kennis gebundeld en meteen gesteld dat zij wereldleider wilden worden op het gebied van lithografie en semi-conductors. En zo zijn er nog wel wat analogieën in het bedrijfsleven te bedenken.
Vraagteken 3: door deze aforismen als dogma te presenteren, lijkt het alsof andere strategieën uitgesloten worden. Waarom?
Huiswerk gemaakt: ik heb er over nagedacht.