Dag + 8; op weg naar herstel

Na de ellende van de afgelopen dagen omtrent de mondontstekingen, brak vandaag de zon toch wel even door. De ontstekingen lijken onder controle en de gang van zaken werd door een ervaren verpleger getypeerd als zeer positief. Hij had M een week niet gezien en was er verbaasd over dat M nog nauwelijks koorts had gehad en nog steeds kon eten (afgezien van de warme maaltijd dan). Ook qua braken lag M ver achter bij de rest. De 'dip' zal volgende week waarschijnlijk achter de rug en we konden ons bezighouden met triviale zaken als 'hoe de verkeerschaos in KGB-stad Nijmegen te omzeilen ten tijde van de 4-daagse die maandag of dinsdag begint'. Ook hier had het verplegend personeel wel een oplossing voor. Terugrijdend kwam ik tot de constatering dat als je je met dit soort dingen bezighoudt, het voorlopig wel goed zit.

Dag + 7; op weg naar herstel

Het wordt eentonig, maar aan de andere kant ook weer niet: de ontstekingen. Momenteel is het dus de kaak. Gisteren nog foto's laten maken en dat betekent dat M van achter de sluizen richting röntgen vervoerd moest worden (zie foto van een vorige vervoersessie). Volledig ingepakt, mondmasker voor en in volle vaart door het ziekenhuis, want de vrees voor bacteriën is groot. De brug hoeft er niet uit en voorlopig kan volstaan worden met een speciale borstel en schoonmaakspuiten. De kaakchirurg komt vandaag nog een keer kijken; het moet voorkomen dat de ontsteking uitgroeit tot een abces want dan zijn de rapen gaar. Boven dien kunnen de donorcellen vreemd gaan reageren op een grote ontsteking. Voor de rest is M stabiel en de bloedwaarden ook. Inmiddels is ook duidelijk dat het niet per definitie zo moet zijn dat Dag + 10, 11 of 12 duidelijkheid geeft. Afwachten dus allemaal.

Dag + 6; op weg naar herstel

De strijd gaat voort; de ontsteking in de mond is getraceerd en blijkt onder een brug te zitten. Foute boel dus. Vanmiddag bij uitzondering buiten de sluisdeuren een foto nemen om de stand van zaken wat preciezer in beeld te krijgen. Vrij waarschijnlijk zal de brug er uit moeten en zal een noodoplossing bedacht worden. Het lijf lost de ontsteking zelf niet op, want het immuunsysteem is nog steeds niet actief, alhoewel er wel een zeer minieme groei van de witte bloedlichaampjes te zien was vandaag. Nog 4 dagen in 'de dip' zoals deze periode ook medisch genoemd wordt. Een andere ontsteking is weer onderdrukt, de jeuk is over en zo zal het de komende tijd blijven gaan: het ene probleem wordt opgelost en het andere is al aan het ontstaan. M voelt zich na een dagje relatieve rust redelijk goed.
Na de afgelaste inspectie/poetssessie van J gisteren, heeft E vandaag dubbel toegeslagen door de keuken onder handen te nemen (het huis moet zo'n beetje bacterievrij zijn als M mogelijk over een week of 3 thuis komt en de dames zijn hier nu al mee bezig). E stuurde nog trots een foto van de 'nieuwe' oven.

Dag + 5; op weg naar herstel

Vandaag is het 'grote rusten' ingegaan. M heeft, zoals al eerder gemeld, haar omgveving versteld doen staan van haar kracht. Nu even gas terug nemen, de bezoeksessies wat minder frequent, meer slapen en opstomen naar Dag + 10. Nog maximaal 2 bezoeksessies van 2 personen per dag, is het devies voorlopig. Voor de rest gaat het medisch, zoals het zo'n beetje moet gaan: de ene ontsteking wisselt de andere jeukaanval af, maar daar is niets vreemds aan. Na de jeukaanval gisteren is de binnenkant van de mond enigszins ontstoken, maar het eten van vla, fruit en bouillon lukt nog steeds en is voorlopig genoeg om op kracht te blijven. De bloedwaarden zijn voorlopig nog laag en af en toe worden er bloedplaatjes en bloed toegevoegd. M is ook in staat om koffie te drinken (zie foto) en dat wordt door de verpleging als positief gezien. De meeste patiënten in het hematologieblok zijn amper in staat om wat-dan-ook tot zich te nemen. Samengevat: het is allemaal afzien, maar wel gecontroleerd en volgens schema.

