Updeet M (12, dacht ik)

M ligt de kerstdagen door te brengen in het Herstelpaleis te N zoals bekend. Er is momenteel sprake van een soort status quo voor wat betreft de waarden, het CMV-virus wordt langzaam de kop ingedrukt en M heeft gisteren te horen gekregen dat er waarschijnlijk nog 2 weken herstelpaleisverblijf aan vast worden geplakt om het proces een definitieve zet in de goede richting te geven. M blijft sterk en neemt het zoals het is. Fysiek (qua conditie) gaat het de laatste dagen ook redelijk goed. Af en toe een paar kilometer op de hometrainer en wat andere oefeningen om het lijf in vorm te houden. Eten blijft moeilijk gaan, maar met af en toe wat fruit blijft de maag in ieder geval in beweging en dat is belangrijk. De rest gaat via het CVK het lichaam in.
Omdat ik zelf langzaam enigszins fysiek weer in orde dreig te raken na 3 dagen uitgebreid slapen, droom ik weer. Vannacht dus ook. Ik was gespreksleider in het grote eindejaarsdebat NL, AD 2011. Aan tafel zaten Gauleiter W, de Syrische fundamentalistische mullah Abdullah el Habibi, de Antwerpse orthodox joodse rabbi Cohen-Meijer, de fundamentalistische homoseksueel Gordon, dominee Sipke in 't Zand uit Staphorst en minister Toos van Verstandverbijsteringsveldt. Het hele tuigdorp (woord van het jaar, schijnt het) was leeggelopen. Het thema was stamcellen. Ik vertelde als inleiding dat er te weinig allochtone donoren waren en dat dit problemen op ging leveren. Negerstamcellen passen namelijk niet in blanke mensen en omgekeerd; Arabische niet Aziatische mensen enz. Gauleiter W vond dit een goede zaak en hij vertelde dat dit hem alleen maar bevestigde in de stellingname dat alle allochtonen moesten verdwijnen. Ik wachtte niet al te lang en gaf hem een dreun; hij viel achterover en daar stonden gelukkig de keeper van AZ en Wesley van W-zelluf om het werk af te maken. De volgende vraag stelde ik aan de Antwerpse orthodox joodse rabbi Cohen-Meijer: zou hij in geval van nood stamcellen accepteren van de Syrische fundamentalistische mullah Abdullah el Habibi? Zij waren per slot van rekening beiden genetisch verwant. Verkeerde vraag; binnen enkele seconden lagen zij ook rollebollend over de vloer. Als laatste dan maar gevraagd aan dominee Sipke of hij eventueel homoseksuele stamcellen van homo-fundamentalist Gordon wilde hebben? Ook hier tumult. Iedereen lag op de grond. Ik keek rond. Alleen Toos van Verstandsverbijsteringsveldt zat er nog. Mijn ogen vroegen haar om hulp. Maar zoals altijd: geen hulp van die kant. Juist ja: NL, AD 2011 dus.

PatientLine

PatientLine is de externe organisatie die in het Herstelpaleis te N zorg draagt voor televisie- en internetgebruik. Ik heb het er al eerder over gehad en vandaag ging het voor de zoveelste keer fout. Hieronder mijn meel aan deze uitbuiters van menselijk leed.

Geachte tollenaars (onder aan dit epistel vindt u een definitie van het woord 'tollenaar', daaronder weer een definitie van het woord 'epistel' en daaronder weer een definitie van het woord 'definitie', want helaas dicht ik u weinig hersenmassa alsook weinig hersenactiviteit toe. Het moet erg saai zijn in uw brein),

Vandaag belde een van uw horigen (zie woordenlijst) naar het Herstelpaleis te N op om mijn vrouw te attenderen op het feit dat uw parasieten (ook van dit moeilijke woord zal ik onder dit epistel een definitie geven) niet in staat waren geweest om geld van mijn rekening af te halen. Allereerst heb ik nooit enige machtiging getekend en nimmer voorwaarden gezien in het toch heel erg goed georganiseerde Herstelpaleis te N. Ik zou het normaal vinden om eerst een rekening te ontvangen en dan tot betaling over te gaan. Maar goed, dit is niet de kwestie waarom het gaat. Het gaat om het volgende: in een herstelpaleis liggen mensen met fysieke deficiënties (ook van deze 2 woorden vindt u de definities onderaan dit epistel). Sommige van die mensen hebben veel pijn. Deze mensen hebben wat anders aan hun hoofd dan het financiële wel en wee van PatientLine. Dit is u in uw geldzucht hoogstwaarschijnlijk ontschoten, omdat de 2 enige interesses in uw beperkte geest vrij waarschijnlijk 'geld tellen' en 'spretsjiets vullen' zullen zijn. U heeft misschien ook een ziekte bijvoorbeeld: gebrek aan empathie (ook van dit heel erg moeilijke woord vindt u een definitie onderaan dit epistel). Misschien moet u zich laten onderzoeken. Maar goed: iedereen heeft recht op zijn gebrek. Toch zou ik u willen vragen mijn vrouw niet meer lastig te vallen met uw triviale financiële perikelen (2 van voorgaande 3 woorden zullen ook verklaard worden; ik veronderstel dat u het woord 'financiële' wel kent). Zou u voortaan direct met ondergetekende willen bellen (06 enz.). Dat vind ik namelijk altijd fijne gesprekken. Als u ervaringsdeskundigen wilt spreken, dan zou u bijvoorbeeld tollenaarsorganisaties als daar zijn VGZ (verzekert u van zorg) en mijn vrienden van UPC waarmee ik al ruim een decennium verbaal oorlog voer (ook weer 2 moeilijke woorden: zie lijst) kunnen raadplegen,

