Joey

Nummer 5 in de live-optredens zijn the Ramones. The Ramones traden in de Effenaar op voordat ze naam hadden gemaakt. Het was allemaal tamelijk overdonderend. We zaten nog half in de tijd van de psychedelische rock en af en toe een plaat van Bowie of Lou Reed. The Ramones was een vreemd stelletje: 3 jongetjes in strakke spijkerbroeken met een zwart leren jasje met hetzelfde pagekapsel en een wat langere versie met wat langer haar. Dat was Joey en hij was tevens de zanger en frontman. Ze maakten liedjes van ongeveer 2 minuten, die allemaal hetzelfde klonken bij het eerste gehoor. Dit moderne beatorkest maakte wel indruk door hun dynamiek en vooral door Joey die constant aan zijn microfoonstandaard hangend de teksten de zaal in zong. Wat nieuw was, was dat Joey af en toe het podium afrende en dan met een bord weer opkwam waarop 'Gabba Gabba Hey' of 'Hey Ho Lets Go'. Het optreden duurde ongeveer 3 kwartier en in die tijd werden 20 liedjes gezongen en gespeeld. Het was eigenlijk een nummer, onderbroken door wat applaus en geraas van Joey. Later zijn ze nog een elpee in zee gegaan met Phil Spector, maar hij had aan de Ramones-wall of sound eigenlijk niets toe te voegen. Met de Ramones is het niet goed afgelopen. Ze hadden veel onderlinge conflicten en er leeft er nog maar 1 van. Joey is in 2001 aan kanker overleden. Op hun 1ste plaat staan alleen maar tophits. Een daarvan is Blitzkrieg Bob.
http://www.youtube.com/watch?v=TYh1lRR1m6Y

Ian

Joy Division speelde op 18 januari 1980 in de Effenaar. De verwachtingen waren hooggespannen. Joy Division had 2 elpees vol met tophits over doem, ongeluk, ellende, leed en alles waar een mens vrolijk van wordt. De roem was Joy Division al vooruit gesneld. Muzikaal was het allemaal in orde en zanger Ian Curtis scheen al het leed overtuigend uit te kunnen dragen. Daarnaast kon hij zich ook goed maniakaal bewegen. Waar we al deze informatie vandaan hadden, weet ik niet meer, want het heilige internet bestond toen nog niet. Het was stampvol en ze maakten het helemaal waar. In mei daaropvolgend knoopte Ian zichzelf op; niet meer bestand tegen zijn diffuse liefdesleven en al de doem in zijn hoofd.
Een paar maanden later trad New Order op (Joy Division, maar dan zonder Ian). Wij reisden naar Rotterdam. Er was niets meer over. Ian was definitief dood. Hieronder She's lost control.
http://www.youtube.com/watch?v=QVc29bYIvCM

Nick (2)

Eind jaren '70, begin '80 kwam ik elk weekeinde in de Effenaar om een modern beatorkest te bewonderen. We zaten toen in de punk/new wave tijd. De Effenaar had toe nog een goede programmeur en elke vrijdag of zaterdag was er weer een verrassing.
Punk was nog dermate vaag gedefinieerd dat toen ik een keer de Ramones uit het toenmalige hotel de Bijenkorf op de markt zag komen vroeg:'is dat nou punk?' 's Avonds zagen we ze spelen met als voorprogramma Talking Heads. Beide bandjes waren nog volledig onbekend en voor 150 man en vrouw gaven ze ons een introductie in de new wave. De top 5 optredens van die tijd ziet er als volgt uit:
1. Birthday Party
2. Birthday Party
3. Birthday Party
4. Joy Division
5. Ramones
Birthday Party was 3 maal een wall of sound, maar dan anders. Nick Cave had vroeger hoogstwaarschijnlijk scheikunde gestudeerd, want hij kwam altijd in de perfecte mix van drank en drugs het podium opgeslungeld. Daarna ging hij het muzikale gevecht met z'n band en het publiek aan. Kreunend, steunend, kruipend, schreeuwend, gesticulerend, rokend en drinkend werkte hij z'n set af. Het leek op chaos, maar het was het niet of misschien ook wel. Ik kon er in ieder geval wel van genieten, ondanks dat ik bij een van de optredens 20% van m'n gehoor ben kwijtgeraakt. Na zo'n optreden ging je in ieder geval wel anders de deur uit dan dat je binnen was gekomen en dat is de bedoeling van kunst, denk ik. Nick is nog steeds bezig, iets rustiger nu. Hieronder een van de weinige filmpjes van Nick en z'n vriendjes uit die tijd.
http://www.youtube.com/watch?v=KvlS4BwTUQw

