Griezelig

'Mag ik dan weer een wijntje?', vroeg M nadat zij van de vervangster van de moeder van alle artsen had gehoord dat de witte broeders van 0,2 naar o,4 (moet dus minimaal 4,o zijn) waren gestegen. Verwonderd staarde de arts M aan: 'neen, uw lichaam bevindt zich een een griezelige situatie, ik twijfel over opname, dus het lijkt me onlogisch uw lichaam verder te vergiftigen.' Duidelijke taal! De trombos waren weer gezakt, maar we mochten nog net met z'n 2-en naar huis: geen ziek bezoek, melaatsen, of spretsjietinvullers binnen. Veiligheid boven alles! Geen geld aanraken of kruideniersbezoek (hetgeen wil zeggen dat ik momenteel weer alleen als een zwakzinnige met een briefje in mijn hand door de kruidenier dwaal, deze keer onder meer op zoek naar de wattenstaafjes!), netjes thuis blijven, een blokje 'om' mag. Gelukkig geen afstoting, want daar werd gisteren een beetje voor gevreesd. Maandag terugkomen.
Einde van een hectische week waarin ook weer een nieuwe lading leerlingen van het Verpest Mijn Beroeps Onderwijs (VMBO) het onderwijspaleis aan de Frederiklaan voor het eerst kwam bezoeken. Ik heb er deze keer maar aan 1 hoeven uit te leggen dat ADHD geen vrijbrief is om te praten als ik aan het woord ben. 'Als je ADHD hebt, dan ben je druk, maar dat wil nog niet zeggen dat je dan de fatsoensregels mag overtreden.' Dat was hij niet gewend, op de vorige scholen kon hij zich altijd achter zijn ADHD verschuilen, hoogstwaarschijnlijk geholpen door zijn moeder. Hij kwam me later in de middag nog bedanken, 'bedankt voor de duidelijkheid, mister, ik snap het allemaal.' We zullen zien.
Omdat de bacteriën nog steeds op de loer liggen; Scary Monsters (and Super Creeps) van heer Bowie.

Updeet M (2)

Juist ja, hoe zit het allemaal met M? Tamelijk hectisch en problematisch momenteel. Afgelopen dinsdag bleek dat de witte broeders gezakt waren naar 0,1 (moet minimaal 4 zijn). Het afbouwen van diverse medicatie en het opbouwen via injecties had dus weinig effect. Beenmergpunctie dus en woensdag 2 zakjes bloed en wat onderzoeken. Donderdagmorgen voor de 3e keer deze week naar het Herstelpaleis om weer de bloedwaarden te laten meten. Waren gestegen naar 0,2, maar wil eigenlijk niets zeggen. Daarom een tweede pijnlijke beenmergpunctie en het advies dat we weer onder een zeer streng regime moeten gaan leven. Geen terraswerk of feestelijke bezoeken aan de kruidenier. Thuis blijven, geen ziek bezoek ontvangen, korte wandelingen in het park. M blijft er nuchter onder. Inmiddels is ook wel duidelijk dat we een korte vakantie op het landgoed in het verre en verwarde Hongarije de eerste tijd wel uit ons hoofd kunnen laten. Naast 'omgaan met onduidelijkheid' wordt 'omgaan met teleurstellingen' langzaam ook een factor. Hoe nu verder? Morgenmiddag weer naar N, bloedwaarden laten meten en op basis van de uitslag van de beenmergpunctie, die niet echt positief was, een nieuw plan van aanpak maken. Het is nu wel oppassen met infecties; M heeft niets meer bij te zetten want het immuunsysteem ligt vrijwel stil. Opnemen kan wel, maar is nog niet noodzakelijk omdat er in het Herstelpaleis ook allerlei ellende aan virussen rondzwiert en omdat opname in het afgesloten gedeelte alleen in crisissituatie plaatsvindt (koorts dus). M is wonderwel toch nog redelijk krachtig en ziet er niet slecht uit. Omdat we niet naar het strand gaan, mogen, kunnen: Do the Strand van Roxy Music.

