donderdag 13 oktober 2011

Mama Roux

Het is tot nu toe, afgezien van M's verblijf in het herstelpaleis -daarover later meer- een onwaarschijnlijke dag. Vanmorgen op het onderwijspaleis ben ik zowaar 4! uur doorgekomen zonder te worden getraineerd, gekoeioneerd, gekleineerd of anderszins te worden vernederd. Er werden zelfs zonder morren adviezen van mij door mijn direct leidinggevende overgenomen. Daarnaast nog lekker veel mennekes kunnen helpen met het opstarten van hun kerntaak 3-4 verhaal (testen en modificeren). Daarna zo maar zonder formulieren een griepprik gehaald en toen als klap op de vuurpijl, terwijl ik E stond te bellen over de boodschappen voor de kruidenier, tikte een oud vrouwtje op mijn schouder en vroeg of ik net had gepind. Ja, dat had ik. En hoeveel? € 50. Ze haalde een briefje van 50 te voorschijn en gaf het mij. Voor de 2de keer in mijn leven had ik weer geld in de pinautomaat laten hangen. We gingen samen naar binnen om een bos bloemen (in de bonus) kopen voor haar. Daarna huis opgeruimd, wasje gedraaid, friet gegeten bij 'voorheen Manders' en richting KGB-stad N gereden. Het zonnetje scheen en zelfs het immer aanwezige lage drukgebied boven Veghel was verdwenen. Bovenstaande heet het Mama Roux-gevoel.
Met M is het nog steeds stabiel matig. De bloedwaarden schommelen licht, en er moeten weer trombos bij. M neemt het allemaal positief gelaten, een variant van het Mama Roux-gevoel, en ik ook. Hieronder de muzikale uitgave van het Mama Roux-gevoel. De oorspronkelijke van Dr John kon ik niet vinden met een leuk fillumpje en onderstaande kan ik niet horen op de kompjoeter in het herstelpaleis, dus een gok. Ik luister hem vanavond zelf wel. In ieder geval ook met Dan Auerbach schijnt het. Fillumpje importeren lukt hier niet met die Explorer-shit, dus even een paar uur wachten.
http://www.youtube.com/watch?v=XPvyhtV9t14&feature=youtube_gdata_player
Met de aaiFoon dus wel ... maar het is uiteindelijk onderstaande versie geworden ... ook niet compleet... laat ook maar ... het gaat om het gevoel.

dinsdag 11 oktober 2011

Updeet M (8)

Na het open riool in een achterbuurt van Calcutta, kwam M gisteren op de slechtste denkbare plek terecht in het herstelpaleis in N: de darm-, maag- en leverkwalenAbteilung. Op hematologie en in de rest van het herstelpaleis was geen plek meer vrij. We bekeken en bespraken dit bacteriënhol en wisten: zo snel mogelijk weg, maar zo snel gaat dat niet want ook in herstelpaleizen zijn de procedures en protocollen heilig verklaard. Dus maar een beroep doen op empathie en positieve assertiviteit. Niet mijn sterkste punten. Ik had natuurlijk kunnen beginnen met 'en zijn jullie hier nu helemaal van de ratten besnuffeld door iemand met zulke lage bloedwaarden bloot te stellen aan al die bacteriën hier. Weet je wat, ik schakel meteen het medisch tuchtcollege in en jullie draaien allemaal de gevangenis is, stelletje incompetente hufters!' Het kan ook anders: vindt u het ook niet BIJZONDER dat mijn vrouw met haar lage immuniteit juist hier geplaatst wordt?' (de zin moet dan wel 'open' uitgesproken worden, je biedt de andere RUIMTE om over het probleem mee te denken). Op dat moment ben je IN GESPREK en dat werkt beter ... helaas.
Het werkte dus en M ligt weer veilig waar ze moet liggen en is stabiel. De bloedwaarden zijn iets omhoog, en de eerste medicijnen zijn 'er vanaf'. Gaat nog wel een weekje of 2 duren, maar de opluchting dat M weg is uit het bacteriëninferno is groot.
Als liedje deze keer een liedje voor in de auto op lange stukken: R L Burnside, It's bad you know

maandag 10 oktober 2011

Updeet M (7)

