Po-si-tio-ne-rings-ex-pert (2)

Po-si-tio-ne-rings-ex-pert Ad heeft na uitgebreid onderzoek verslag gedaan over zijn bevindingen. Eigenlijk was ik helemaal niet van plan om nog iets over die fusie te schrijven, maar ik kon het niet laten, het was allemaal te erg. Hieronder in samenvatting de bevindingen van Po-si-tio-ne-rings-ex-pert Ad en daaronder mijn reactie. De fusie-site is niet openbaar en dat is waarschijnlijk maar goed ook. In een fillumpje op deze fusie-site legt Po-si-tio-ne-rings-ex-pert Ad in een grijze lawine van woorden onder andere uit dat hij het nodig vindt dat er misschien een nieuwe naam voor de school moet komen. Po-si-tio-ne-rings-ex-pert Ad heeft natuurlijk vrienden die daarbij kunnen 'helpen' evenals met het bedenken van een nieuwe huisstijl enz. en zo kan hij de zakken van zichzelf en zijn vrienden nog verder vullen.

Studenten willen meer structuur en duidelijkheid
Meer structuur en duidelijkheid. Dat is één van de verbeterpunten die naar voren komen in het onderzoek van Addfocus, het bureau dat beide roc’s begeleidt bij de positionering van de nieuwe organisatie. Zowel onze studenten als docenten vragen daar om. Betere roosters en minders lesuitval is een ander belangrijk verbeterpunt dat studenten noemen. Evenals een betere kwaliteit van lessen – de ‘ goede’ docenten niet te na gesproken uiteraard.

Er is ook veel aandacht voor de zaken waar de roc’s nu al goed in zijn. Ook hier wordt de begeleiding van docenten genoemd, net zoals hun betrokkenheid. De goede praktijkstages is een ander voorbeeld van een belangrijk pluspunt. ‘Je krijgt hier echt les’, zeggen studenten van Ter AA. ‘ Goede praktijklessen van professionals uit het vak’, vinden studenten in Eindhoven.
Adriaan Oomen, directeur van Addfocus, vertelt over een aantal zaken dat hem is opgevallen in het onderzoek.

Mijn reactie op bovenstaande.

Zelden zoveel platitudes, clichés en algemeenheden gehoord. Maar goed, iets anders kun je ook niet verwachten van een po-si-tio-ne-rings-ex-pert (blijft een moeilijk woord); het bureau is ingehuurd met Rijksgelden en doet wat het moet doen en waar het goed in is: vertellen wat iedereen al weet. Het erge aan dit alles is dat de heren en dames opdrachtgevers in het filmpje ook nog oplettend zitten te luisteren, alsof er allemaal nieuwe en onverwachte zaken naar voren komen. Er worden zelfs aantekeningen gemaakt. Wederom een bewijs van de stelling dat bewindvoerders steeds verder van de realiteit afstaan, en die realiteit is dat Rijksgelden uitgegeven moeten worden aan het primaire proces (gewoon lesgeven dus!) en niet aan bijdehante bureautjes. Edoch … onze realiteit zal weer anders zijn: ik vermoed dat onze po-si-tio-ne-rings-ex-pert wel een bevriend bureautje heeft dat op kosten van het Rijk gaat nadenken over de nieuwe naam van onze onderwijsinrichting.

Als fillumpje: Road to Nowhere van Talking Heads

Updeet M (9)

M ligt nog steeds in het herstelpaleis in N en de 'harde actie' is gestart. Door middel van gecontroleerd risico probeert men de bloedwaarden omhoog te halen. De Rivotril, waar ik al weken om zeurde, is er gelukkig helemaal vanaf gehaald (druppels op aanvraag), daarnaast de CVM-onderdrukker voor een groot gedeelte en nog wat marginale medicatie-veranderingen. Heeft dit alles resultaat? Nog niet echt, maar dit is een langzaam proces. De witte broeders zijn iets gestegen van 0,3 naar 0,7 (moet 4,0 zijn); de trombos zijn echter weer gedaald en de rode vrienden zijn zo'n beetje stabiel. Het wachten is op het lange-termijn-effect van deze acties en daarna het effect van de boost (spreek uit: boest) van nieuwe stamcellen. We weten nog steeds niet of die donor nou wel of niet gevonden is en als hij al gevonden is, of de man in kwestie gezond is en al in een herstelpaleis, waar dan ook ter wereld, is gearriveerd om aldaar zijn stamcellen af te staan. Morgen maar eens positief-assertief, empathisch aan de gang om hier antwoord op te krijgen. M ligt inmiddels weer alleen op de kamer en met haar verjaardag in het vooruitzicht, wordt ze daar niet echt vrolijk van, alhoewel 'positieve gelatenheid' toch de beste omschrijving voor haar geestelijke volksgezondheid van dit moment is.

