10 Terrassen (9)

Place de la Convention, Parijs (12e arrondissement). Café op de hoek, naam ben ik vergeten. Café behoort tot de zogenaamde 20+ cafés=cafés waar je langer dan 20 uur kunt overleven. Ik kon geen andere foto vinden dan bovenstaande, maar medio september ziet het er wat vrolijker uit met bladeren aan de bomen en zo. We waren met dezelfde club mensen als in Boekarest (zie terrassen 3). Deze keer werden de projectdagen geleid door de Franse delegatie. Dat hield in dat we natuurlijk ook overtuigd moesten worden van de Franse suprematie (theaterbezoek, uitbundig uit eten enz.). We onttrokken ons er zo veel mogelijk aan met als reden dat we nog van alles moesten voorbereiden. Dat was ook zo, want we snapten zelf ook nog niet alles, wat we zouden gaan vertellen. De wurruksjops die we hebben gegeven zijn ook voor een groot gedeelte in een Babylonische spraakverwarring geëindigd, niet in de laatste plaats door de aanwezigheid van de hogelijk verwarde Franse gastvrouw en de Roemeense delegatie, die het in het begin helemaal niet snapte. Desalniettemin hebben we toch nog wat spijkers met koppen kunnen slaan.
Het café waar het om gaat, veranderde van een ontbijt-café rond 11.00 in een lunch-café; daarna rond 15.00 in een borreltent; om 19.00 in een restaurant en daarna rond 23.00 in een echt café waar veel reggae werd gedraaid en nogal wat rastabroeders kwamen. Kortom ideaal. Als we niet hoefden te werken gingen we linea recta naar dit café voor overleg of om gewoon slap te oudehoeren. We hebben niet op het terras gezeten, maar wel in de halfoverdekte serre en dat geldt dus ook als terras. Omdat ik Parijs een verschrikkelijke stad vind (waarom weet ik niet), ben ik 5 dagen ook niet verder gekomen dan dit café, dat 700 meter van m'n hotel verwijderd was. Het was goed zo.

Centraal

Typ 'staat weer centraal' in en je krijgt 1.600.000 hits. In allerlei sectoren staat er van alles 'weer' centraal. Vooral dat 'weer'. Dat betekent dus dat bijvoorbeeld de big bij de vereniging van varkenshoeders even niet centraal heeft gestaan. En dat de klant bij de banken ook een tijd niet centraal heeft gestaan (daar plukken we nu de wrange vruchten van). De reiziger staat ook 'weer' centraal, volgens het ministerie van vervoer en gisteren werd het duidelijk dat de huurder ook 'weer' centraal zou komen te staan bij de woningcoöperaties. Massaal worden alle misstanden door deze clichézin gerelativeerd. Kan er een keer wat anders verzonnen worden? Dankuwel.

Mohacs

Eerst even wat actueel nieuws uit het immer dynamische Hongarije. De nieuwe premier is inmiddels in functie en heeft z'n eerste minister al na 4 dagen zien verdwijnen. Een van z'n sterke mannen zou de minister van Economische Zaken worden. Hij zou de man zijn die zou gaan hervormen. Helaas voor hem kwamen al snel de eerste gevallen van corrupt gedrag in het verleden in de publiciteit. Exit dus! De Hongaren keren zich langzaam maar zeker van de politiek af, terwijl een aloud gezegde toch luidt:'zet 2 Hongaren bij elkaar en er ontstaan 10 politieke partijen.'
Mohacs ligt op de achtergrond aan de andere kant van de Donau. Als je met het pontje de overkant hebt bereikt, stuit je onmiddellijk op een restaurant met uitzicht op de Donau waar je goede Hongaarse vissoep kunt eten en gelukkig ook de grootste hufterober van Midden-Europa aantreft. Kettingrokend staat hij ergens te nietsen en negeert elke gast. Als je naar hem toe gaat om wat drank te bestellen, zegt hij 'dat hij niet van de drank is en dat je daarvoor iemand anders moeten hebben.' Uiteindelijk komt hij dan, zeer tegen z'n zin in, wel in actie. Als je daarna nog vissoep wilt, dan vertelt hij weer dat hij de ober van de drank is en niet de soepober. Ik ging maar terug naar onze tafel, maar werd toch gedwongen door de rest om voor vissoep te zorgen. Ik stond weer op en liep richting ober; hij zag mij komen en vluchtte weg. Ik kreeg hem in de keuken te pakken. Daar heb ik de bestelling rechtstreeks aan de kok doorgegeven. Om ons te treiteren werd de vissoep ruim een uur later pas gebracht, nadat ik nog 2 drankbestellingsessies had moeten doormaken. Wij gaan regelmatig terug om van deze man te genieten. Ik geloof dat hij ons inmiddels ook herkend.

Mislukt ouder (6)

Enige jaren geleden zei ik tegen de kinderen dat we de naderende vakantie ook een dagje in Rome zouden vertoeven. Ze reageerden zowaar opgetogen en gingen meteen het heilige internet raadplegen. In al mijn onbenulligheid dacht ik dat ze op zoek gingen naar interessante plekken waar we nog nooit geweest waren. Helaas ... er was een route uitgestippeld langs mode- en kledingwinkels. Er bleken o.a. wel 6! Miss Sixty filialen te zijn en die moesten allemaal onderzocht worden. Hier sta ik dan voor nummer 5 aan het einde van de Via Corso. De foto is genomen door Marij die aan de overkant net een andere winkel had bezocht. Het was weer een fijne dag.