Dag + 4; op weg naar herstel

Vandaag weinig nieuws; de situatie is stabiel. M kan koffie drinken en dat blijkt positief te zijn. Wel veel jeuk over het hele lichaam en dat kan duiden op afstoting, maar is weinig waarschijnlijk. Dag + 6 kan al een indicatie geven of het beenmerg is geaccepteerd en aangeslagen, maar het grote wachten is nu op Dag + 10. Hopen dat het de komende dagen zo blijft. M oudehoert er nog lustig op los en had zin om op stap te gaan. Ook bij het verpleegkundig personeel begint M op te vallen. Morgen meer, nu genieten van een maaltijd bereid door zwerver J in samenzijn met de moeder van alle zwervers en E.

Dag + 3; op weg naar herstel

En weer een nieuwe dag in M's tocht door Infectieland. Vandaag bleek dat de omgeving van de CVK dreigt te ontsteken en dat is gevaarlijk want daardoor kan er een bloedvergiftiging ontstaan, dus de CVK (zie Dag - 10 voor uitleg over CVK) moet afgekoppeld worden en het infuus moet verplaatst worden naar de arm en dat is weer vervelend, want via de arm kan er geen voedsel (zie foto) ingebracht worden en bovendien moet de bloedaftap nu ook weer via de armen en die zijn nog enigszins beurs van de vorige sessies. Deze handelingen hebben inmiddels succesvol plaatsgevonden. Eten moet weer via de mond en dat is weer mogelijk omdat de slokdarm minder pijnlijk is door de morfine. M blijft er positief en krachtig onder en heeft gisteren nog een compliment ontvangen van een zuster dat ze ondanks alles 'ouderwets blijft dooroudehoeren' tegen het bezoek (gisteren zo'n 6 uur gasten gehad) en personeel. Er zijn geen afstootverschijnselen en dat is het positieve medische nieuws vandaag.
Naast dit alles heb ik besloten om me te laten naturaliseren tot Zwitser want daar zijn ze bezig om een referendum te organiseren tegen het gebruik van PowerPoint (men is er daar ook van overtuigd dat het allemaal overbodige tijd opslokt en het alleen maar mensen in slaap doet vallen in plaats van informatie overbrengen). Als deze horde geslecht is, wordt een referendum tegen spretsjiets georganiseerd. Tegen die tijd ben ik Zwitser en kan ik met een herstelde M. leven in een Spretsjiet-vrij land. Een wijs volk, deze bergmoffen!
De foto hieronder is van het doosje waarin het beenmerg is vervoerd. M wilde dit op het blog. Plaatsen dus.

Dag + 2; op weg naar herstel

Nog niet geweest vandaag; dat gebeurt vanavond met J en M. Inmiddels is wel duidelijk dat de slokdarm flink is aangetast door de chemo en dat er morfine aan te pas moet komen om de pijn te verminderen. Voedsel gaat vanaf nu ook met het infuus. Klinkt allemaal zwaar en is het ook, maar hier waren we op voorbereid. Vandaag heeft M. 4 bezoeksessies, dus als wij vanavond komen zal ze wel flink moe zijn.
Ikzelf leer weer hele nieuwe dingen; ik weet inmiddels hoe een wasmachine en -droger te bedienen en heb ook M.'s 2e pruik gewassen en uitgeborsteld. Het huis is redelijk aan kant en daarnaast heb ik gisteren verstandig gehandeld door op een barbekjoe op tijd te vertrekken zodat het drankmatig niet uit de hand liep en ik nu redelijk fit ben. Misschien krijg ik wel last van verstand, ik hoop dat het tijdelijk is.