vrijdag 22 mei 2009

Munir

Het is weer zwaar uit de hand aan het lopen met Munir. Het conflict draait al vanaf het begin, uiteraard, om geld. Ik wil deze keer gewoon een confectiejasje en Munir wil hetzelfde jasje op maat maken. Hij vraagt daarvoor USD 349, terwijl omgerekend het confectiejasje (op zijn site) USD 170 + verzendkosten = ongeveer USD 210. Aangezien de fiets van El afgelopen week voor de zoveelste keer gejat is, dus even geen handgemaakt jasje. Munir houdt zich van de domme, hangt dagen rond in de leerlooierij -zegt hij- en blijft volharden in zijn prijs van USD 349. De zwerver der zwervers heeft meteen al gezegd dat ik een iPhone moet kopen en die man met rust moest laten, maar dan zit ik weer met een ander nummer en bovendien kost telefoneren, GPS-en en internetten op dat ding in het buitenland weer kapitalen. Dus voorlopig nog maar genieten van Munir.
Hieronder een gedeelte van de meelwisseling (van onder naar boven lezen als het je interesseert):

donderdag 21 mei 2009

Ring of Fire



Dit is June Carter en de vraag is of zij schuldig of onschuldig is. Iedereen heeft wel eens last van een deuntje in zijn of haar hoofd dat er maar niet uit te krijgen is. Gisteren, bijvoorbeeld, heb ik nog een dagdeel met Don't Let Me Down van ELO in mijn hoofd rondgelopen. Het is maar 'n matig liedje, ik heb het jaren niet gehoord, maar toch was het er ineens. Ik loop eigenlijk de hele dag met muziek in mijn hoofd rond en een van de liedjes die het meest voorkomt is Ring of Fire en dan de Johnny Cash-versie uiteraard. Het liedje is ruim 400 keer (officieel) gecovered en natuurlijk ook nog een paar 100 keer illegaal. Die populariteit verklaart voor een gedeelte waarom het liedje ook vaak in mijn brein opduikt, maar hoe het precies 'met de liedjes in je hoofd zit' weet volgens mij niemand. Ik heb wel eens een wetenschapper een poging horen doen om het begrijpelijk uit te leggen, maar dat snapte ik niet en hij zelf waarschijnlijk ook niet.
Ring of Fire is een vrolijk deuntje, geschreven door Merle Kilgore en June Carter, de vrouw van Johnny Cash (ze zijn in een turbulent leven voor de zekerheid maar 3 keer getrouwd). Johnny Cash heeft een zwaar leven gehad en goede platen gemaakt, maar even zoveel rotzooi geproduceerd, maar wist er in z'n laatste 10 jaar toch nog even 5 prachtige platen uit te persen (American Recordings 1 - 5).
De vraag is nu of de lezer het risico aandurft; als je de link hieronder aanklikt, ben je voor de rest van de dag verkocht; als je het niet doet, dan hoogstwaarschijnlijk toch wel, want het deuntje zit bij sommigen nu al in het hoofd: dus gewoon maar kijken en luisteren naar Johnny Cash, the Carter Family (met June Carter waarschijnlijk in het midden) en nog wat blazers in 1968.
http://www.youtube.com/watch?v=iZeCS-xOzUg

woensdag 20 mei 2009

T-shirts


Hierboven het nieuwe beeldmerk van Marij haar nieuwe collectie T-shirts. Marij is in januari begonnen om T-shirts te beschilderen; een combinatie die goed bij haar past. Vanouds altijd bezig geweest om zelf kledij te maken; de laatste jaren veelal met schilderen en keramiek. Schilderen en kledij worden gecombineerd in een nieuwe T-shirtlijn (zoals dat tegenwoordig heet) waarbij elk exemplaar uniek is. De T-shirts zijn geschikt voor vrouwen, mannen, kinderen, maar ook bijvoorbeeld voor moderne honden. De Action Paint T-shirts zijn te bezichtigen op haar web-site onder het kopje 'Nieuwste werk'. Klik op een van de Action Paint T-shirts en een deel van de collectie wordt zichtbaar. De link naar de site staat hieronder:
www.marijkevanorten.nl

dinsdag 19 mei 2009

Mislukt ouder (7)

Eigenlijk moet de titel luiden 'mislukte ouders'. Afgelopen week werd gekenmerkt door kleine en middelgrote conflicten in het gezin. Het ging allemaal nergens over, maar het mondde wel uit in diverse schreeuwpartijen van de dames. Zondag waren er vrienden op bezoek en er werd gezegd, toen we het over de opvoeding hadden, dat onze kinderen best wel veel 'mochten' en dat het daarom onterecht was dat er af en toe zo te keer tegen ons gegaan werd. Ik dacht: dat gaat goed, horen ze het eens van een ander. Maar nee, het was volledig tegen het verkeerde been, de pleuris brak volledig los bij de dames. We (Marij en ik) waren zelf de schuld van het gedrag van Juul en El, zo deelden ze mee: we waren veel te slap geweest in onze opvoeding, veel te veel toegestaan en het feit dat we af en toe een grote mond kregen konden we onszelf verwijten. Later, zeiden ze, als ze zelf kinderen hebben, zouden ze die met veel meer discipline opvoeden.