Bisse (2)

Dit is opa Jo, ook wel bekend staand als Jozef, oppi of gewoon Jo. Opa Jo woonde bij ons tegenover in Bisse. Hij was een gepensioneerd boertje en had weinig te doen. Opa Jo woonde in een klein huisje met zijn vrouw die nauwelijks van het erf kwam. Daarnaast had hij een hoogstwaarschijnlijk licht krankzinnige zoon, die ergens anders in het dorp woonde en nog steeds woont. Het beroep van de zoon is 'bermzeiser'. Opa Jo was al snel een vaste bezoeker op ons erf. Af en toe zeiste hij een stukje land tegen een vergoeding en dan was hij later in de middag in de dorpskroeg (kocsma) te vinden alwaar hij het geld omzette in witte wijn met spuitwater (frocs). Samen met z'n maatje stond hij dan wat te grinniken en te oudehoeren. Z'n drinkmaatje werd door ons Piet Gezwel genoemd omdat hij ons af en toe zijn grote gezwel op zijn buik liet zien en als het mee zat zijn middelgrote gezwel op zijn linker scheenbeen. Opa Jo hing naarmate de jaren vorderden constant rond op ons erf in de hoop een flesje bier of glas wijn te scoren. Het was een grappig baasje en ondanks dat hij alleen Hongaars sprak hebben we veel met hem gelachen. Na een paar jaar had een van ons een kleine wijnverzameling opgebouwd in de wijnkelder. Toen we in mei weer voor het eerst dat jaar (1996?) in Bisse kwamen, bleken de ruim 40 flessen uit de wijnkelder verdwenen. Na een korte ondervraging gaf Opa Jo met tranen in zijn ogen snel toe dat hij de dader was. Het werd hem snel vergeven. De jaren daarna sukkelde Opa Jo steeds verder achteruit en uiteindelijk overleed hij.

Bisse (1)

Nog 2 weken en dan zit ik er. Waar? In het einddorp Bisse in Hongarije. Bisse bestaat uit 3 straten en een toegangsweg. Er zijn wel wat paden om het dorp op een andere manier uit te komen, maar daar is met de auto geen beginnen aan. De ene weg gaat richting een visvijver (de enige attractie van het dorp) en eindigt daarna in een pad, de andere weg gaat langs het kerkhof (waar katholieken, protestanten en zigeuners gebroederlijk en gezusterlijk begraven liggen) en eindigt in een pad in de heuvels waar wilde zwijnen, herten en andere onduidelijke dieren rondzwerven. Het is dus een einddorp en dat heeft wel wat. De Europese Unie wil weliswaar een einde maken aan de einddorpen in Europa, maar dat lukt ze niet (en zeker niet in Hongarije) of ze moeten Neelie Kroes op deze taak zetten. Aangezien wij in het midden van de straat wonen en dus maar een gedeelte van het verkeer zien, komen er per dag ongeveer 4 auto's, 6 tractoren, 4 onduidelijke vehikels, 2 brommers en als het er landbouwkundig de tijd voor is een colonne John Deere's langs. Het dorp telt 250 inwoners, waarvan 30 zigeuners, die voor het merendeel links achterin wonen. Er is 1 winkel en 1 café dat op onregelmatige tijden open is en waar eigenlijk ook geen moer te doen is. Vroeger kwamen we er nog wel eens, maar we hebben langzaam het contact met de bevolking verloren, zoals de dorpelingen zelf ook het contact met de buitenwereld verloren schijnen te hebben. Wat wel opvalt, is dat de bevolking inderdaad een soort boersheid uitstraalt, maar dat er van echte inteeltkoppen geen sprake is. Wel zijn ze uiteraard vaak somber gestemd, ook als ze gedronken hebben. Doodsoorzaak nummer 1 in het dorp is levercirrose, een aandoening veroorzaakt door het drinken van bijvoorbeeld te veel wijn (7 liter per dag) of zelfgestookte Palinka, gedestilleerd van peren, abrikozen of welk fruit ze maar kunnen vinden. Morgen meer over enkele dorpsiconen.

Geld

bron: NRC Handelsblad, 11 april
Eindelijk, dacht ik. Men is wakker. Zoals al op meerdere momenten geventileerd, is men er ook achter dat er veel geld niet naar het onderwijs gaat -de leerling staat centraal- maar naar allerlei spretsjietboys & -girls en andere onnutte diensten. Op mijn bedrijf (vroeger school) gaat momenteel ongeveer 50 % niet naar het onderwijs.
Maar helaas, wat betekent bovenstaand artikel? Dit houdt in dat elke cent verantwoord moet gaat worden door middel van een spretsjiet en dat er dus nog meer mensen gaan komen van bovenstaande categorie. Daarnaast moet alles ook weer gecontroleerd worden door een neutrale partij; dus de lachende derde zijn de broeders en zusters van Price Waterhouse Coopers en verwante organisaties die de boeken komen controleren. Kost handen vol geld, deze HEAO-ers in hun neppakken en hun leptopjes. Jammer dus, bedoeling was goed, uitkomst zal zijn dat er nog minder geld naar de leerling gaat.