zondag 11 juli 2010

Magyar Trivia



M 6/M60 Hij bestaat dus echt! Ik heb er al eerder over gemijmerd, gedroomd, gefantaseerd en geschreven. Over een snelweg dus. Nooit verwacht, maar als de ergernis zo groot wordt, dan wil je wel eens te ver gaan. Hoe heb ik dit fenomeen ervaren? Wegens de zenuwen reed ik voor Budapest al fout, zodat ik al vrij snel in het inferno zelf vastzat. Omgedraaid en bij een benzinepomp gevraagd waar de M6 (M hat) was. Fout 2 dus; ik had meteen weer een berisping te pakken; de letter hat (6) wordt niet als 'hat' uitgesproken maar dient als hooat (maar dan sneller) uitgesproken te worden. Na deze berisping, bestaande uit een korte cursus fonetiek en een boze blik, wees de taxichauffeur mij de weg. Daarna veel ontroering, met tranen in de ogen heb ik het traject emotioneel verwerkt. Wel veel achterdocht: wachtte er na de volgende bocht misschien een ravijn? Maar neen, alles was in orde. Het was leeg (de gemiddelde Hongaar kan namelijk de tol niet betalen); het was surrealistisch: normaliter moet je constant op je hoede zijn op een moderne snelweg; hier moet je op je hoede zijn dat je niet in slaap valt of wegens euforie uit de wereld tuimelt.

Dat we ook wel wat van Hongaren kunnen leren, blijkt uit bovenstaande foto. Deze foto is genomen tussen 2 optredens tijdens een festival in de Kulturstadt Pecs. Dit festival was overigens georganiseerd door Nederlanders, want iets organiseren kunnen de Hongaren dan weer niet, behalve het Sziget-festival in Budapest dan weer wel. Maar goed, wat valt op? Goed gekeken? Er ligt geen troep op de grond, terwijl ik u toch kan verzekeren dat Hongaren flinke innemers zijn (zowel qua alcohol als worsten). De gemiddelde Hongaar loopt zonder te morren met zijn ledige plestik 0,5 liter! glas maar een vuilnisbak en gooit hem daar in tezamen met het lege worstbakje en servetje. Ook dit ziet er bij nader inzien weer surrealististisch uit, vergeleken bijvoorbeeld bij wat er vandaag weer veroorzaakt gaat worden in Absurdistan.

zaterdag 10 juli 2010

Won't get fooled again


Geen commentaar verder.

maandag 5 juli 2010

Druk en zwak

Deze dagen even erg druk; daarnaast fysiek zwak. Eind van de week weer aanwezig.

zaterdag 3 juli 2010

Rat Rutte

Wat gebeurt hier? Een student inspecteert het tandwielmechanisme van de blikkenpers die hij met zijn groep heeft ontwikkeld ... er staan 2 dames belangstellend te kijken en de student met de handen over elkaar staat uit te leggen hoe een en ander werkt ... op de leptob is een presentatie te zien hoe de techniek werkt ...

de student in het zwart T-shirt is de andere student bij aan het staan tijdens de inspectie ... daarachter is de stand van een andere groep ... de student voor de groen-witte blikkenpers wacht belangstellenden op ... een docente is de werkstukken die bij de blikkenpers horen aan het controleren ... de student in het groen-witte T-shirt (huiskleur van deze specifieke blikkenpersfabrikant) rechts kijkt geïnteresseerd naar wat de beoordelingen tot nu toe zijn ... de student naast de docente legt verantwoording af en legt uit.
Het was weer een goede blikkenpersbeurs (voor degenen die willen weten wat dat is, zie 26 september 2009; ik blijf namelijk niet aan het uitleggen), iedereen was weer blij (ouders, studenten, docenten); toch hebben wij dit in de illegaliteit moeten organiseren. De studenten mogen namelijk niets 'maken', dat staat niet in het kwalificatiedossier en mag dus niet: dat is geen kerntaak, laat staan een werkproces en bovendien zijn er geen prestatie-indicatoren voor. Juist ja, u snapt het ook niet. Mark Rutte schijnbaar wel, want hij is degene die de wet Competentiegericht Onderwijs (CGO) heeft getekend als toenmalig Staatssecretaris van Onderwijs. Daar praat hij nooit meer over, terwijl hij toch veel woorden de wereld inslingert en een grote mond heeft over van alles en nog wat.