Nat

Gisteren reed mijn dochter in een hoosbui naar huis; ze belde op dat ik de voordeur open moest zetten, zodat ze meteen binnen kon rijden met haar fiets. Zo gezegd, zo gedaan. Daarna het volgende probleem: haar suede laarsjes waren doorweekt. Wat nu? Uiteraard even het heilige internet raadplegen. Vrij snel kom je dan op sites zoals 'oma weet raad' en weet ik veel wat voor onzinnige benamingen. Het vreemde is dat je op dit soort fora nauwelijks een fatsoenlijk antwoord op je vraag krijgt, want er schijnt een aantal beroepsgedeformeerden te bestaan, die dag en nacht bezig is om allerlei discussies op te zetten met de vraagsteller over onderwerpen die er niet toe doen. Ik had er al eerder van gehoord, maar kon het nooit geloven dat mensen zich hier mee bezig hielden. Zo stuitten wij op een persoon die bier op zijn jasje had gemorst en graag wilde weten, hoe deze vlek te verwijderen. Na 2 nietszeggende antwoorden was het al zo ver: de vraagsteller kreeg als antwoord:'Waarom koop je zo'n dure jas als je vervolgens te gierig bent om € 40,00 aan schoonmaakkosten te betalen.' Ik heb het verder niet meer gevolgd. Gewoon op laten drogen maar, die laarsjes. U kunt op de afbeelding klikken om deze onzinnigheid van nabij mee te maken. Ook de aanhef 'Helleu' van de man met de vlek in het jasje stemde mij erg droevig. Voorlopig even geen fora bezoeken, lijkt me verstandig.
Het woord 'suede' kent deze speller niet en ik weet nog steeds niet hoe ik een accent moet zetten in dit digitale inferno, dus geen excuses hiervoor.

Vriendin

Groot nieuws gisteren voor mij: Joop heeft een vriendin! Ik wist dat Joop een Franse vrouw had en dat ze samen ergens in Frankrijk een hotel/restaurant dreven. Tijdens de reportage bleek dat zijn vrouw was overleden. Ze was nooit op de voorgrond getreden, ik heb haar in ieder geval nooit gezien. Zijn nieuwe vriendin kwam gisteren ook nog even aan het woord en ze zei dat ze dacht dat Joop wel integer was. Hoogstwaarschijnlijk is ze een jaar of 15-20 jonger dan Joop; bovendien zag ze er voor Joop's doen ook nog goed uit. Leuk voor Joop. Mijn gedachten sloegen even op hol; hoe heeft Joop dit voor elkaar gekregen? Joop lijkt me geen rokkenjager. Joop in de disco; Joop op een 40+ party in de Effenaar; Joop middels het heilige internet op zoek naar een chatslet? Helaas werden mijn gedachten verstoord door Frits Barend, die zich tijdens de reportage telkens hinderlijk in de aandacht wrong. Joop beklom de Alpe d'Huez namelijk om geld bijeen te sprokkelen voor het kankerfonds. Frits Barend week niet van zijn zijde en wist zich weer in te likken bij een BN'er. Cruijff is 'uit beeld', dus Frits moet op een andere manier aan aandacht komen. Frits begint de Hekking van de Nederlandse journalistiek te worden en Frits moet daarmee ophouden. In dit stukje heeft hij ook al weer aandacht te pakken, dus ik stop er mee.
Joop heeft veel gepresteerd, maar zijn wereldkampioenschap in 1985 op 38-jarige leeftijd was voor mij het hoogtepunt. De laatste 2 kilometer van dat WK waren misschien wel de meest spannende die ik ooit heb gezien. Joop ontsnapte gluiperig uit een kopgroep van een man of 12 (met o.a. Roche en Lemond, geen klein bier toen); de 2 Nederlanders in de kopgroep stopten redelijk af en de anderen waren te laat toen het te laat was. Als ode aan Joop de laatste kilometer.
http://www.youtube.com/watch?v=ogCmIb0-sb4
en voor de echte liefhebbers de lange versie waarin Joop's demarrage en het voorspel te zien zijn
http://www.youtube.com/watch?v=ewA2Ssh8jVM&feature=related