Hamburgertax

Zit nu weer in het Herstelpaleis in N. Een soort 3-daagse, want met M gaat het nog steeds niet goed, maar daarover morgen meer, want dan spreken de feiten en nu zijn er alleen verwachtingen en nog meer onderzoeken. Er moet weer wat bloed bij (2 zakken= 3 uur, daarna nog wat onderzoeken).
Ondanks dit alles zal morgen in het verre en zeer verwarde Hongarije de Hamburgertax ingevoerd worden. Wederom een maatregel om de burger te kleineren. Vanuit een soort bestuurlijk sadisme vindt elke overheid in elk land het fijn om het volk te tiranniseren en onnodig te kwetsen; de Hongaarse overheid is hierin de grote voortrekker en vervult een voorbeeldfunctie binnen de EU en eigenlijk de hele wereld.
Wat vindt een gemiddelde Hongaar onder meer fijn? Een tak van een boom snijden, daarna de kleinere takjes er vanaf halen. Een beetje met een mes de tak bewerken zodat je een stok krijgt met een puntige top. Daarna een kampvuurtje stoken. Een stuk spek aan de stok rijgen; spek in het kampvuur houden. Na verloop van tijd druipt het vet van het spek, dat vang je op met een stuk brood. Wat paprika en ui er bij. Alcohol naar keuze en de Hongaar is blij. Het is nog lekker ook, weet ik uit ervaring.
Maar goed, zelfs deze armeluiskost wordt dus ook duurder, want de huidige dictator heeft besloten om alles wat met vet, zout en suiker te maken heeft, extra te belasten. Het is de zoveelste bezuiniging maar vrij waarschijnlijk de pijnlijkste, want een Hongaar een gedeelte van zijn cultuur (vet eten) afpakken en ook nog financieel schaden is een rechtstreekse belediging voor het immer depressieve en klagende filosofenvolk. Helaas zijn ze te passief, verdeeld en besluiteloos om een georganiseerde opstand te organiseren. Het vreemde aan dit alles is, is dat de prijs van een pakje sigaretten zo ongeveer het laagste in Europa is (€ 2,80) en dat daar niets mee gebeurt. Zijn ze hoogstwaarschijnlijk vergeten, zal volgende week wel gebeuren, want roken vinden de Hongaren ook fijn.
Omdat je van te veel hamburgers een hartaanval kunt krijgen Nothing but a Heartache van The Flirtations.

Spits mijden

Het is weer helemaal mis met me. Teilen vol met tranen heb ik gehuild. M'n dochter kreeg een brief van de organisatie 'spitsmijden in Brabant'. Ze was meerdere malen door de KGB- camera's in haar auto getraceerd tijdens de spits in de wereldstad E. Dat kon anders, vond deze organisatie die een initiatief is van de provincie Noord-Brabant, Samenwerkingsverband regio Eindhoven, ministerie van Infrastructuur en Milieu, gemeente Eindhoven, gemeente 's-Hertogenbosch en uiteraard het Platform Mobiliteitsmanagement. Als mijn dochter in de spits niet meer werd getraceerd, kon ze wel tot € 100 verdienen. Daarnaast kreeg ze ook nog een PND (Personal Navigation Device) zodat ze o.a. sneller parkeermogelijkheden en wegwerkzaamheden kon opmerken. En niet te vergeten; andere handige informatie.
Als ze de komende maanden niet meer met de camera's geskend zou worden, kreeg ze per keer € 2,50. De wereld op z'n kop! Iemand die altijd braaf naar zijn werk fietst krijgt niets, maar iemand die een auto heeft en wat in de spits rondrijdt kan later geld verdienen als hij of zij de auto laat staan.
Na de ergste huilbuien begon ik ook nog te beseffen dat hier natuurlijk enorm over vergaderd is en dat terwijl er aan alle kanten bezuinigd wordt en ... dat ik zelf zo'n brief niet had ontvangen. Het ergste kwam even later: alles moet natuurlijk in spretsjiets verwerkt worden en uitgewerkt in uitvoerige rapporten. En wie betaalt dit allemaal!
Ik houd er over op. Van de week meer over de Hamburgertax (ook echt waar) die vanaf 1 september ingaat in het verre en zeer verwarde Hongarije.
Eigenlijk Taxman van de Beatles, maar daar kon ik geen goede versie van vinden, dus u moet het doen met Day Tripper. Ook leuk.