donderdag 1 juli 2010

Markt



Er zijn mensen die het fijn vinden om op een markt rond te strompelen. Ik niet. In Nederland zellef hoeft het sowieso niet, maar als de mens in het buitenland is, schijnt het bezoeken van een markt opeens onontbeerlijk te zijn. Als men functioneel een markt bezoekt om bijvoorbeeld groenten, fruit, verse vis te kopen kan ik er nog wel mee leven, maar het doelloze geslenter op een buitenlandse markt moet immer vermeden worden. Vaak worden er door vrouwen op deze zogenaamde pittoreske markten allerlei nutteloze zaken aangeschaft, zoals T-shirten van inferieure kwaliteit, gehaakte tafelkleden, 6 beschilderde eierdopjes, een setje borrelglazen, een glazen asbak, een kam of wat dan ook. Het maakt niet uit, als er maar gekocht wordt. Iemand die zo'n bezoek nutteloos vindt, wordt voor een dwaze cultuurbarbaar versleten.
Ik heb een paar keer met vrouw, kinderen, vrienden over de diverse markten gesjokt. Ik kwam meestal misselijk, vol met hoofdpijn en onder de uitslag thuis. De 'moeder van alle markten' is de zondagsmarkt van Pecs in het verre en verwarde Hongarije. Alle onbetrouwbare marktkooplui uit de Karpaten, Centraal Europa en de Balkan hebben zich verzameld op een markt van 6 vierkante kilometer. Op markten schijnt altijd gegeten te moeten worden, zo ook op deze zelfmoordmarkt. De stank van de worsten en ander kwaliteitsarm vlees is overal aanwezig. Daarbij stinkt de gemiddelde marktbezoeker/kooplui toch harder dan normale mensen. Een andere voorwaarde om dit inferno te mogen bezoeken, lijkt het hebben van minimaal 2 goed zichtbare gebreken: een geamputeerd onderbeen, een ontstoken oog, een half oor, een slecht of geen gebit, een lelijk hoofd, schurft, wanstaltig dik zijn, lelijkheid, inteeltkenmerken enz. Daarnaast is het dragen van een trainingspak ook voorwaarde. Wil je er helemaal bij horen dan rol je je T-shirt (zonder mouwen) half naar boven zodat de ontsteking op je buik in ieder geval ook goed zichtbaar is.
Eens per jaar moet ik er ook aan geloven en dat is tevens de enige keer dat ik blij ben dat ik het aan m'n enkels heb. Ik hoef niet te lopen, ik zoek meteen een bier/worststal op, koop een biertje, ga flink chagrijnig zitten kijken in de hoop dat er niemand aan m'n tafeltje komt zitten, maar helaas: binnen 5 minuten zitten er 3 biggen voor m'n neus een stuk, voor mij onbekend, voedsel naar binnen te schrokken. Je hoeft niets te doen om misselijk te worden, je ogen en je neus open houden is genoeg. Ik kijk er nu al naar uit.