met warme kerstgroet,

Wim H

Woordenlijst (bron: Wikipedia):

• tollenaar: Toen Jezus van daar verderging, zag hij bij het tolhuis een man zitten die Matteüs heette, en hij zei tegen hem: ‘Volg mij.’ Hij stond op en volgde hem. Toen hij thuis aanlag voor de maaltijd, kwam er ook een groot aantal tollenaars en zondaars, die samen met hem en zijn leerlingen aan de maaltijd deelnamen. De farizeeën zagen dit en zeiden tegen zijn leerlingen: ‘Waarom eet uw meester met tollenaars en zondaars?’ Hij hoorde dit en gaf als antwoord: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel. (Matteus 9:9-12) Hieruit valt op te maken dat ook Jezus tollenaars als moreel laakbare personen aanmerkte door ze op één lijn te stellen met zondaars ...
• epistel: een epistel is een schrijven gericht aan een persoon of een groep personen, meestal in de vorm van een erg formele brief, vaak didactisch van aard en elegant geformuleerd.
• definitie: een definitie is de formele, samenvattende beschrijving van het betekenisveld waarnaar een begrip verwijst.
• parasiet: een parasiet is een levensvorm die zich ten koste van een ander organisme waarmee hij samenleeft (de gastheer) in stand houdt en vermenigvuldigt.
  

enzovoort. Met M gaat het overigens weer een stukje beter. De CMV-eenheden dalen gestaag en zitten nu rond 1.000 (was 3 weken gelden 200.000!), moeten onder de 50. De moeder van alle artsen kwam ons ook nog even bemoedigend toespreken. M moet verder gaan met investeren, het investeren loont en dus hebben we er vrede mee. De foto is M's kerstboom dit jaar.

Duidelijke taal

Ik zit nu in het herstelpaleis. M's CVK wordt nu gecontroleerd (CVK = een soort infuushub net boven de borst geimplementeerd). Een CVK betekent impliciet ook dat de situatie er niet op vooruit gaat. Voeding gaat weer via infusale zakken alsook de medicatie. Eerder deze middag kwam het nieuws dat M de kerstdagen niet thuis door gaat brengen: te veel risico, geen geoudehoer! Er moet nu geïnvesteerd worden. Nog minimaal een week verlenging. Nier-en leverfunctie niet goed en ook het eten wil niet lukken, dus verzwakt M enigszins. Nog eerder deze dag werd wel duidelijk dat de leucos naar 5,4 gestegen waren en de rode broeders ook op eigen kracht weer wat aangetrokken waren. De trombos daaarentegen waren weer fors gezakt. CMV-data komen over een uurtje en dan zal waarschijnlijk de moeder van alle artsen aanschuiven om duidelijk te maken wat nog niet duidelijk is.

Toevoeging rond 18.00 uur. Het was weliswaar niet de moeder maar deze arts gaf zeker ook duidelijkheid: de CMV-eenheden zijn aan het dalen en dat proces moet niet onderbroken worden door nodeloze kerstsessies thuis. Voedsel wordt niet via de CVK toegediend, maar vanaf heden via de neus (is beter). Voor de rest nog kalium- en magnesiumtekort , moet weer via de CVK want via normaal infuus erg pijnlijk. Nog even een dag of 10 doorzetten alles bij elkaar.

