Tot voor een jaar of 2 geleden was de late vrijdagmiddag voor mij het moment om eens een potje verbaal ruzie te gaan maken met de diverse instanties. Maakte in feite niet uit met welke. De late vrijdagmiddag was het uitgelezen moment om de hulpdiensten van UPC, VGZ, ING of wie dan ook net voor het weekeinde begon, nog een flinke partij te ergeren en mijn ergernis te doen omkeren zodat het weekeinde met een leeg hoofd ingezet kon worden. Men was daar uitgeput en keek naar het weekeinde uit en bij mij was de irritatiefactor op zijn hoogst door de voorbije week op de inrichting. Strategisch dus het moment om meedogenloos toe te slaan.
Vrij veel ervaring opgedaan. Bij VGZ wordt standaard na 23 minuten de hoorn er op gesmeten, net als je aan de winnende hand bent. Bij UPC eindigde het gesprek altijd bij de dienst waar je het abonnement op kon zeggen en dan kwamen zij uiteindelijk wel met een hogere internetsnelheid of uitgebreider pakket of wat dan ook.
Momenteel is M.K. via Dagdingen bezig om de stumpers van de OV-maffia schriftelijk te terroriseren. Daarom vandaag een verplicht bezoek aan
http://martenhogeweg.nl/dagdingen/
Gelieve te beginnen bij 'Ik ben danig in mijn sas met het station in Maarheeze' om de chronologie te behouden.
donderdag 10 februari 2011
woensdag 9 februari 2011
Lucide
Lucide: 1.helder, klaar stralend; in het bijzonder helder van geest. 2.Heldere ogenblikken (van een krankzinnige). bron: van Dale, elfde druk.
Gisteren reden we terug na de cursus. Het woord lucide viel. Een mooi woord. Men had het over de kunst van het 'lucide dromen'. Daar ben ik nog niet aan toe en alhoewel er in mijn familie geen enkele vorm van krankzinnigheid te vinden is, beperk ik me tot de 2e betekenis, te meer daar Gerard Reve heeft gesteld dat krankzinnigheid op zich niet erg is, mits er structuur in wordt aangebracht.
Het wachten tijdens de cursus was op een lucide moment van wie dan ook. Het huiswerk (zie afgelopen maandag) werd niet besproken en van het ochtenddeel kan ik me weinig herinneren, alleen dat we tijdens de middagpauze het bos ingejaagd werden om een 'symbool' te gaan zoeken dat onze droom betreffende ondernemerschap vorm kon geven. Met behulp van dit 'symbool' moesten we dan die middag onze 'droom' uitleggen.
Ik voldeed aan de opdracht (een lucide moment?) en vond mijn symbool reeds in het gebouw. Ik had er ook nog een verhaal bij. Verwachtingsvol keerde ik terug (misschien hadden er meerdere mensen lucide momenten meegemaakt, alhoewel ik niemand verdacht van krankzinnigheid en zij dus in categorie 1 vielen). We kregen bij terugkomst meteen weer complimenten van de cursusleiders; ze hadden gezien dat iedereen elkaar had gegroet tijdens de middagwandeling en dat was 'mooi'. Daarna ging een van de cursusleiders aan de gang met het gegeven 'dat we niet alles zagen, wat er te zien was'. Zonder dat ik het in de gaten had, begon ik na verloop van tijd te hallucineren: de cursusleider begon te veranderen in Woody Allen die een rol speelde in een van zijn films. Ik knipperde met m'n ogen. Het beeld verdween niet. Zou dadelijk Dianne Keaton ook nog verschijnen?
Na een tijdje vond ik mezelf terug, terwijl ik m'n 'droom' uit aan het leggen was aan iemand anders. Ik moest er ook nog 2 acties bij bedenken om de 'droom' uit te laten komen. Ik zag meteen dat m'n 'droom' niet realistisch was. Weer een dag zonder lucide moment in het leven van een krankzinnige.
Gisteren reden we terug na de cursus. Het woord lucide viel. Een mooi woord. Men had het over de kunst van het 'lucide dromen'. Daar ben ik nog niet aan toe en alhoewel er in mijn familie geen enkele vorm van krankzinnigheid te vinden is, beperk ik me tot de 2e betekenis, te meer daar Gerard Reve heeft gesteld dat krankzinnigheid op zich niet erg is, mits er structuur in wordt aangebracht.
