De laatste paar dagen weer met totaal foute dingen bezig geweest. Invullen en 'ontwerpen' van de door mij zo gehate 'spretsjiets'. Kan een mens dieper zinken. Ik denk het niet. De komst van de kompjoeter heeft veel ten goede veranderd, maar ook enkele uitwassen veroorzaakt die niet meer terug te dringen zijn. Het spretsjiet is er een van.
Op de web-site van de onderwijsinrichting waar ik werk staat de slogan 'de leerling staat centraal'. Dat is op zich natuurlijk totaal achterlijk, want wat zou er anders 'centraal' moeten staan. Kunnen ze niets anders laten bedenken? Erger is echter dat er ook geen moer van klopt. De leerling wordt meer gezien en ervaren als een hinderlijk object door het management (ik vermoed dat als er een dag niemand van de 21.000 leerlingen komt opdagen dat dat door een paar honderd personeelsleden niet eens opgemerkt wordt). Door de enorme regelzucht van de overheid en de kruideniersmentaliteit van de beleidsmakers wordt het onderwijs steeds meer een sluitpost op de begroting van mijn 'school' . Wij hebben als school een financieel tekort, terwijl er nauwelijks 50 % van de € 110.000.000,00 direct naar het onderwijs gaat. De rest gaat naar de manager vierkante meters en zijn ondergeschikten, een afdeling communicatie en marketing die in principe overbodig is en vele, vele kantoor- en boekhoudfuncties om die honderdtien miljoen euro per jaar in beeld te houden en te krijgen.
De managers houden het wel een tijdje vol dat de leerling centraal zou staan, maar na wat doorvragen geven ze toch ook schoorvoetend toe dat dit niet helemaal waar is. Ja, het toverwoord kwaliteit wordt wel in elk rapport gebruikt, maar het mag allemaal geen geld kosten. Onderwijs is m.i. geen product en een school geen bedrijf. Onderwijs is oorlog tussen de tollenaars en de mensen die nog echt willen onderwijzen. De tollenaars hebben al lang gewonnen, dus er zit niets anders op dan er zelf maar zo veel mogelijk van te maken. Maar helaas, bij mij stond ook de afgelopen dagen niet de leerling centraal, maar het spretsjiet.
donderdag 26 maart 2009
woensdag 25 maart 2009
Ziek
Zo meldt een moderne leerling zich dus ziek tegenwoordig; het leven is niet eenvoudig. Vandaag voor de rest veel druk gehad en vanavond naar de fillem. Morgen meer dus.
dinsdag 24 maart 2009
Joop
Dit is Joop Schafthuizen, ook wel Matroos Vos genaamd. Joop was de levensgezel van Gerard Reve. Met Joop gaat het al langer niet goed, maar sinds het overlijden van de Volksschrijver zit Joop ernstig te verpieteren ergens in het verre Belgie. Het is onvoorstelbaar, maar waar, deze man heeft ooit iets tegen mij gezegd.
Begin jaren '90 zaten we in een soort rush achter Reve aan. Het doel was om een leuke dag/avond te hebben; wat schrijvers of dichters ergens in Belgie of Nederland te beluisteren en als hoogtepunt een handtekening van Reve te scoren en eventueel in gesprek te gaan. Reve is natuurlijk niet de beste schrijver, maar hij kan grappig vertellen en af en toe ook flink mensen schofferen. De eerste keer (Hasselt B) kwamen we weliswaar in zijn kleedkamer terecht, maar scoorden slechts een simpele handtekening. De 2e keer, in Tilburg, kwamen we ook in de kleedkamer terecht alwaar ook Philip Frederiks, de spreekstalmeester van die avond, verkeerde. Enigszins nerveus bood ik mijn boek aan en Reve schreef er het volgende in:
Joop was toen al danig geirriteerd (te meer daar Reve tegen mij zei:"ik ken jou") want hij vond die Philip Frederiks wel een interessante man (kwam vaak op de verrekijk), maar tolereerde ons met tegenzin voor enkele minuten. De 3e keer, in Groningen, enige maanden later, had Joop het wel gehad met mij: ging met zijn dikke lijf voor mij staan en voegde mij in plat Schiedams toe:"Meneer Reve heb geen tijd voor jou."
