Raphael Saadiq

De meest belachelijke opmerking van het laatste kwartaal van 2010 is inmiddels al gemaakt. Solomon Burke was ergens in oktober overleden en de opperhuilebalk van het grootste huilebalkbandje van Nederland, De Dijk, wist te vertellen dat met Solomon Burke de grootste soulartiest ter wereld was heengegaan. Dit zei hij om zichzelf wat op te krikken in DWDD en Mathijs van Nieuwkerk vond dat uiteraard ook, want dan had hij weer iemand in zijn programma die met de grootste soulartiest ter wereld had gespeeld en zo werd hij ook weer belangrijker. Ik was vlak daarna in de Joe Es of Ee. Nog even gekeken in de platenbakken, muziekbladen, met mensen gesproken die dan weer wel verstand van muziek hadden: niemand kende hem, geen plaat te bekennen, een marginaal artikel in de muziekbladen, geen plaat te vinden in de dzjoekboks. Een schrale oogst voor de grootste soulartiest ever. Geleuter dus weer uit de Grachtengordelscene en omgeving. Solomon Burke heeft wel wat redelijke platen gemaakt, maar was niet meer dan een cultfiguur in Nederland. Zoals hij lopen er nog 100 rond en beter.
Als bewijs hiervoor wilde ik eigenlijk een stukje schrijven over Baby Huey en zijn liedje Hard Times. Maar zoals wel vaker lopen dingen anders als je op het Heilige Internet bezig bent. Na wat gesurf, kwam ik op het volgende blog:
http://www.theinconsideratemixtape.com/
Goed blog wel, met te downloaden playlists en veel info en zo kwam ik terecht bij Raphael Saadiq. Hij heeft wel wat overeenkomsten met Solomon Burke: hij zit ook in de 'moderne soul' en heeft in z'n jeugd in een kerkbandje gespeeld. Burke is in de kerk blijven hangen, Raphael Saadiq maakte vrij snel de overstap naar Prince en bouwde toen aan zijn eigen carrière. Geniet van onderstaand fillumpje zowel qua geluid als beeld.

http://www.youtube.com/watch?v=u_2YfdUovHQ

Spretsjietificatie (2)

Excuses, maar ik moet er toch even over doorzeuren. Therapeutisch is dat het beste, ondanks dat anderen daarmee verveeld worden. De gifbeker was nog niet leeg. Sterker nog, ik had er nauwelijks aan genipt. Centraal op de foto ligt het met veel succes ingevulde spretsjiet waar ik het van de week over had. Alle rode 'cellen' zijn zwart en dan is het goed. Daarboven ligt een Word-document waarin beschreven wordt wat in het spretsjiet staat (zo hoort het want Word is voor woorden en niet voor rekenen en omgekeerd). Dit document bestaat al 2 jaar. Ik ben inmiddels zo gedeformeerd dat ik er niet eens over nadenk om de opdrachtgever daarop te duiden: ik bewerk het spretsjiet, geen geoudehoer en vind het daarna ook nog knap van mezelf dat ik deze klus heb geklaard: een mentale overwinning op mezelf).
Aan de rechterkant ligt weer een nieuw spretsjiet. Daar hebben we woensdag uitleg over gehad. Dat document, verordonneerd door 'centraal', moet weer gevuld worden met de data die we al 2 keer op verschillende wijze hebben verwerkt. Zo blijven wij dus bezig en houden wij anderen bezig. Daarnaast zijn er nog talloze hobbyisten die in hun vrije tijd bezig zijn om hier weer andere versies voor te bedenken. Op zich is dat geen bezwaar, want dan kunnen ze op andere plekken geen schade aanrichten.
Dit alles is dus geen Jiskefet-uitzending, maar realiteit. Ik begin er maar niet aan om uit te rekenen wat dit allemaal kost. Ik hoop dat alle etter en gif nu uit mijn brein is, dat ik al m'n gal heb uitgebraakt, dat ik er nooit meer over hoef te schrijven, dat ik normaal verder kan leven, dat ik kan accepteren dat de 'totale spretsjietificatie' een onderdeel van mijn droeve bestaan is geworden, dat ik moet proberen gelukkig te blijven.

Spretsjietificatie (1)

Het was weer volledig raak deze week. Dit is mijn leven, dit is mijn lot. Op maandag kreeg ik bovenstaande toegestuurd met als vraag 'of ik het maar even compleet wilde maken'. Ja, klik er maar eens op, als je durft.
Terwijl de definitie van een spretsjiet als volgt luidt (klik daar ook maar eens op):