Vandaag waren voor de moeder van alle artsen de rapen gaar, de kolen gestoofd en de haringen gerookt. M had gebeld met wederom Nystagmus klachten en we werden onmiddellijk gesommeerd richting KGB-stad N te vertrekken (de kermis is daar voorbij). Opname dus met als doel om nu met 'harde actie' snel herstel te forceren. Alle bloedwaarden waren 'het vliegveld van Zurich', het zoutgehalte ook zoiets. De medicamenten die het CVM-virus onderdrukken worden meteen stopgezet en sommige anti-epileptica worden versneld afgebouwd. Geeft wel wat risico, maar daar is een ziekenhuis voor. De donor wordt opgesnord en zo snel mogelijk (binnen 2 weken) zal de inmiddels bekende boost (spreek uit: boest) uitgevoerd worden. M voelt zich redelijk, maar is licht zwakjes. Een groot probleem is dat er in de hematolgie-Abteilung even geen plaats is, waardoor M nu tussen de darm-, maag- en leverklachten ligt en daar barst het van de virussen en bacteriën en dat moeten we niet hebben. Vannacht wordt ze misschien gesepareerd in een behandelkamer, maar wanneer ze weer veilig achter de sluizen kan is onduidelijk (in ieder geval donderdag). Problematisch allemaal? Ja. Onoplosbaar? Nee!

zondag 9 oktober 2011

Nystagmus (2)

Even een kort ingezonden bericht. Het is nu zondagavond en na een rustig weekeinde zitten we toch weer in het herstelpaleis in de kermisstad N. Deze keer maar door alle protocollen en procedures heen gebeukt om niet via een van de horror-herstelpaleizen in de wereldstad E uiteindelijk in N terecht te kunnen (scheelt toch weer een uurtje of 3). Vanmiddag waren er alweer lichte Nystagmus-verschijnselen, later in de middag nog een lichte bloeding vanuit de blaas. En dan weten wij allen genoeg: niveau van de trombos (bloedplaatjes) te laag en linea recta naar N om aldaar een nieuwe dosis toe te laten dienen. Daar is M nu mee bezig en dat duurt nog een half uurtje. Gelukkig geen opname, maar er moet nu toch echt wat (sneller dan het oorspronkelijke schema) af van die anti-epileptica anders blijven we aan het klojo-en.
Ik voorspel nu vast dat het probleem in de Rivotril zit; over een week of 3 zien we of ik gelijk heb. En als dat zo is en M's herstel vordert eindelijk zoals het moet vorderen, ben ik eindelijk afgestudeerd en ga ik mij vestigen als zelfstandig arts in het onderwijspaleis in de wereldstad E om aldaar alle zieke geesten te herstellen.

Serviel Consensus Vilein (2)

Serviel: slaafs, kruipend

Wat een goed plan van jullie om te gaan fuseren. Ik werd er helemaal opgewonden van. Eindelijk een ziener de de plannen die er al langer waren, wil gaan realiseren. Wat een daadkracht. Dat heb je zeker geleerd tijdens je carrière op de bank, waar je ook hebt geleerd om strategisch te denken en mensen van de goede adviezen te voorzien. Vertrouwen daar gaat het om in de financiële wereld, hoor ik de laatste tijd vaak. En dat hebben we nu net nodig in ons onderwijspaleis. Iemand die het onderwijs even op de 2d of 3de plaats zet en dan met heldere neo-liberale ideeën en financiële uitgangspunten het instituut nieuwe impulsen gaat geven. Gelukkig heb je ook een aantal vazallen om je heen verzameld, die de troepen daaronder rustig gaan houden. Kijk, dat noem ik nu daadkracht en visie: geef het werkvolk het idee dat ze wat inspraak heeft en ga gewoon je eigen gang, gesteund door je eigen hofhouding. Ik kijk er nu al naar uit om op basis van allerlei weloverwogen strategieën en plannen de samenwerking met de fusiepartner aan te gaan. Dat gaat ons nieuwe inzichten geven en daar wachten we al jaren op. Ook een paar dagen per week op een andere plek werken is niet onoverkomelijk. Neen, het verbreedt juist de horizon. Oh ja, en dan vergeet ik nog even je beste meesterzet tot nu toe: het aantrekken van een po-si-tio-ne-rings-ex-pert. Ik durf het eigenlijk niet te bekennen, maar ik was ook al jaren aan het dolen. Ik wist niet meer waar ik was, wat ik aan het doen was en hoe ik in de markt stond. Een oplossing voor al die problemen, mag best wat geld kosten. Daar mag het onderwijs best wat voor inleveren, dat heb je allemaal weer goed gezien. Samengevat: prima, dat je het feodale stelsel weer in optima forma hebt ingezet -leenheer - vazal - leenman; al die nieuwlichterij met inspraak en zo, daar wordt een mens maar verward van. Serviliteit, daar gaat het om!
Omdat je zo goed de verbindingen weet te leggen, speciaal voor jou: Connected van de Stereo MC's.