Hongarije (5)
Ja, dat blijft me dus bezig houden; dus maar even contact opgenomen Stefano in Hongarije; hieronder zijn verhaal uit het rampgebied:
... What I realized about the whole story here is that the former Prime Minister Gyurcsany requested for a motion of no-confidence against himself, calling it a “constructive” one. In a public speech at the annual conference of his party (MSZP) he surprised his own mates (I was tempted to say ‘comrade’) with a declaration on the enormity of the crisis and with an honest and heroic expiatory sacrifice of himself, saying that if the Parliament consider him responsible, he’s ready to quit. Personally, I think that he has chosen the motion of no-confidence way instead of resignation to save the rule of his party. Actually in case of resignation the President of the Republic has to choose the new Prime Minister and, in fact, he (Somoly Laszlo) is much more conservatives oriented. As the authority for national unity he would be almost forced to choose a conservative, as most of the people in Hungary is at the moment opposition oriented (you know, when things go wrong the ruling ones are always guilty and their popularity falls down). Opting for a motion of no-confidence he has given himself the opportunity to get out of the ‘cyclone eye’ (it’s an Italian way to say “a very bad position”, I don’t know if they use it in English too: in fact, the cyclone eye is a quite calm area…) and to his party a chance to rule still, maybe the last one before 2010 general elections. By that time the crisis is likely to be exceeded and the new technical government of MSZP will hail itself as an hero, the rescuer of homeland, giving the party – therefore to Gyurcsany – a new chance to win the election again. Otherwise it will be the fortune of opposition.
The so-called “motion against himself” is constitutionally valid because technically it was moved by the Parliament as the former coalition MSZP-SZDSZ (Socialist Party and Free Democrat Party) – which has no more majority in Parliament – could reach the legal number to do it anyway.
Just this evening the President of the Republic – who’s also the authority guaranteeing the Constitution – said that the procedure of motion of confidence is constitutionally valid, even if unusual.
For a clearest report check this link in English:
http://online.wsj.com/article/SB123776253551308415.html
Grazie Stefano!
... What I realized about the whole story here is that the former Prime Minister Gyurcsany requested for a motion of no-confidence against himself, calling it a “constructive” one. In a public speech at the annual conference of his party (MSZP) he surprised his own mates (I was tempted to say ‘comrade’) with a declaration on the enormity of the crisis and with an honest and heroic expiatory sacrifice of himself, saying that if the Parliament consider him responsible, he’s ready to quit. Personally, I think that he has chosen the motion of no-confidence way instead of resignation to save the rule of his party. Actually in case of resignation the President of the Republic has to choose the new Prime Minister and, in fact, he (Somoly Laszlo) is much more conservatives oriented. As the authority for national unity he would be almost forced to choose a conservative, as most of the people in Hungary is at the moment opposition oriented (you know, when things go wrong the ruling ones are always guilty and their popularity falls down). Opting for a motion of no-confidence he has given himself the opportunity to get out of the ‘cyclone eye’ (it’s an Italian way to say “a very bad position”, I don’t know if they use it in English too: in fact, the cyclone eye is a quite calm area…) and to his party a chance to rule still, maybe the last one before 2010 general elections. By that time the crisis is likely to be exceeded and the new technical government of MSZP will hail itself as an hero, the rescuer of homeland, giving the party – therefore to Gyurcsany – a new chance to win the election again. Otherwise it will be the fortune of opposition.
The so-called “motion against himself” is constitutionally valid because technically it was moved by the Parliament as the former coalition MSZP-SZDSZ (Socialist Party and Free Democrat Party) – which has no more majority in Parliament – could reach the legal number to do it anyway.