Op een spretsjiet wordt dus gerekend! In het onderwijs dient les gegeven te worden en geen tijd, energie en verspild te worden aan spretsjiets waarin niet gerekend wordt! Met weemoed denk ik terug aan de tijd dat ik begon; 1000 leerlingen, 4 man administratie, 1 directeur en 3 adjuncten. Dat was het, daar deden we het mee en dan ook nog zonder kompjoeters. Tegenwoordig gaat 50 % van honderdentien miljoen Euro per jaar naar spretsjiets en andere onzinnige zaken en in ieder geval niet direct naar het primaire (walg, zucht, huil, braak) proces (lesgeven dus). Het bestuur bestaat uit een ex-bankdirecteur en nog iemand die niets met onderwijs heeft. Het hoofd personeelszaken is een Ingenieur die vrij waarschijnlijk niets met mensen heeft (maar wel met spretsjiets) en al die leraren en leerlingen maar vervelend vindt. Het was weer heel zwaar vandaag. Morgen moet ik heel veel drinken van de dokter, heeft hij gezegd en dat ga ik ook doen. Daarom schrijf ik morgen voor straf geen stukje, of er moet iets heel ergs gebeuren en dat kan altijd in het onderwijs.
Oh ja, aan bovenstaande spretsjiet heb ik 2 uur gewerkt. Ik heb er veel van geleerd: spretsjietificatie heet dat.

Vortex

'Kende gij mij d'n Vortex effe aangevuh?' 'D'n Vortex is op.' 'Wa? Nou Al? Hal dan mar snel 2 15-literblikken Vortex bij d'n Praxis dan.'
A. Vortex: vloeistof die houten ondergrond zowel reinigt als grondt.

Detlev zit de laatste maanden zwaar aan de Vortex.
B. Vortex: de opvolger van XTC

Zij werd mentaal gereinigd door de Vortex-vibraties.
C. Vortex: ongebruikelijke krachtpunten in de aarde waar de energie vrijelijk stroomt.

Suarez beet in de Vortex van Bakkal.
D. Vortex: aanhechtingspunt tussen borstbeen en het sleutelbeen.

Zeg het maar: A, B, C of D, ik wist het tot voor kort niet.
Vortex was een woord waar ik dus nog nooit van gehoord had, totdat ik in Sedona terecht kwam. Sedona ligt zo'n beetje hartje Arizona en wordt omgeven door rode rotspartijen en rode grond (Red Dirt, dat klinkt goed). Het zag er allemaal schitterend uit en we besloten om 2 dagen te blijven. Ik raadpleegde de plattegrond en zag her en der in de omgeving van Sedona een symbool staan dat aangaf dat zich op die plek een Vortex bevond. Ik wist niet wat het was en besteedde er verder geen aandacht aan. Het was goed toeven daar, afgezien van het feit dat je op de terrasjes geen sterke drank mocht gebruiken en dat roken ook verboden was. Binnen of op een separaat terras ergens achteraf mocht je wel alcohol drinken. Roken mocht je op 6! meter afstand van de bebouwing.
Naarmate de uren verstreken, begon het mij op te vallen dat er bijzonder veel ZweefTrezen en -Kezen rondzweefden. Er waren ontzettend veel winkeltjes met geneeskrachtige stenen en ander zweefmateriaal. Ook zag ik her en der posters met allerlei healingsessies en weet-ik-veel-wat voor alternatieve uitwassen. Ik besloot niet geïrriteerd te raken. 's Avonds kwam ik er achter dat het inderdaad betekenis C was. Ik las ook nog dat in de jaren '80, 64 % van de Sedona-bezoekers op zoek was naar een spirituele ervaring. Foute boel dus. Of toch niet? Nee, het was er gewoon mooi en daar kunnen mensen blij van worden. En Vortex, dat is een woord dat overal voor te gebruiken is. Als je hoofdpijn hebt, neem je een Vortex.

Kerstpakket (2)

Goed, stel dat die 'Phoenix-optie' er zou liggen, maar tegelijkertijd zou er morele druk komen van de werkgever in de vorm van: je kunt de Phoenix-optie nemen, maar er zijn ook veel hongerige kinderen en andere vreselijke zaken aan de gang in de wereld. Je kunt de de financiële tegenwaarde van je pakket ook beschikbaar stellen aan project X. Dan wordt het alweer moeilijker. En stel dat er voor project X een televisie-uitzending met allemaal betrokken Bekende en mij Onbekende Nederlanders verzonnen zou worden door RTL met als onderliggend doel de kijkcijfers opkrikken en je werkgever zou op het podium komen met een cheque waarop de naam van het bedrijf staat en de mededeling dat iedereen afstand van zijn of haar pakket heeft gedaan, terwijl je vermoedt dat die Bekende en mij Onbekende Nederlanders en mijn werkgever daar niet staan voor project X, maar ter meerdere eer en glorie van zichzelf en de kijkcijfers.
Wat dan? Terug naar de realiteit: Het Glazen Huis komt dit jaar te staan in de grote wereldstad E. De helden uit het huis zijn zich al flink warm aan het lopen. Mijn werkgever vraagt mij of ik mijn pakket beschikbaar wil stellen voor project X. In een reflex denk ik: dus niet, want ik laat me niet prostitueren en zeg nee. Aan de andere kant heb ik dat pakket vaak niet opgehaald of weggegeven. Er ontstaat een vreemde situatie: aan de ene kant wil ik het niet, maar ik wil ook niet dat het 'misbruikt' wordt. Mijn pakket zit dus in een soort vacuüm ... en ik ook. Na wat gebreenstorm gisteren kwam Frau Von S. met een eenvoudige oplossing: afschaffen, dat kerstpakket!
Als het fillumpje Chuck Berry, want tot mijn verrassing waren de kids (tussen de 20 en 25 jaar) dit aan het draaien op de verjaardag van mijn dochter toen ik ergens in de nacht bij dit feestje binnenviel. Het komt allemaal best wel goed met die jeugd van tegenwoordig!
http://www.youtube.com/watch?v=6ofD9t_sULM

