Uitdrukking

Taalmisbruik door hedendaagse jongeren: 'er moet nog veel water door de wijn stromen.'

Il Divo

Il Divo (mannelijke vorm van diva) is een film over premier Andreotti van Italië, die in de 70-80 en 90-er jaren 7 kabinetten leidde. Een roerige periode; Aldo Moro net vermoord; de Rode Brigade nog steeds invloedrijk, de Mafia als altijd actief. Daarnaast stond die periode bol van schandalen, onduidelijke moorden en zelfmoorden. Niets is bewezen, maar waarschijnlijk speelde Andreotti (bijnamen o.a. de Vos, de Zwarte Paus en nog meer van dat fraais), achter de schermen een prominente rol. De corruptie wordt nergens echt zichtbaar, maar sluimert overal. In 1992 verdween Andreotti min of meer uit de politiek na een aantal processen waarin hij telkens 'goed' weg kwam. Momenteel is Berlusconi bezig om de geschiedenis zichzelf te laten herhalen. De foto (boven) is de kliek rond Andreotti en vertoont veel overeenkomsten met de hoofdrolspelers uit Reservoir Dogs (film van Tarantino die natuurlijk weer uitmondt in een gruwelijke slachtpartij) . Zo zien we dus dat de 'bovenwereld' en de 'onderwereld' af en toe qua uiterlijk niet veel van elkaar verschillen.

Ook allemaal mannetjes in zwarte pakken, alleen loopt er bij de Italianen uiteraard ook nog een man in een jurk bij.
Il Divo dus, kijken in de bioscoop of gewoon downloaden.

Doof

De man hierboven heeft, zoals duidelijk moge zijn, een licht criminele inslag en een psychopatische onderbouw. Hij komt dan ook uit Australië, waar vroeger al het Engelse tuig naar vervoerd werd. Dat heeft zich dan weer genetisch vermengd en dan krijg je dit. De mix 'licht crimineel en psychopatische onderbouw' kan ook leiden tot andere zaken dan alleen maar criminaliteit. Nick Cave heeft namelijk zijn creativiteit niet aangewend om slechte dingen te doen, maar om gedichten, verhalen en muziek te maken. Nick is eind jaren '70 naar Europa gekomen om hier tijdens de opkomende punk en New Wave zijn muziek te laten horen. Zijn bandje heette the Birthday Party, vrijwel zeker genoemd naar een toneelstuk van Harold Pinter. Ik heb Nick 4 maal gezien met zijn bandje en dat waren zeker geen verjaardagsfeestjes. Nick en zijn vriendjes gingen er altijd keihard tegen aan en het was altijd strategisch inzetten waar te gaan staan tijdens een concert: helemaal vooraan hielden we niet van (vanwege mogelijk gepogo van de punkers), aan de zijkant vaak moeilijk zicht op het podium en daar gebeurde het, want Nick was ook nog een echt 'podiumbeest'. Achteraan was wel dicht bij de bar, maar dan ging er toch een hoop sfeer verloren. Tijdens een van de 4 concerten kwam ik toch verkeerd terecht: vooraan rechts, vlakbij de geluidsboxen. Er stonden daar wel mensen met filters in hun oren, maar dat vond ik maar flauwekul. Het suisde allemaal nog wel een paar dagen door, maar dat gebeurde wel vaker. Uiteindelijk maar naar de KNO-arts gegaan en jawel: 20 % gehoor kwijt. Eigen schuld of niet, maakt niet uit. Het was een goed bandje. Als link een nummertje van zijn laatste plaat, live bij Jools Holland.
http://www.youtube.com/watch?v=XChfbWQ6Ogc

Vakbond

Meisje Marja, ook wel bekend staand als Staatssecretaris Van Verstandsverbijsteringsveldt heeft weer eens wat nieuwe plannen het land ingeslingerd. Die plannen heeft ze zelf uiteraard niet bedacht (want ze kan niet denken) maar laten bedenken door een commissie. Ze heeft de plannen integraal overgenomen, zodat er intellectueel geen enkele inspanning hoefde te worden gepleegd. Het ene plan gaat over een vermindering van uren voor de leerlingen, het andere plan om de zomervakantie 1 week in te korten om de werkdruk te verlagen. Of ik het nu eens of oneens ben met deze plannen, doet er even niet toe. Het gaat om de (voorspelbare) rol die de vakbonden gaan spelen. Ze hebben nu al laten weten dat ze het laatste plan een 'dom' plan vinden. Dat betekent dat ze in actie gaan komen. Dat is altijd wel lachwekkend. Eerst volgen wat opruiende artikeltjes in de vakbondsblaadjes, daarna een onderzoek en daarna als ze echt niet anders kunnen, jawel: een halve dag staking! Een halve dag, waarom een halve dag? Waarom geen hele dag? Het antwoord is tamelijk simpel: als er een halve dag gestaakt wordt, hoeft er niet betaald te worden uit de 'stakingskas'. Als er in de toekomst (daar schijnt ook weer een termijn bij te horen) nog een keer een halve dag wordt gestaakt, dan worden deze 2 halve dagen als een dag uitbetaald. Een fraai voorbeeld van de bekende Nederlandse kruideniersmentaliteit. Met de vakbond heb ik uiteraard ook in de clinch gelegen. Een keer bijna geroyeerd, de 2e keer ben ik er zelf uitgestapt omdat in een vergelijkbare situatie als bovenstaande (ik had geloof ik de slappe houding van de vakbond tijdens de CAO-onderhandelingen ter discussie gesteld) de heren hun interne mail per ongeluk ook aan mij aan mij stuurden. De strekking van die interne mail was dat ik niet zo moeilijk moest doen en dat er een 'haal de kou maar uit de lucht' mail naar mij gestuurd moest worden. Dat was alles wat ik kreeg voor € 200,00 per jaar en het recht om niet fatsoenlijk te mogen staken.
Zo zal het deze keer ook gaan; er zal wel weer iets uitgepolderd worden, waar een normaal mens met zijn verstand niet bij kan en dan gaan we weer vrolijk verder. Intussen stromen de stakingskassen van de vakbonden vol. Waarvoor?