Mentaal verblind

is vandaag het thema. In een normale week voer ik ongeveer 2 echt serieus nodige gesprekken met probleemleerlingen en hun (probleem)ouders. Ik heb daar weinig moeite mee, maar elk jaar springen er wel een paar uit. Dit jaar heb ik twee van die gesprekken gevoerd. Het eerste gesprek verwarde mij dermate dat ik een half uur later bijna benzine in mijn dieselauto stond te tanken. Deze jongeman is in de voorjaarsopruiming uiteindelijk opgeruimd en wij zullen later nog wel iets in het sjoernaal van hem vernemen. Het tweede gesprek vond vandaag plaats. Het ging over ontevredenheid, wantrouwen, vertrouwen en iets dat ik niet anders kan beschrijven als mentaal verblind hetgeen iets anders is dan mentaal blind. Dit gesprek duurde 85 minuten en dat is lang als je daarvan 60 minuten aan het woord bent, constant zorgvuldig moet formuleren om de iele brug van wantrouwen naar vertrouwen die je aan het bouwen bent intact te laten en langzaam iets van de mentale verblindheid weg te nemen bij de gesprekspartners. Je zit op zo'n moment in een soort roes en uiteindelijk red je het wel. Wederom een stap genomen, want het menneke zal hoe dan ook aan zijn diploma komen, wan hij is slim genoeg. Na dit gesprek was ik zelf ook wel even mentaal verblind en dat werd alleen maar erger in het Herstelpaleis, want M's waarden vliegen momenteel als een gek op en neer en ik kan dat met al m'n huidige hematologiekennis niet helemaal verklaren. Leucos van 2,7 dinsdag naar 4,7 woensdag naar 3,7 vandaag. 4 Is goed maar al die fluctuaties kan ik niet plaatsen. Rood is ondanks 2 zakken tanken gisteren maar iets boven de 5, maar dat kan ik misschien wel verklaren, want de rode bloedlichaampjes zijn altijd de laatsten die herstellen. De trombos schoten na 1 zak tanken ineens naar 80, wat ook weer exceptioneel is. Helaas geen CMV-data vandaag, waardoor het totaalbeeld alleen maar onduidelijker wordt. M heeft ook weer wat onduidelijke rode plekken, zit constant tegen braken aan, eet moeilijk maar is eigenlijk de enige die momenteel niet mentaal verblind is.

Slagerij L

De meest gevreesde winkelier van Gestel-binnen-de-Rondweg is zonder enige concurrentie Slagerij L. Hij levert weliswaar kwaliteitswaar, maar zijn hopeloze gezever drijft iedere klant tot waanzin en ik ben er zeker van hij ook veel potentiële en bestaande klandizie heeft verloren, verliest en zal verliezen door de naargeestige Psycho-3-sfeer die er immer heerst in zijn familiekwaliteitsvleespaleis. De 1ste keer dat ik er kwam was nog in het betaalkaartentijdperk. Het was zaterdag rond 16.00 ergens in de 80-er jaren en ik moest nog wat geld hebben voor het weekeinde. Ik was nog nooit in de zaak geweest. Ik bestelde wat vleeswaren en vroeg of ik 50 gulden meer uit kon schrijven. De bedienende man keek me angstig aan; het gehak achter in de winkel verstomde en het hoofd van zijn zoon keek met dezelfde angstblik in mijn richting. De vader liep naar de zoon en startte fluisterend beraad. Ik zag het al: dat werd niets. Slager L begon uitgebreid uit te leggen waarom. Ik wilde het verhaal niet eens horen, maar uit beleefdheid blijft een mens dan staan. Bovendien had hij het hakmes inmiddels in zijn handen. Slagerij L was inmiddels ook in de kroeg onderwerp van gesprek. Uiteindelijk kwam de belangrijke vraag waar Slager L met zijn familie op vakantie zou gaan naar voren. Niemand die het zeker wist, maar Oostenrijk werd algemeen gezien als de grote kanshebber. Dit moest uiteraard nog nagetrokken worden. Niemand die het durfde, want alleen deze vraag zou al een strafantwoord van minimaal 3 kwartier betekenen. Uiteindelijk was toenmalig restauratier J het slachtoffer. Na enkele weken, hij kwam er elke dag om vleeswaren voor zijn restaurant te halen, durfde hij de vraag te stellen -er zijn daar klanten die daar een briefje op de toonbank leggen en dan hard weglopend zeggen: legt u het over een half uurtje klaar, dan kan ik het meteen meenemen-. Het antwoord was duidelijk: Oostenrijk voor de Alpen, want die durfde hij niet over met zijn caravan. Een -waarschijnlijk inmiddels lege- camping nabij Innsbruck was zijn vaste doel. Veel regen daar. Geen probleem, er waren immers paraplu's.
Afgelopen week durfde ik -door omstandigheden gedwongen- weer binnen. Ik bestelde 3 baklappen en keek in een rek op zoek naar hausgemachte kartoffelsalade of iets dergelijks. De zoon stond de baklappen te snijden en vroeg: oh, u wilt vanavond makkelijk eten. Ik vroeg hem of hij hausgemachte kartoffelsalade had. Kon best zijn, want ik kijk altijd slordig. FOUT! FOUT! FOUT! Hij begon uitgebreid uit te leggen waarom de hausgemachte kartoffelsalade er niet was en nog uitgebreider uit te leggen welke er wel waren. Ik stond met m'n rug naar hem toe nog steeds in het hausgemachte saladerek te kijken en begon licht te snikken. Ineens werd z'n stem luider, ik keek om en zag z'n Anthony Hopkins-hoofd op 20 centimeter van me. Ik mompelde dat ik het zo wel had en meteen wilde betalen, want haast. Hij liet me gaan. Weer levend ontsnapt. Op het fillumpje links, niet zichtbaar, Slagerij L. Ja, dit soort dingen komen dus in je hoofd op als je maar vaak genoeg het traject wereldstad E - KGB-stad N aflegt en dat wilde ik even met u delen.