Het wachten tijdens de cursus was op een lucide moment van wie dan ook. Het huiswerk (zie afgelopen maandag) werd niet besproken en van het ochtenddeel kan ik me weinig herinneren, alleen dat we tijdens de middagpauze het bos ingejaagd werden om een 'symbool' te gaan zoeken dat onze droom betreffende ondernemerschap vorm kon geven. Met behulp van dit 'symbool' moesten we dan die middag onze 'droom' uitleggen.
Ik voldeed aan de opdracht (een lucide moment?) en vond mijn symbool reeds in het gebouw. Ik had er ook nog een verhaal bij. Verwachtingsvol keerde ik terug (misschien hadden er meerdere mensen lucide momenten meegemaakt, alhoewel ik niemand verdacht van krankzinnigheid en zij dus in categorie 1 vielen). We kregen bij terugkomst meteen weer complimenten van de cursusleiders; ze hadden gezien dat iedereen elkaar had gegroet tijdens de middagwandeling en dat was 'mooi'. Daarna ging een van de cursusleiders aan de gang met het gegeven 'dat we niet alles zagen, wat er te zien was'. Zonder dat ik het in de gaten had, begon ik na verloop van tijd te hallucineren: de cursusleider begon te veranderen in Woody Allen die een rol speelde in een van zijn films. Ik knipperde met m'n ogen. Het beeld verdween niet. Zou dadelijk Dianne Keaton ook nog verschijnen?
Na een tijdje vond ik mezelf terug, terwijl ik m'n 'droom' uit aan het leggen was aan iemand anders. Ik moest er ook nog 2 acties bij bedenken om de 'droom' uit te laten komen. Ik zag meteen dat m'n 'droom' niet realistisch was. Weer een dag zonder lucide moment in het leven van een krankzinnige.
dinsdag 8 februari 2011
maandag 7 februari 2011
Huiswerk
In het kader van ondernemerschap in het onderwijs ben ik met een cursus bezig (zie ook Rollenspel 11/1/'11). Voor morgen moeten we nadenken over de 'randvoorwaarden voor succesvol startend ondernemerschap'.
In de opdrachtomschrijving staat onder meer als inleiding:
Om veranderingen tot stand te brengen heb je genoeg aan 3 ingrediënten:
1. een ongewenste situatie; 2. een ambitie (of wens); 3. een plan of oplossing. Daarnaast kregen we een aantal aforismen (korte pittige spreuk, op zichzelf staande sententie, die geen deel uitmaakt van een bepaald denksysteem, maar wel karakteristiek is voor een bepaalde gedachtegang of geesteshouding.) Bron: van Dale, twaalfde druk.)
Deze aforismen luiden:
Vraagteken 1: zouden de protesten in Tunesië, Jemen en Egypte ook op basis van deze aforismen georganiseerd zijn. Er was een ongewenste situatie (onderdrukking), een ambitie (de onderdrukker weg), een plan (democratie op basis van snelle verkiezingen). Ik vermoed van niet. Ik houd het voor onmogelijk dat 1 persoon dit allemaal in gang heeft gezet en dat deze persoon het klein wilde houden. Voor de rest waren er ook alleen maar vage plannen en was en is de deadline totaal onduidelijk. Er is nauwelijks sprake van een cyclus. Er is wel succes; de partijen zijn met elkaar in overleg en er is waarschijnlijk een kanteling aan de gang.
Vraagteken 2: zouden de oprichters van ASML 20 jaar geleden ook als individu gedacht hebben in deze aforismen. Ik denk het niet. Zij hebben hun gouden handdrukken van Philips bij elkaar gelegd, de kennis gebundeld en meteen gesteld dat zij wereldleider wilden worden op het gebied van lithografie en semi-conductors. En zo zijn er nog wel wat analogieën in het bedrijfsleven te bedenken.
Vraagteken 3: door deze aforismen als dogma te presenteren, lijkt het alsof andere strategieën uitgesloten worden. Waarom?
Huiswerk gemaakt: ik heb er over nagedacht.