Just this evening the President of the Republic – who’s also the authority guaranteeing the Constitution – said that the procedure of motion of confidence is constitutionally valid, even if unusual.
For a clearest report check this link in English:
http://online.wsj.com/article/SB123776253551308415.html
Grazie Stefano!
maandag 23 maart 2009
Ober
Afgelopen weekeinde weer eens in een onbekend modern café geweest. Niet prettig allemaal, die Nederlandse horeca tegenwoordig. Waar gaat het om? In een café wil ik een ober zien. Vroeger, in de middelgrote industriestad E. was er een markt; op die markt was een 10-tal cafes en al die cafés hadden obers. Deze obers hadden een versleten, glanzend, beetje vettig zwart pak aan en stonden aan de bar een sigaretje te roken, een beetje te oudehoeren met de klandizie en hielden tussentijds de rest van de klanten in de gaten. Een simpele hand- of oogbeweging was genoeg om de ober te activeren. De echte goede obers hadden dit niet eens nodig en wisten precies op tijd het lege glas weg te halen en te vervangen door een gevuld glas. Dit alles zonder de klanten in hun gesprek of bezigheid te storen.
Daarnaast hadden deze obers ook alle informatie die in zo'n middelgroot provinciestadje omgaat. Als je behoefte had, dan kon je er naar vragen en kreeg je keurig antwoord. Het antwoord had betrekking op de vraag zonder dat de ober zijn eigen trivialiteiten te berde bracht. Fijn, zo hoort het.
Tegenwoordig is het afzien; de hierboven geschetste persoon is vervangen door 17 of 18-jarigen die totaal geen verstand van horeca hebben, vaste klanten niet (kunnen) herkennen, want werken maar een paar uurtjes 'bij'. Daarnaast hebben ze ook niet het vermogen om een klant en zijn aanhang te herkennen in het drinktempo. Als je na veel handgezwaai, eindelijk iemand te pakken hebt en je vraagt: 'doe nog maar iedereen hetzelfde', slaat de verwaring meedogenloos toe. Uiteindelijk moet dan toch weer de hele bestelling opgeschreven worden, in de kompjoeter worden ingevoerd en krijg je het geheel slordig en na lang wachten op je tafeltje. Logisch dat ik mijn geld niet meer naar de Nederlandse horeca breng. En de horeca-ondernemers maar klagen.
Het beste land qua horeca in Europa is Spanje: daar lopen ze nog steeds rond (zie foto, het was warm, dus hij heeft zijn jasje uit en is door de antirookterreur-wet naar buiten gedwongen). Na een korte observatie weten ze precies hoe het zit: deze gasten willen geen overbodige vragen en zeker niet uitdrogen. Achteloos, met een doek over zijn schouder, staat hij achter in kroeg zijn klandizie in de gaten te houden. Hij hoeft niets in de kompjoeter in te voeren. De rekening heeft hij met een krijtje op de bar geschreven, dan wel in zijn hoofd zitten.
Goede zin (1)
Een goede zin is een goede zin als ik er goede zin van krijg. Dat kan zijn omdat de zin stilistisch goed in elkaar zit of omdat de zin qua inhoud absurdistisch of anderszins om te lachen is of een combinatie. Soms zal ik de bron en de context vermelden. Deze zin behoeft geen context:
... Het Ministerie van Arbeid zit namelijk met de handen in het haar omdat de wet eigenlijk sinds 1994 van alles voorschrijft maar dat met 8 inspecteurs, geen standaarden, louche Chinese aannemers die bijna enkel werken met in China vervroegd vrijgelaten criminelen, werkgevers die voor het grootste deel nog nooit van arbeidsomstandigheden en veiligheid hebben gehoord, 1,5 tot 2 doden gemiddeld door ongelukken op en rond werkplekken per week, en een grote achterdocht tussen alle betrokkenen het heel moeilijk is om echte stappen voorwaarts te maken ...