Klein Leed

Omdat alles realtief schijnt te zijn is leed dat ook:

• vanmiddag op weg naar N wederom meer dan 150 werkbusjes (Installatiebedrijf Van de Ven, Gemert; Bouwbedrijf Van Stralen, Gemert en zo meer) gezien


• normale avondspits


• de rode boeties zijn nog niet gescoord


• zit nu al in het Herstelpaleis omdat ik het echte fileleed voor wilde blijven, maar mag nog niet naar M omdat ze bezoek heeft van een vriendin en daar moeten ook persoonlijke zaken mee besproken worden


• ga dadelijk een ouderwetse oostblokhap uit de gaarkeuken alhier eten


• aankomende woensdag gesprek voeren met een enorm probleemgeval waarvan je eigenlijk zou zeggen: wegwezen ... maar moet op school blijven want slim, snel en potentiele HBO-er en moet tegen zichzelf berschermd worden


• kan de leestekens op deze kompjoeter niet vinden en daarom potentiele zonder trema


• ik sta op en het is donker


• M heeft pijn aan haar slokdarm, slikt moeilijk, moet af en toe braken, heeft lichte koorts en moet absoluut koortsvrij zijn wil ze vrijdag naar huis mogen


• de kerstboom moet nog opgetuigd worden


• ik ben vergeten om een klein kerstboompje te kopen voor kamer 16


• ik moet het dekbed nog verschonen

Het belangrijkste is echter dat het CMV-virusschorriemorrie langzaam M's lijf aan het verlaten is: 1 december ->100.000 eenheden; 7 december -> 200.000 eenheden; 8 december 70.000 eenheden; 12 december -> 30.000 eenheden; 18 december -> 20.000 eenheden. Moet uiteindelijk 0 (lees nul) zijn en daartoe zijn wij momenteel op aarde.

Rode booties (spreek uit Rode boeties)

Het moge duidelijk zijn dat M's proces een mentale en fysieke kant heeft die ook nog op elkaar inwerken. De laatste week voerde de mentale kant de boventoon. M zat in een middelmatige dip. Afgelopen dinsdag was zo'n beetje het hoogtepunt en sindsdien is M op de mentale weg terug. De moeder van alle artsen kwam gisteren nog even een hart onder de riem steken of omgekeerd schijnt ook te kunnen. De broeders en zusters in het hematologie-paviljoen en andere hulptroepen waren de voorgaande dagen al goed bezig geweest. Dat M op de weg terug is, kwam vanavond meedogenloos aan het licht toen ze aan E vroeg of ze maandag die rode boeties bij Vandalen of een ander schoenenpaleis (kon ook Cinderalla zijn) voor haar wilde kopen. Meteen de aaiFoons getrokken om na te gaan welke boeties het waren. Helaas konden we ze niet online bestellen anders waren ze komende maandag in het Herstelpaleis te N bezorgd. Weer een nieuwe stap gezet door de mensheid zou dat zijn: online schoenen bestellen en in het ziekenhuis af laten leveren. Nooit gedacht dat het eventueel kopen van het zoveelste paar schoenen door M mij goede zin zou bezorgen. Zo gebeuren er wel meer vreemde dingen. Afgelopen week liet M, die toch redelijk anti-kompjoeter is, plotseling weten dat ze een aaiPet wel zag zitten, dan kon ze meer kommuniseren met de mensheid. Ik had het een half jaar geleden al voorgesteld en afhankelijk van de voortgang van het herstelproces gaat M dus aan d'n aaiPet.
Goed, mentaal gezien dus vooruitgang, medisch gezien een wisselend beeld: het CMV-virus verliest steeds mee terrein en dat is positief; daarnaast is M wel misselijk van de medicatie en is er ook sprake van enig slokdarm-ongenoegen wat voor veel pijn bij het slikken zorgt. Bijgaand fillumpje geeft een beeld van het 'hematologie-paviljoen' (ik weet eigenlijk niet eens hoe deze afdeling officieel heet) in het herstelpaleis alwaar M inmiddels ruim zeventig dagen heeft gebivakkeerd en komende vrijdag hopelijk weg mag.