donderdag 6 oktober 2011

Serviel Consensus Vilein

Die titel doet er even niet toe; eerst het belangrijke nieuws: M is weer thuis! Weliswaar met lage bloedwaarden, maar toch. Nu wordt het bouwen naar de boost (spreek uit: boest) van een nieuwe lading beenmerg aan het einde van de maand.
Afgelopen week dus weer 3 maal de walgtocht op en neer naar de kermisstad N gemaakt. Tijdens die ritten moet je erg oppassen niet van de weg te raken bijvoorbeeld doordat er mededelingen op de radio gedaan worden die gaan over het onderwijs: 'het is goed dat de BOL 4-opleidingen (hoogste vorm van MBO-onderwijs) van 4 jaar naar 3 jaar teruggedraaid worden; de opleidingen worden dan compacter en dus beter'. Hoogstwaarschijnlijk door Van Verstandsverbijsteringsveldt zelf verzonnen tijdens het doorlopende zouttekort in haar weinige hersenen. Ik weet inmiddels dat zouttekort kan leiden tot krankzinnigheid. Ik ben per slot van rekeningbijna klaar met mijn deeltijd-opleiding medicijnen aan het Radboud in N. Dan de radio maar uit en alleen met je gedachten. Ook niet best. Zou ik zelf een zouttekort hebben? Kan ik dat wel beoordelen? Want af en toe komen er gedachten op die zouden kunnen uitmonden in terroristische acties gericht op bepaalde gebouwen in de grote wereldstad E. Meteen maar een zoutblok naar binnen geslagen om het gedachtegoed weer op Normaal Nederlands Peil te brengen.
Daarna kwam er weer een andere gedachte in m'n hoofd op: waarom schrijf ik zo vaak van die vileine stukjes? Kan ik ook in andere sferen schrijven? Er valt nog genoeg te schrijven over bijvoorbeeld de voorzitter van het CVB van het plaatselijke Onderwijspaleis. Kan dat ook een keer in de serviele of consensus sfeer? Ja, dat gaat gebeuren de komende dagen: een drieluik over hetzelfde onderwerp met telkens een ander stilistisch uitgangspunt: serviel, gericht op consensus en uiteraard vilein.

woensdag 5 oktober 2011

Nystagmus

Juist ja. Nystagmus, dat was het dus. 'Een verschijnsel of symptoom waarbij de ogen op een specifieke manier heen en weer bewegen.' Voor verder informatie: zie het heilige internet. Bij M werd de Nystagmus veroorzaakt door de lage bloedwaarden en daardoor konden alle medicamenten niet meer goed door het lijf vervoerd worden; een logistiek probleem, zou een bijdehante manager zeggen. Gisteren, nadat de bloedplaatjes waren toegediend, ging het weer wat beter. De andere mogelijke veroorzaker: te laag zoutgehalte, is nog niet onder controle. Na vandaag wat zoutzakken infusaal te hebben verwerkt, zijn de zoutwaarden nog niet optimaal, dus nog een dagje blijven en kijken wat morgen de stand van zaken is. Ook worden de anti-epileptica drastisch verminderd om zoveel mogelijk bijwerkingen uit te sluiten.
De strategie voor de komende weken zal hier op voortbordueren en aan het einde van de maand zal, als het goed gaat en de donor nog in goede doen is, een nieuwe dosis beenmerg toegediend worden. Die mogen dan zonder hulp van andere medicamenten het gevecht aan gaan. Het risico op ellende is vrij gering, want het beenmerg van deze donor reageert goed op M's lijf. Er moet dan lichte afstoting plaatsvinden om de aanwas van witte bloedlichaampjes te activeren.
Weer een blog vanuit het herstelpaleis in N dus, na toch wel een succecvolle dag op het onderwijspaleis in wereldstad E en ook daarbuiten. De successen waren van diverse orde; het ene kwam voort uit een project met het onderwijspaleis in Boxtel, het andere kwam voort uit een licht conflictueuze situatie die even nodig was om wat dingen helder te maken in het onderwijspaleis in de grote wereldstad E. Morgen, als M weer veilig thuis is, ga ik mezelf oefenen in het schrijven van een vilein stukje om een indirect-leidinggevende (zucht) van advies te dienen (per slot van rekening heeft iedereen 'recht op aandacht'). Nu maar hopen dat M morgen weer naar huis mag.