Mama Roux

Het is tot nu toe, afgezien van M's verblijf in het herstelpaleis -daarover later meer- een onwaarschijnlijke dag. Vanmorgen op het onderwijspaleis ben ik zowaar 4! uur doorgekomen zonder te worden getraineerd, gekoeioneerd, gekleineerd of anderszins te worden vernederd. Er werden zelfs zonder morren adviezen van mij door mijn direct leidinggevende overgenomen. Daarnaast nog lekker veel mennekes kunnen helpen met het opstarten van hun kerntaak 3-4 verhaal (testen en modificeren). Daarna zo maar zonder formulieren een griepprik gehaald en toen als klap op de vuurpijl, terwijl ik E stond te bellen over de boodschappen voor de kruidenier, tikte een oud vrouwtje op mijn schouder en vroeg of ik net had gepind. Ja, dat had ik. En hoeveel? € 50. Ze haalde een briefje van 50 te voorschijn en gaf het mij. Voor de 2de keer in mijn leven had ik weer geld in de pinautomaat laten hangen. We gingen samen naar binnen om een bos bloemen (in de bonus) kopen voor haar. Daarna huis opgeruimd, wasje gedraaid, friet gegeten bij 'voorheen Manders' en richting KGB-stad N gereden. Het zonnetje scheen en zelfs het immer aanwezige lage drukgebied boven Veghel was verdwenen. Bovenstaande heet het Mama Roux-gevoel.
Met M is het nog steeds stabiel matig. De bloedwaarden schommelen licht, en er moeten weer trombos bij. M neemt het allemaal positief gelaten, een variant van het Mama Roux-gevoel, en ik ook. Hieronder de muzikale uitgave van het Mama Roux-gevoel. De oorspronkelijke van Dr John kon ik niet vinden met een leuk fillumpje en onderstaande kan ik niet horen op de kompjoeter in het herstelpaleis, dus een gok. Ik luister hem vanavond zelf wel. In ieder geval ook met Dan Auerbach schijnt het. Fillumpje importeren lukt hier niet met die Explorer-shit, dus even een paar uur wachten.
http://www.youtube.com/watch?v=XPvyhtV9t14&feature=youtube_gdata_player
Met de aaiFoon dus wel ... maar het is uiteindelijk onderstaande versie geworden ... ook niet compleet... laat ook maar ... het gaat om het gevoel.

Updeet M (8)

Na het open riool in een achterbuurt van Calcutta, kwam M gisteren op de slechtste denkbare plek terecht in het herstelpaleis in N: de darm-, maag- en leverkwalenAbteilung. Op hematologie en in de rest van het herstelpaleis was geen plek meer vrij. We bekeken en bespraken dit bacteriënhol en wisten: zo snel mogelijk weg, maar zo snel gaat dat niet want ook in herstelpaleizen zijn de procedures en protocollen heilig verklaard. Dus maar een beroep doen op empathie en positieve assertiviteit. Niet mijn sterkste punten. Ik had natuurlijk kunnen beginnen met 'en zijn jullie hier nu helemaal van de ratten besnuffeld door iemand met zulke lage bloedwaarden bloot te stellen aan al die bacteriën hier. Weet je wat, ik schakel meteen het medisch tuchtcollege in en jullie draaien allemaal de gevangenis is, stelletje incompetente hufters!' Het kan ook anders: vindt u het ook niet BIJZONDER dat mijn vrouw met haar lage immuniteit juist hier geplaatst wordt?' (de zin moet dan wel 'open' uitgesproken worden, je biedt de andere RUIMTE om over het probleem mee te denken). Op dat moment ben je IN GESPREK en dat werkt beter ... helaas.
Het werkte dus en M ligt weer veilig waar ze moet liggen en is stabiel. De bloedwaarden zijn iets omhoog, en de eerste medicijnen zijn 'er vanaf'. Gaat nog wel een weekje of 2 duren, maar de opluchting dat M weg is uit het bacteriëninferno is groot.
Als liedje deze keer een liedje voor in de auto op lange stukken: R L Burnside, It's bad you know

Updeet M (7)