... Het Ministerie van Arbeid zit namelijk met de handen in het haar omdat de wet eigenlijk sinds 1994 van alles voorschrijft maar dat met 8 inspecteurs, geen standaarden, louche Chinese aannemers die bijna enkel werken met in China vervroegd vrijgelaten criminelen, werkgevers die voor het grootste deel nog nooit van arbeidsomstandigheden en veiligheid hebben gehoord, 1,5 tot 2 doden gemiddeld door ongelukken op en rond werkplekken per week, en een grote achterdocht tussen alle betrokkenen het heel moeilijk is om echte stappen voorwaarts te maken ...
zondag 22 maart 2009
Hongarije (4)
Excuses voor het voortduren van berichten over Hongarije, maar ze maken het er zelf naar en bovendien sluit dit bericht weer aan bij Hongarije (3). Bovendien geeft het bericht aan dat ze volledig verward en schizofreen zijn momenteel: een premier die een motie van wantrouwen tegen zichzelf indient.
bron: http://www.hongarijevandaag.nl/
Politieke taktiek Gyurcsány Ferenc?
Zaterdag 21 maart 2009 - Na het bekend worden van het voornemen van premier Gyurcsány Ferenc tot het indienen van een motie van wantrouwen tegen zichzelf, reageren de persbureaus met de melding dat de premier inmiddels is afgetreden. Dat is onjuist!
De juiste lezing is dat de premier aanstaande maandag een motie van wantrouwen tegen zichzelf in het parlement in zal dienen. Wat gaat er gebeuren? Zou het handelen van de premier een afleidingsmanoeuvre zijn? Stel namelijk dat er in het parlement géén meerderheid te vinden is voor deze motie, dan geeft hem dat de legitimiteit om verder te regeren.
Dat dit een denkbaar scenario is, leert de geschiedenis. Immers de oppositie had al véél langer kunnen aansturen op vervroegde verkiezingen omdat zij vanaf april 2008 de meerderheid in het parlement hebben. Tot op heden hebben ze dat nog steeds niet gedaan. De oppositie heeft steeds de keuze gehad voor wat voor hen het meeste oplevert: een oppositierol of een rol in de regering. Kennelijk hebben zij de voorkeur aan de eerste optie gegeven om in de verkiezingen van 2010 sterker naar voren te komen. Zouden zij zich dan nu wel laten strikken door deze motie van wantrouwen? De toekomst zal het leren.
Nogmaals excuses, maar het moest er even uit.
bron: http://www.hongarijevandaag.nl/
Politieke taktiek Gyurcsány Ferenc?
Zaterdag 21 maart 2009 - Na het bekend worden van het voornemen van premier Gyurcsány Ferenc tot het indienen van een motie van wantrouwen tegen zichzelf, reageren de persbureaus met de melding dat de premier inmiddels is afgetreden. Dat is onjuist!
De juiste lezing is dat de premier aanstaande maandag een motie van wantrouwen tegen zichzelf in het parlement in zal dienen. Wat gaat er gebeuren? Zou het handelen van de premier een afleidingsmanoeuvre zijn? Stel namelijk dat er in het parlement géén meerderheid te vinden is voor deze motie, dan geeft hem dat de legitimiteit om verder te regeren.
Dat dit een denkbaar scenario is, leert de geschiedenis. Immers de oppositie had al véél langer kunnen aansturen op vervroegde verkiezingen omdat zij vanaf april 2008 de meerderheid in het parlement hebben. Tot op heden hebben ze dat nog steeds niet gedaan. De oppositie heeft steeds de keuze gehad voor wat voor hen het meeste oplevert: een oppositierol of een rol in de regering. Kennelijk hebben zij de voorkeur aan de eerste optie gegeven om in de verkiezingen van 2010 sterker naar voren te komen. Zouden zij zich dan nu wel laten strikken door deze motie van wantrouwen? De toekomst zal het leren.
Nogmaals excuses, maar het moest er even uit.
Abonneren op:
Posts (Atom)