In de opdrachtomschrijving staat onder meer als inleiding:
Om veranderingen tot stand te brengen heb je genoeg aan 3 ingrediënten:
1. een ongewenste situatie; 2. een ambitie (of wens); 3. een plan of oplossing. Daarnaast kregen we een aantal aforismen (korte pittige spreuk, op zichzelf staande sententie, die geen deel uitmaakt van een bepaald denksysteem, maar wel karakteristiek is voor een bepaalde gedachtegang of geesteshouding.) Bron: van Dale, twaalfde druk.)
Deze aforismen luiden:
- begin alleen
- houd het klein
- maak het concreet
- stel een deadline voor jezelf
- houd de cyclus klein en begin vaak opnieuw
Vraagteken 1: zouden de protesten in Tunesië, Jemen en Egypte ook op basis van deze aforismen georganiseerd zijn. Er was een ongewenste situatie (onderdrukking), een ambitie (de onderdrukker weg), een plan (democratie op basis van snelle verkiezingen). Ik vermoed van niet. Ik houd het voor onmogelijk dat 1 persoon dit allemaal in gang heeft gezet en dat deze persoon het klein wilde houden. Voor de rest waren er ook alleen maar vage plannen en was en is de deadline totaal onduidelijk. Er is nauwelijks sprake van een cyclus. Er is wel succes; de partijen zijn met elkaar in overleg en er is waarschijnlijk een kanteling aan de gang.
Vraagteken 2: zouden de oprichters van ASML 20 jaar geleden ook als individu gedacht hebben in deze aforismen. Ik denk het niet. Zij hebben hun gouden handdrukken van Philips bij elkaar gelegd, de kennis gebundeld en meteen gesteld dat zij wereldleider wilden worden op het gebied van lithografie en semi-conductors. En zo zijn er nog wel wat analogieën in het bedrijfsleven te bedenken.
Vraagteken 3: door deze aforismen als dogma te presenteren, lijkt het alsof andere strategieën uitgesloten worden. Waarom?
Huiswerk gemaakt: ik heb er over nagedacht.
zondag 6 februari 2011
Portland, Oregon
Modest Mouse, Shins, Pavement, Spoon, Death Cab for Cutie, Laura Veirs, the Decemberists, Pink Martini, Dandy Warhols, M. Ward, Elliot Smith, Floater. Allemaal bandjes die ik wel eens in meer of mindere mate gehoord heb. Ze hebben allemaal een overeenkomst, want hun basis ligt in Portland, Oregon, een plaats In het noordwesten van de Joe Es of Ee, zuidelijk van Seattle. Ik stelde me de vraag wat al deze moderne beatorkesten te zoeken hebben in Portland en op het Heilige Internet bleken er meerdere idioten met deze vraag rond te lopen (waar kan een mens zich allemaal druk over maken). Er komt eigenlijk geen eenduidig antwoord op de vraag en het mysterie wordt alleen maar groter, omdat het daar soms 45 dagen achter elkaar kan regenen. Dat is natuurlijk wel een goede gelegenheid om binnen een potje herrie te gaan maken, maar toch: het blijft onduidelijk en dat moet ook maar zo blijven.Een van de moderne beatorkesten die recentelijk een mooie plaat heeft uitgebracht die onder de noemer Americana zou kunnen vallen is (zijn?; dit is een grammaticale kwestie waar ik niet uit kom: een van de moderne beatorkesten ... is enkelvoud en .... the Decemberists is meervoud. Ik heb hier te maken met een onderwerp en naamwoordelijk deel van het gezegde en deze zijn niet congruent. Voorbeeld: 'die man is leraren' of 'die mannen is leraar' zijn allebei fout: niet congruent. Gelukkig zitten er 2 verschillende talen in deze zin, dus het wordt 'zijn'.)Wat een geleuter allemaal. Het gaat dus om the Decemberists. Altijd goed bandje geweest en hun nieuwe plaat, The King is Dead, mag er ook weer zijn. Hieronder 2 links: een, qua geluidskwaliteit, redelijke live-uitvoering, maar qua muzikale uitvoering wel weer zwaar voldoende versie van This is why we Fight
http://www.youtube.com/watch?v=4HneTOlyYDo&feature=fvst
en een met zonder bewegende beelden met de originele plaatversie
http://www.youtube.com/watch?v=qoa5AL6VFk0
donderdag 3 februari 2011
Proef
Ik zit nu knettergek te worden in een wachtkamer van een artsencollectief in Gestel-buiten-de-rondweg. Men ligt al ruim 40 minuten achter op schema en ik weet ook al dat dit een nodeloos bezoek zal zijn. Deze artsin weet namelijk niets en daarom zal zij mij verwijzen naar de dermatoloog, die de schurftachtige plek op mijn gezicht zal analyseren. Ik heb echter wel geleerd hoe ik vanaf mijn Aaifoon een bericht de wereld in stuur en dat is dan weer fijn.
