Een van de middelen om een cultuur te onderzoeken is het bezoeken van een voetbalwedstrijd. En dan niet van een topclub, die zich door allerlei regels van de UEFA, sponsors en landelijke voetbalbond laat koeieneren, maar van een eerlijke 1st divisiewedstrijd vergelijkbaar met bijvoorbeeld Telstar - Helmond Sport. PMFC, de plaatselijke club van Pecs staat op een mooie 2de plaats in de 1ste divisie en ontving FC AJKA dat op de 9de plek stond. Het was zondagmiddag, enigszins somber weer en we kochten een kaartje voor de hoofdtribune. De aanwezige agenten (3) hadden enkel oog voor de zigeuners die de wedstrijd wilden bezoeken. We konden meteen doorlopen naar het Bufe (bar), alwaar we afgesproken hadden met nog wat mensen. Het begrip risicowedstrijd kennen ze niet, dus meteen maar wat bier besteld. 2 Passen vooruit doen, over de reling hangen en kijken en luisteren. Zoals verwacht hielden de supporters zich rustig. Er werd wat gemompeld, sprake van enige opwinding was er niet. 5 Minuten voor aanvang kwamen de hooligans (6) van de tegenpartij binnen en liepen naar de kooi die daarvoor bestemd waren en lieten zich opsluiten. Er kwam wederom geen agent aan te pas. Ze hadden 12 ballonnen, 4 spandoeken en 1 trommel bij zich (zie foto: rechts in de hoek).
Het niveau was teleurstellend, de sfeer somber. Er waren wel 2 mannen die af en toe wat schreeuwden. Daarvoor werd door andere supporters excuses aangeboden en er werd nog bij verteld dat deze 2 schreeuwers in de psychiatrische inrichting thuis hoorden.
De nummer 7 van PMFC was de enige die kon voetballen en net toen PMFC de 2 -1 leek te gaan maken, werd deze speler gewisseld. Dit leverde gedurende 15 seconden enig tumult op. De wedstrijd eindigde in 1 - 1, het publiek ging gelaten naar huis. De trainer werd de dag daarna ontslagen, lazen wij in de krant. Juist ja, had ie nummer 7 maar niet moeten vervangen.