1974

Dit is de boulevard van het Zuid-Italiaanse plaatsje Gallipolli. Helemaal links op de foto is een terras niet zichtbaar, maar het staat er wel. Op Italiaanse terrassen is het altijd goed toeven en als er wat (meestal) oude mannetjes zitten (zijn er 's morgens al snel door moeder de vrouw thuis uitgezet), gaat het al snel over voetbal. Tussen 2000 -2008 heb ik bijna altijd standaardgesprekken gevoerd, want vraag 1 was: waarom staat Seedorf niet in de basis van het Nederlands 11-tal? Seedorf is in Italië een halfgod en ze begrijpen niet dat hij dat in Nederland niet is. Daarna gaat het dan nog even over Van Basten, maar uiteindelijk komt elk gesprek uit op het Nederlands 11-tal uit 1974. Zo ook op dit terras. Het vreemde aan dit gesprek was dat we het voerde met een jongen van een jaar of 28 en ook hij dreunde ze er onmiddellijk zonder fouten uit: Jongbloed, Suurbier, Haan, Rijsbergen, Krol, Jansen, Neeskens, van Hanegem, Rep, Cruijff, Rensenbrink. Hij had ook nog het fatsoen door het vooral te hebben over de halve finale. Ik dwaalde af; inderdaad, die halve finale tegen Brazilië. Nederland reageerde nog niet zo spastisch als tegenwoordig op een WK of EK; Ajax draaide weliswaar die jaren op volle toeren, maar geen oranje straten, tienduizenden die naar Zwitserland reizen om het voetbal aldaar niet eens in het stadion, maar op een plein te volgen enz. Het was op 3 juli, een mooie doordeweekse dag en nog lang niet iedereen had kleuren TV. Ik had net m'n HAVO-diploma gehaald en stond al 6 weken gaatjes te boren bij Madopron om onze trip naar Marokko te bekostigen. Het leven was goed. Mooie wedstrijd, bikkelhard en Nederland stond met 1-0 voor en daar was ie dan, mooiste goal ever (vooruit, na die van Bergkamp tegen Argentinië dan): de 2-0:
Een staaltje van prachtig combinatie voetbal bracht de 2-0 eindstand op het scorebord. Rijsbergen naar Krol, Krol naar Rensenbrink die de bal weer terug speelde naar de doorsprintende Krol. Een voorzet op maat met de linker komt bij Cruijff, die de bal in één keer achter Leao schiet. (bron:http://www.voetbalstats.nl)
Als link een korte samenvatting met aan het eind voornoemde goal.
http://www.youtube.com/watch?v=QYzzp3oZ_gI

Geld

De laatste paar dagen weer met totaal foute dingen bezig geweest. Invullen en 'ontwerpen' van de door mij zo gehate 'spretsjiets'. Kan een mens dieper zinken. Ik denk het niet. De komst van de kompjoeter heeft veel ten goede veranderd, maar ook enkele uitwassen veroorzaakt die niet meer terug te dringen zijn. Het spretsjiet is er een van.
Op de web-site van de onderwijsinrichting waar ik werk staat de slogan 'de leerling staat centraal'. Dat is op zich natuurlijk totaal achterlijk, want wat zou er anders 'centraal' moeten staan. Kunnen ze niets anders laten bedenken? Erger is echter dat er ook geen moer van klopt. De leerling wordt meer gezien en ervaren als een hinderlijk object door het management (ik vermoed dat als er een dag niemand van de 21.000 leerlingen komt opdagen dat dat door een paar honderd personeelsleden niet eens opgemerkt wordt). Door de enorme regelzucht van de overheid en de kruideniersmentaliteit van de beleidsmakers wordt het onderwijs steeds meer een sluitpost op de begroting van mijn 'school' . Wij hebben als school een financieel tekort, terwijl er nauwelijks 50 % van de € 110.000.000,00 direct naar het onderwijs gaat. De rest gaat naar de manager vierkante meters en zijn ondergeschikten, een afdeling communicatie en marketing die in principe overbodig is en vele, vele kantoor- en boekhoudfuncties om die honderdtien miljoen euro per jaar in beeld te houden en te krijgen.
De managers houden het wel een tijdje vol dat de leerling centraal zou staan, maar na wat doorvragen geven ze toch ook schoorvoetend toe dat dit niet helemaal waar is. Ja, het toverwoord kwaliteit wordt wel in elk rapport gebruikt, maar het mag allemaal geen geld kosten. Onderwijs is m.i. geen product en een school geen bedrijf. Onderwijs is oorlog tussen de tollenaars en de mensen die nog echt willen onderwijzen. De tollenaars hebben al lang gewonnen, dus er zit niets anders op dan er zelf maar zo veel mogelijk van te maken. Maar helaas, bij mij stond ook de afgelopen dagen niet de leerling centraal, maar het spretsjiet.

Ziek

Zo meldt een moderne leerling zich dus ziek tegenwoordig; het leven is niet eenvoudig. Vandaag voor de rest veel druk gehad en vanavond naar de fillem. Morgen meer dus.