Naschrift (ik zit inmiddels bij de apotheek te wachten); het schaap zei: 'ik ben niet tevreden; ik heb dit nog nooit gezien, ik verwijs u door naar een dermataloog'. Daarna kuchte ze in mijn gezicht, ging achter de kompjoeter zitten, liet een zachte boer en vulde tergend langzaam wat formulieren in en een receptje. Tijdens dit alles pleegde ze ook nog een telefoontje met haar man om te melden dat ze later thuis kwam.
Proef geslaagd, patiënt overleden.
Naschrift (ik zit inmiddels bij de apotheek te wachten); het schaap zei: 'ik ben niet tevreden; ik heb dit nog nooit gezien, ik verwijs u door naar een dermataloog'. Daarna kuchte ze in mijn gezicht, ging achter de kompjoeter zitten, liet een zachte boer en vulde tergend langzaam wat formulieren in en een receptje. Tijdens dit alles pleegde ze ook nog een telefoontje met haar man om te melden dat ze later thuis kwam.
Proef geslaagd, patiënt overleden.
woensdag 2 februari 2011
Bertus
Het wachten begon dinsdag tijdens DWDD, maar dat was eigenlijk al bij voorbaat tevergeefs want Bertus verschijnt niet in programma's waar hij niet mag uitspreken en waar men niet naar elkaar luistert. Ik moest nog wel de weeë uber-empathie van Martin Simek aanhoren over hoe hij de emoties tijdens de Praagse revolutie in 1989 duidde. En er was natuurlijk ook een analogie met de gevoelens van de mensen op dat plein in Caïro. Simek weet dat allemaal, hij weet exact hoe ieder individu van de wereldpopulatie in elkaar zit.
Gelukkig verscheen na een paar uur Bertus-zelluf. De avond daarvoor had hij al overtuigend en in kernachtige zinnen uitgelegd hoe het allemaal zat en zit (hij heeft die achterlijke Simek emo-pauzes in elke zin namelijk niet nodig). Hij deed dit lekker ouderwets, staande voor een kaart en maakte ons in enkele minuten genoeg insider om iets van de problemen te begrijpen.
Dinsdag was hij er gelukkig weer; helaas moest hij blijven zitten. Hij debiteerde zijn mening, liet een ander ook met zijn tegengestelde mening komen, luisterde aandachtig en kwam na een minuut of 5 met een zin waarin hij als kenner zijn verwachtingen uitsprak: 'hoogstwaarschijnlijk wordt over een paar dagen de chef-staf van het leger, Umar Bin Hassan, naar voren geschoven om een overgangsregering te vormen. Deze man is getrouwd met de achternicht van koning Faroek van Saoedi-Arabië, waardoor hij zowel door de Arabische wereld als een acceptabele machtsfactor wordt gezien alsook door de protesterende massa. Daarnaast heeft hij ook al bewezen dat hij in het Midden-Oostenconflict een belangrijke factor kan zijn als het gaat om de gewapende vrede tussen Israël en de Palestijnen niet te laten escaleren in een gewapend conflict. Bovendien heeft hij door de militaire oefeningen met de Amerikanen ook een goede band met John Kerry, hoofd van de Senaatscommissie voor Buitenlandse Zaken.' Bovenstaande zinnen zijn volledig fictief ( deze keer niet integraal overnemen, redacteurtjes van klokkenluideronlinepuntnl! Eerst even de bronnen tsjekken, weetjewel, anders schrikken de mensen weer) en berust nergens op, maar is een voorbeeld van wat Bertus er allemaal moeiteloos en onverwacht uit zou kunnen gooien, want hij heeft kennis en visie, dit in tegenstelling tot Simek die alles gemakshalve maar op emotie baseert.
Hopelijk vanavond nog meer Bertus!
Abonneren op:
Posts (Atom)