Angstkunstenaar

Begin 80-er jaren ontdekte ik Maarten Biesheuvel. Biesheuvel schreef vooral korte verhalen, waarin het er vaak flink absurd aan toe ging. Biesheuvel is altijd een beetje ziek in het hoofd geweest en werd af en toe opgenomen wegens angstaanvallen. Ondanks dat, was hij zeer productief in de 70-er en 80-er jaren. Hij werd/wordt door het leven geholpen door Eva, zijn levensgenoot. Ik heb hem 1 keer zien optreden en met zijn kolderieke voorkomen, nasale stem en de inhoud van de verhalen was het genieten. Af en toe zong hij ook een psalm of liedje. Eva zat ergens bij hem in de buurt en tegen het einde vroeg Maarten of er nog tijd was voor iets, want ze moesten nog terug met de trein naar Leiden. Eva knikte en Maarten vroeg of we nog een liedje of een verhaal wilde horen. Her werd een liedje. Bovenstaande geeft alleen maar aan dat Maarten een schepper was, maar aan de andere kant ook volledig afhankelijk. Hij kon van zijn angst kunsten maken. In de jaren 90 en later raakte hij opgedroogd, schreef nog maar weinig, maar kreeg uiteindelijk wel de PC Hooftprijs. Terecht, want zijn verhalen zijn tijdloos en kun je blijven lezen. Hieronder 2 links.
http://www.youtube.com/watch?v=Vf-LLuGk3wo
en
http://boeken.vpro.nl/personen/22542573/

Cha-os

Van de week Bolkestein nog gezien op de verrekijk. Weinig veranderd, trad iets meer in herhaling, maar was nog helder. Reageerde rustig op een polariserende vraag, bedoeld om verdeeldheid binnen de VVD creëren:'Nou, dan moet ik maar eens met de heer Wiegel gaan praten.' Later in het gesprek zei hij nog in een andere context:'Dat geeft chaos (hij sprak het op zijn bekende manier uit: cha-os) en dat wil niemand hier aan tafel.' De VVD is nooit mijn partij geweest, maar Bolkestein heb ik altijd wel gewaardeerd, omdat hij de politiek toch wat klasse meegaf.
Heel anders (en dus cha-os en dat wil Frits niet!) was het gisteravond tijdens het afsluitende debat na de EU-verkiezingen. Hieronder een kort verslag, dat ik stuurde aan een landgenoot in een ver, warm land:
Hoi ...,
Toch nog even melden; gisteren was het na de EU-verkiezingen lijsttrekkersdebat. Zeer beschamende vertoning. De sessie met Fortuyn was er niets bij. Men schreeuwde maar wat, snapte niet hoe een debat in elkaar zit en had totaal geen respect voor gespreksregels. Het begint nu ook voor mij tijd te worden om hem hier te nokken, desnoods met het hele gezin. Wilders, dik gewonnen; zat wat te provoceren. Kant (SP) zat onder de coke o.i.d. maakte een hysterische indruk in de ware zin des woords. Hamer, zwaar verloren, (PvdA) zat volledig lamgeslagen wartaal uit te slaan .Van Geel, zoals gebruikelijk nietszeggend. Rutte deed vrij normaal, maar had ook niets te zeggen (had niet zo zwaar verloren als verwacht). Pechtold was voor zijn doen ook veel te opgefokt. Niveau was treurig; dit zijn onze volksvertegenwoordigers. Ferry Mingele kon het allemaal niet bolwerken; was te relaxed, vermoed ik, na zijn wandeltocht naar Compostella. Kortom de kiezer werd geschoffeerd door hen die verkozen waren.
Moest er even uit,
Groeten,
Wim
Ik ben Halsema nog vergeten te vermelden, maar die zat alleen maar wat sereen te glimlachen en had dus ook niets te melden.