Vandaag waren voor de moeder van alle artsen de rapen gaar, de kolen gestoofd en de haringen gerookt. M had gebeld met wederom Nystagmus klachten en we werden onmiddellijk gesommeerd richting KGB-stad N te vertrekken (de kermis is daar voorbij). Opname dus met als doel om nu met 'harde actie' snel herstel te forceren. Alle bloedwaarden waren 'het vliegveld van Zurich', het zoutgehalte ook zoiets. De medicamenten die het CVM-virus onderdrukken worden meteen stopgezet en sommige anti-epileptica worden versneld afgebouwd. Geeft wel wat risico, maar daar is een ziekenhuis voor. De donor wordt opgesnord en zo snel mogelijk (binnen 2 weken) zal de inmiddels bekende boost (spreek uit: boest) uitgevoerd worden. M voelt zich redelijk, maar is licht zwakjes. Een groot probleem is dat er in de hematolgie-Abteilung even geen plaats is, waardoor M nu tussen de darm-, maag- en leverklachten ligt en daar barst het van de virussen en bacteriën en dat moeten we niet hebben. Vannacht wordt ze misschien gesepareerd in een behandelkamer, maar wanneer ze weer veilig achter de sluizen kan is onduidelijk (in ieder geval donderdag). Problematisch allemaal? Ja. Onoplosbaar? Nee!

Nystagmus (2)

Even een kort ingezonden bericht. Het is nu zondagavond en na een rustig weekeinde zitten we toch weer in het herstelpaleis in de kermisstad N. Deze keer maar door alle protocollen en procedures heen gebeukt om niet via een van de horror-herstelpaleizen in de wereldstad E uiteindelijk in N terecht te kunnen (scheelt toch weer een uurtje of 3). Vanmiddag waren er alweer lichte Nystagmus-verschijnselen, later in de middag nog een lichte bloeding vanuit de blaas. En dan weten wij allen genoeg: niveau van de trombos (bloedplaatjes) te laag en linea recta naar N om aldaar een nieuwe dosis toe te laten dienen. Daar is M nu mee bezig en dat duurt nog een half uurtje. Gelukkig geen opname, maar er moet nu toch echt wat (sneller dan het oorspronkelijke schema) af van die anti-epileptica anders blijven we aan het klojo-en.
Ik voorspel nu vast dat het probleem in de Rivotril zit; over een week of 3 zien we of ik gelijk heb. En als dat zo is en M's herstel vordert eindelijk zoals het moet vorderen, ben ik eindelijk afgestudeerd en ga ik mij vestigen als zelfstandig arts in het onderwijspaleis in de wereldstad E om aldaar alle zieke geesten te herstellen.

Serviel Consensus Vilein (2)

Serviel: slaafs, kruipend

Wat een goed plan van jullie om te gaan fuseren. Ik werd er helemaal opgewonden van. Eindelijk een ziener de de plannen die er al langer waren, wil gaan realiseren. Wat een daadkracht. Dat heb je zeker geleerd tijdens je carrière op de bank, waar je ook hebt geleerd om strategisch te denken en mensen van de goede adviezen te voorzien. Vertrouwen daar gaat het om in de financiële wereld, hoor ik de laatste tijd vaak. En dat hebben we nu net nodig in ons onderwijspaleis. Iemand die het onderwijs even op de 2d of 3de plaats zet en dan met heldere neo-liberale ideeën en financiële uitgangspunten het instituut nieuwe impulsen gaat geven. Gelukkig heb je ook een aantal vazallen om je heen verzameld, die de troepen daaronder rustig gaan houden. Kijk, dat noem ik nu daadkracht en visie: geef het werkvolk het idee dat ze wat inspraak heeft en ga gewoon je eigen gang, gesteund door je eigen hofhouding. Ik kijk er nu al naar uit om op basis van allerlei weloverwogen strategieën en plannen de samenwerking met de fusiepartner aan te gaan. Dat gaat ons nieuwe inzichten geven en daar wachten we al jaren op. Ook een paar dagen per week op een andere plek werken is niet onoverkomelijk. Neen, het verbreedt juist de horizon. Oh ja, en dan vergeet ik nog even je beste meesterzet tot nu toe: het aantrekken van een po-si-tio-ne-rings-ex-pert. Ik durf het eigenlijk niet te bekennen, maar ik was ook al jaren aan het dolen. Ik wist niet meer waar ik was, wat ik aan het doen was en hoe ik in de markt stond. Een oplossing voor al die problemen, mag best wat geld kosten. Daar mag het onderwijs best wat voor inleveren, dat heb je allemaal weer goed gezien. Samengevat: prima, dat je het feodale stelsel weer in optima forma hebt ingezet -leenheer - vazal - leenman; al die nieuwlichterij met inspraak en zo, daar wordt een mens maar verward van. Serviliteit, daar gaat het om!
Omdat je zo goed de verbindingen weet te leggen, speciaal voor jou: Connected van de Stereo MC's.