maandag 18 mei 2009

Vrijdag

20.17 Op weg naar de stad om wat te drinken;
20.19 cafe Rozenknopje; letterlijk links laten liggen (voorheen goede buurtkroeg, heeft nu z'n beste tijd gehad);
20.26 lopen over de Kleine Berg langs de Mangiare (nep-Italiaanse eettent c.q. verzamelplaats van Foute mensen); het yuppenvolk après la lettre staat op straat te roken en te vertellen hoe fantastisch ze zijn;
20.27 ineens wordt het me duidelijk dat het graaien van de managers nooit afgelopen zal zijn. Er zal geen enkele Mangiare-graaier zijn die tegen z'n vriendjes zal zeggen dat hij dit jaar vrijwillg afstand zal doen van z'n bonus, want dan is hij afgewerkt bij diezelfde vriendjes; bovendien zullen de bazen van de graaiers altijd het graaien blijven aanmoedigen als een soort jachtpremie, struggle for life dus;
20.31 biertje drinken in de Folie (muziekmensen en Design Academy-meisjes) met Marij en wat oudehoeren met anderen
22.23 (intussen vrijkaartjes gekregen van Grace, eigenares La Folie, voor een voor mij onbekend bandje, dus maar even naar de Effenaar gegaan). Ik vind mezelf terug staande halfweg op de trap naar de grote zaal in de Effenaar. Marij is even haar jas ophangen. Ik beschouw het publiek: veel oudere jongeren, maar niet echt mijn doelgroep: slecht geklede en te bruine hoofden van veelal vrouwen in de overgang die hoogstwaarschijnlijk nog een avond 'los' willen op Aretha Franklin en ander makkelijk dansbaar spul;
22.27 Marij heeft haar jas opgehangen; ik vertel haar dat het hoogstwaarschijnlijk een kolerebandje is gezien het publiek;
22.28 we komen er achter dat we op een 40+ party beland zijn en dat het concert waar we voor kwamen in de kleine zaal is;
22.29 gearriveerd in kleine zaal; blijkt Engels bandje te zijn dat 'fifties' muziek maakt; 3 zingende meisjes die op geroutineerde wijze de 30-er, 40-er en 50-er jaren laten herleven; even wanen we ons in een flashback van 'the Singing Detective'; ook een soort 40+ party, maar dan anders. Er was ook nog een 70-jarige luchtvaartkolonel die in zijn uniform jazz (af en toe wat bop) stond te draaien. Aanwezig publiek: wat oude rockers die flink dansten en enige rockabilly-types;
23.54 ik heb het wel gezien en gehoord;
00.12 we lopen langs de Mangiare; de graaiers praten en roken nog;
00.16 Rozenknopje rechts laten liggen;
00.21 thuis; sociologisch, muzikaal en drankmatig ruim voldoende

zondag 17 mei 2009

Formulieren

2 x Formulieren Informatie Beheer Groep (anders mogen je kinderen niet studeren), 1 x formulier waterstanden voor de watermaffia (digitaal doorzenden, weer geen fietstas gewonnen), 1 x gasstanden (weer geen prijs), 1 x elektriciteitstanden (ook geen prijs); daarna nog 2 maanden andere administratieve eisen verwerken (niet eens prijzen beschikbaar); Marij helpen om haar nieuwe T-shirts manie te digitaliseren (gratis); niet op de mail kunnen van m'n werk, terwijl ik dat nu net wel een keer wil tijdens het weekeinde (kunnen ze daar helemaal niets?); fijn zo'n zondag; gelukkig komt er dadelijk bezoek. Ik hoop dat ze flink lang blijven, of het liefst nooit meer weggaan.

zaterdag 16 mei 2009

Munir


De geest is weer redelijk ontspannen, dus het is weer zoeken naar nieuwe spanningsvelden. Na een bezoek gisteren aan een concert waarin de 'late-fifties' centraal stonden (verder zal ik er niet over uitweiden, want niet echt spectaculair muzikaal gezien), kreeg ik toestemming van Marij om een nieuw zwart Python snakeleather jasje te bestellen bij de overspannen kleermaker uit India: Munir. Met Munir is de zaak de vorige keer flink uit de hand gelopen (veel begripsverwarring uitmondend in bedreigingen), maar uiteindelijk weer goed gekomen. Munir is van het opgefokte soort en hij reageert altijd snel en meestal hogelijk geïrriteerd via de mail. Na mijn 1ste mail ligt er meteen al weer een flink spanningsveld. Hij wil het jasje op maat maken; ik wil weten welke confectiemaat ik op Ebay moet bestellen. Gaat natuurlijk over geld. Heerlijk, ik geniet er nu al weer van. Ik houd u op de hoogte.