dinsdag 29 juni 2010

Dzjekz

Ik zat in café Dzjekz. Café Dzjekz is een redelijk mooie kroeg. Het heeft desalniettemin 3 problemen: de eigenaren: Dzjek de Vries (de bekende farizeeër, ex-spindokter), Dzjek van Gelder (onderkruiper, huichelaar, likker) en Dzjek Spijkerman (hypocriet, mislukt grappenmaker).
Bij binnenkomst krijg je meteen zo'n misselijkmakende correcte hand van Dzjek 1: schudt de hand, maar houdt met de andere hand jouw bovenarm vast en kijkt je met zijn breedkikkerbek grijnzend aan. Maar goed, je bent netjes opgevoed en slaat hem niet meteen bewusteloos. Toch enigszins aangeslagen wankel je naar de bar en daar hoor je Dzjek 2 voor de zoveelste maal een van zijn flauwe grappen maken. Helaas staat hij achter de bar en moet je bij hem bestellen. Omdat deze media-terroristen menen hun wetenswaardigheden kenbaar te moeten maken, staat er elke avond wel iets op het programma. In de wintertijd vertelt Dzjek 2 allerlei grappen en grollen, waar alleen zijn directe entourage -gedwongen- om moet lachen. In de lente en herfst geeft Dzjek 1 zijn cursus hypocrisie en huichelarij in de hedendaagse kommunikaatsie voor zeer vergevorderden en in de zomer martelt Dzjek 3 zijn toehoorders met zijn sporttalkshow. Zo ook vandaag en morgen en overmorgen en gisteren en eergisteren en Dzjek 3 blijft maar doorgaan zolang hij met zijn onderkruipershoofd maar in beeld is. Het houdt maar niet op. Het maakt niet uit waar het over gaat. Alle Dzjeks vinden zichzelf het belangrijkst en publiek is alleen een middel. Dzjeks sporttalkshow handelde deze keer over de verdiende 16 - 3 nederlaaag van het Nederlands 11-tal tegen de superieure Brazilianen. De gasten aan tafel (allen specialisten!) raakten maar niet uitgepraat over de suprematie van de Brazilianen, maar Dzjek (zoals altijd) plaatste weer een van zijn buitengewoon infantiele opmerkingen, waarvan het enige doel is dat ze naar hem leiden: 'en heren, die nipte overwinning van de Brazilianen was uiteindelijk misschien wel verdiend, maar wat denken we van die fantastische ingooi van Van der Vaart in de 28e minuut' (daarna volgt het fragment 4 x herhaald vanuit diverse hoeken). Nu zit Dzjek 3 op zijn stokpaard, zijn kale hoofd begint te glimmen: hij had het gesprek weer indirect naar Ajax en Amsterdam en zichzelf getrokken en daar gaat het bij Dzjek altijd om. Dzjek 2 (grachtengordel) viel hem meteen bij. Ja, bij die ingooi, vielen al die middelmatige aanvallen van die gemene Brazilianen in het niet.
Ik besloot weg te gaan. Ik kreeg nog een kleffe kommunikaatsiehand van Dzjek 1 en wandelde de volgende kroeg in. Het RTL-café. Hier zaten ook weer allerlei mensen die het niet over voetbal hadden, maar met zichzelf bezig waren. Waarom is er hier geen normaal voetbalprogramma, zoals bijvoorbeeld op de BBC of bij de sympathieke moffen? Waarom lopen hier tegenwoordig allemaal van die zelfingenomen typetjes rond? Ik durf het eigenlijk niet op te schrijven, maar ik verlang tijdens een EK of WK toch wel weer naar wat ouderwets Barend en Van Dorp-gezwets. Inderdaad ... een mens kan diep zinken.

zondag 27 juni 2010

Rattus Norvegicus

De bruine rat is een intelligent en sociaal dier dat een groot aanpassingsvermogen heeft. Een voorbeeld hiervan is dat het dier zogenaamde tradities kent. Dit houdt in dat bepaalde populaties sterk afwijkend gedrag en afwijkende eetgewoontes en zelfs jachttechnieken kunnen vertonen in vergelijking met andere populaties, die van generatie naar generatie overbrengen. Dit schijnt opmerkelijk te zijn voor kleine zoogdieren en is meestal geografisch bepaald.

Ratten leven in kleine sociale groepen, bestaande uit een dominant mannetje, een harem vrouwtjes en enkele ondergeschikte mannetjes. Deze groepen kunnen zich vaak samenvoegen tot grotere kolonies. Dieren uit dezelfde groep leven vreedzaam naast elkaar, vreemdelingen worden door mannetjes verjaagd, soms zelfs gedood. Grote kolonies zijn toleranter tegenover vreemdelingen dan kleine. De hiërarchie binnen een groep bepaalt wie mag paren en eten. De dieren communiceren met elkaar via piepende, fluitende en gillende geluiden, maar ook met ultrageluid. Vrouwtjes met jongen laten zelden andere ratten in hun nest, alhoewel sommige kolonieleden worden getolereerd. Bron: Wikipedia

Een paar weken geleden is het grote spel (deel 1) weer begonnen: de formatie, ofwel anders geformuleerd: Wie is de Rat? Een spel, speciaal ontwikkeld voor politici die hun eigen ego nog een extra beurt willen geven. Voorlopig is Gauleiter W. (tijdelijk?) buitenspel gezet door de katholieke rat Verhagen: knap gedaan! Aan de andere kant heeft de katholieke rat zich enigszins buiten de orde gesteld door allerlei omtrekkende bewegingen te maken en zich te bescheiden op te stellen (gedrag een rat onwaardig dus). De socialistische rat Cohen speelt het tot nu toe goed; hij heeft zijn territorium goed afgebakend en heeft de groene rattin Halsema en het opportunistische ratje Pechtold al zo'n beetje klem. Blijft over de liberale rat: hij is de grootste en de sterkste; hij kijkt verbaasd om zich heen. Waarom ben ik de baas nog niet? Moet ik echt gaan samenwerken met de socialistische rat? We zullen zien. Vandaag begint deel 2.
Als toegift nog een nummertje van de moderne langspeelplaat Rattus Norvegicus van de Stranglers (beatorkest eind jaren '70, begin jaren '80): http://www.youtube.com/watch?v=3H1r01yk-l8