Geachte Pindakoning

Zoals elke zaterdag kocht ik bij de plaatselijke SRV-man mijn wekelijks zak Duyvis pinda's. Het aanschaffen en daarna consumeren van deze pinda's is een van de weinige mooie momenten in mijn tragische bestaan. Ik werk namelijk in het onderwijs en dan hoef ik u eigenlijk verder niets uit te leggen. De zak pinda's is in feite een van de ankers uit mijn bestaan, om maar een metafoor te gebruiken.
Vorige week was mij al opgevallen dat de pinda's kleiner waren, maar ook een bittere nasmaak hadden. Daarnaast waren er veel misvormde exemplaren bij. Ik zat dus bittere, misvormde dwergpinda's te eten. Nu weet ik uit ervaring dat pinda's niet altijd hetzelfde kunnen zijn, maar ik vermoed ook dat Duyvis een ondergrens hanteert voor wat betreft grootte, vorm en smaak. Deze ondergrens werd wat mij betreft vorige week overschreden. Ook de zak die ik deze zaterdag kocht was onder de maat. Later op de dag was ik op bezoek bij vrienden in een andere provincie. Uit gastvrijheid zorgen zij dat er altijd een zak Duyvis in huis is als ik kom. Ik was inmiddels gewend aan de 'bittere, misvormde dwergpinda', maar zij begonnen uit zichzelf te klagen over de kwaliteit en stelden mij min of meer verantwoordelijk: 'jij wilt toch altijd die Duyvis pinda's!'. Omdat wij verstandige mensen zijn en goed opgevoed, is dit niet uitgelopen op een verbaal en/of fysiek conflict. Het was desalniettemin de 3de teleurstelling in 1 week. En dit in 2 provincies!
Ik heb daarom de zak met enige bittere, misvormde dwerpinda's bijgevoegd, zodat uw pindadokters in het pinda-expertisecentrum deze zaak eens kunnen onderzoeken. Ik hoop met deze brief te bereiken dat de kwaliteit van uw pinda's, en uiteindelijk ook mijn pinda's, weer zo wordt als hij moet zijn, want zo kan het niet verder!
Ter compensatie Sam & Dave live in Helsinki (1967). Mooie combinatie. Sam & Dave zullen wel opgekeken hebben van die Finnen.

Updeet M

Even niets laten horen over M. Het leek ook allemaal redelijk goed vooruit te gaan: 3 stappen vooruit, 2 stappen achteruit weliswaar, maar er was vooruitgang! De afgelopen week is het, zonder dat we het eigenlijk in de gaten hadden (M voelt zich best wel redelijk, eet goed, ontsteking uit de mond verdwenen), toch weer bergafwaarts gegaan: 2 stappen voorwaarts, 3 achterwaarts. En dat is niet de bedoeling. De bloedwaarden dalen gestaag en vooral de witte bloedlichaampjes -en daar gaat het om- zijn terug naar 0,2 waar ze eerder 3,0 waren en eigenlijk minimaal 4,0 moeten zijn. Het immuunsysteem staat eigenlijk weer op 0. Infecties kunnen zware paniek veroorzaken in het lijf van M. Er wordt nu alles gedaan om de witte broeders aan te zetten tot versneld produceren. Dit gebeurt door veel medicatie tijdelijk en/of gedeeltelijk terug te draaien en vanaf nu moet M zichzelf (gelukkig durft ze dat, ik heb daar wat moeite mee) injecteren met een goedje om de witte bloedlichaampjes een zet te geven. Gevaar voor infectie is ook weer gestegen: terug in het oude regime van 'alles ganz sauber', dus wederom processie van Echternach, maar dan de verkeerde versie.

Neu!

Af en toe wordt het te rustig in mijn hoofd, een zekere saaiheid in de bovenkamer. Maar 'saai is het nieuwe interessant' is inmiddels duidelijk. Verveling is goed (zie 20 augustus). Toch raak ik wel eens uitgekeken op al die regendruppels. Dan moet er wat gebeuren: nog een wasje draaien, een boek lezen, muziek draaien, voor de eerst keer weer naar het Onderwijspaleis, de fiets een grote beurt laten geven en zo verder.
Begin jaren zeventig moest er ook iets gebeuren, maar dan in de muziek. We zaten maar wat te wachten op de nieuwe Bowie, Zappa, Reed, Vandergraaf generator, Caravan, Edgar Broughton, Groundhogs, maar het schoot niet echt op. Toch hing er van alles in de lucht, maar wat wist niemand. Het bleek achteraf Punk te zijn. Met een van die voorlopers waren we ook al bezig: Neu. Krautrock, moffenmuziek dus. Daar werd ik wel wakker van, zeker van Hero. In het kader van modern doen, hieronder voor de doorzetters: Hero van Neu. Daaronder versneld afgespeeld een volledige speelfilm met Betmen. Als u het 6 minuten volhoudt met de koptelefoon op vol en het beeld foel skrien, bent u ook wakker. Ook wel eens fijn.