Kerstpakket (1)

Op de laatste vrijdag voor Kerstmis fietst een man voorbij; het miezert, de temperatuur is 3 graden. Het is half 5 en al donker. De man heeft een Unox-ijsmuts op en onder zijn snelbinders zit een kerstpakket. Waarom word ik hier treurig van? Waarom kom ik op zo'n vrijdag altijd huilend thuis, terwijl er 2 weken vakantie beginnen?
Met het kerstpakket heb ik niets: 4 van de 10 haal ik niet eens op. Dit komt voor een deel omdat ik er een jaar of wat geleden achter kwam dat er middels spretsjiets bijgehouden werd wie wel en wie niet zijn pakket had opgehaald. Niet ophalen was dus een middel om de structopaten te irriteren. Na de kerstvakantie werd je dan via een meeltje of op andere manier aangezet om de jaarlijkse aalmoes af te halen. Voor een ander deel is het voor mij nog steeds onverklaarbaar, waar mijn slechte relatie met het kerstpakket vandaan komt.
Maar goed, blijven er nog 6 over. 4 Daarvan geef ik weg aan mensen die graag een 2e kerstpakket hebben of aan de BedelBulgaar op het lelijkste plein ter wereld (je zult maar Bulgaar zijn, in Nederland worden gedwongen om gecertificeerd te bedelen en dan, of all places, ook nog op het Franz Leharplein je geld bij elkaar moeten scharrelen). De overige 2 moet ik, onder dwang van Marij, mee naar huis nemen:'en dit jaar is het uit met de flauwekul, je neemt je pakket mee'!
Waarom heb ik daar nou allemaal zo'n moeite mee? Wat is dat voor zielig gedoe? Waarom haal ik dat pakket niet gewoon op, zet het thuis neer en zie wel wat er gebeurt?
De meest voor de hand liggende reden is dat de inhoud nooit spectaculair is. Maar stel nu dat er een aaiPet en een aaiFoon G4 met alvast een bon voor de nieuwe G5 in zou zitten, wat zou ik dan doen? Naar alle waarschijnlijk zou ik het pakket ook weigeren. Bovenstaande objecten komen er toch wel een keer. Maar wat zou mijn beslissing zijn als er in het pakket 4 retourtjes Amsterdam - Phoenix, een voucher voor 2 Ford Mustangs en nog € 5000 zakgeld in het pakket zouden zitten? De eerste reflex zou zijn: aannemen, snel wegrennen en thuis meteen de reis organiseren. Of toch niet? Ik ben er nog niet uit. Morgen of overmorgen meer. Als link 'I wana be sedated' (Ik wil tot rust gebracht worden)
http://www.youtube.com/watch?v=wMD7Ezp3gWc

Speedspin (2)

Met de Speedspin gaat alles 'prima de luxe'. Vanmorgen werd ik om 08.37 al gebeld; meestal zijn dat telefoontjes van het kaliber 'bus was te laat', 'verslapen', 'ik moest de koeien nog melken' enz. Vandaag was het weer eens een positief telefoontje. De mennekes vroegen of ik kwam kijken, want later op de dag zou de Speedspin weer verder gemodificeerd worden. Hij deed het dus en ze waren weer een fase verder. Ik hoef verder niets te vertellen, het filmpje hieronder spreekt voor zich. Een medeleerling zei nog:'ge hoeft alleen mar nar da fillumke te kijke en dan bende al misseluk' en dat klopt ook nog. Na 31 seconden hangen ze er namelijk een camera in, zodat je het echte kermisgevoel krijgt. Dus ... heel dat fillumpje uitkijken en 2 of 3 teilen klaarzetten!
http://www.youtube.com/watch?v=InsDQGQT70A
De pret was nog niet voorbij. Met de 1e-jaars jongeren van de Techniek en Design zijn we een blog begonnen; dan kan iedereen volgen wat ze bedenken. Ze zijn pas een paar dagen bezig, dus de kwaliteit moet nog komen. Ook moet het blog nog anders aangekleed worden, maar dat moeten de jongeren zelf maar doen. Maar goed, er zitten al een paar redelijke aanzetten bij. Ik denk dat het verzamelblog er over een maand totaal anders uit zal zien. Ik spreek u dan!
http://techniekendesign.blogspot.com/
Morgen of overmorgen mijn langverwachte overpeinzing betreffende 'kerstpakketten'.