maandag 14 november 2011

Boest (schrijf Boost) + 4

De boest is nu 4 dagen geleden, dus nog een dag of 6 - 8 wachten voor er echte resultaten meetbaar zijn. Vandaag bleek in het herstelpaleis dat voor het eerst in weken de rode broeders constant gebleven waren, dus alleen maar trombos tanken. Na de blaas is nu jeuk het hoofdthema. Vorige week heeft M alles bij elkaar toch een uur of 8 'op dermatologie' rondgehangen zonder echt duidelijkheid te krijgen. Is het omgekeerde afstoting die gekenmerkt wordt door roodachtige brandplekken? Neen, zegt de moeder van alle artsen. Wat blijft over? Eczeem of allergie. Ze zijn er nog niet uit, maar de jeuk blijft wel. Dan maar wat experimenteren met de toestemming van de moeder van alle artsen met de medicijnen uit de-op-dit-moment-niet-relevante-medicijnen-zak. En jawel, er zat een zalfje in dat op dit moment nog niet in gebruik is. Smeren met die hap op de linkerarm en afwachten. Het lijkt voorlopig te werken. En zo ploetert M door medicatieland op weg naar de uiteindelijk activatie van de stamcellen. Pappen en nathouden en hopen dat M geen verdere vormen van ellende overkomt totdat de Leuko's (witte broeders) het magische getal 4,0 bereiken, want dan is een mens zo'n beetje bestand tegen alles is het devies voor de komende week.
Als u genoeg Leuko's hebt en bestand denkt te zijn tegen de nieuwe plaat van Lou Reed met Metallica moet u onderstaand fillumpje maar gaan horen en kijken.

zondag 13 november 2011

Einstein on the Beach

Ik weet wel waar dit stukje gaat eindigen, maar hoe ik er ga komen, weet ik nog niet. Bovendien heeft dit stukje geen enkele boodschap in zich, dus u kunt hier al stoppen met lezen.
Een paar maanden geleden heb ik een tentoonstelling van James Ensor bezocht. Het sprak me allemaal niet erg aan op een paar werken na dan. Daarnaast was het de dag dat ik voor het eerst een glas bier van 0.19 zag. Het was voor de rest een mooie, zonnige dag en ik heb nog friet in de Scheveningse haven gegeten en diverse terrassen bezocht. Een van de dingen die was blijven hangen van de Ensor-tentoonstelling, was dat Ensor wel eens contact met Albert Einstein had (op de foto links Einstein en rechts Ensor). Einstein was in De Haan (België) terecht gekomen omdat hij nog van alles moest regelen in Duitsland, maar nazi-Duitsland op dat moment te gevaarlijk was voor hem om daar constant te verblijven.
Een paar weken geleden liep ik over het strand in De Haan aan Zee (België); ik zag een beeldje van Einstein op de boulevard en dacht 'Einstein on the Beach'. En 'Einstein on the Beach' is weer een compositie van minimale-muziek-icoon Philip Glass. Had Glass het over deze beach of over een ander beach? Liep ik misschien wel over een muzikaal beroemde beach waar een intellectueel beroemd mens ook had gelopen? Was er misschien een zandkorrel die zowel door Einstein als door mij was aangeraakt? Hoe dan ook, m'n leven is er niet door veranderd. Daarna toch nog even de minimale muziek ingedoken en naar Glass z'n Einstein on the Beach geluisterd. Ik vind er nog steeds weinig aan. De enige die mij qua minimale muziek een beetje kan bekoren is Wim Mertens (ook Belg), maar of het echt minimaal is weet ik niet. In ieder geval hieronder een bekend stukje Wim Mertens uitgevoerd door Soft Verdict.

vrijdag 11 november 2011

NL, AD 2011

M is inmiddels weer veilig met de stamcellen en een extra zakje trombos thuis. Het kan zijn dat ik de komende dagen er even niet ben, want ook ik loop risico opgepakt te worden door de politie. Het volgende is het geval: in de afgelopen 10 jaar, heb ik misschien 5 leerlingen de klas uitgestuurd. Ten eerste is er bij ons nooit veel aan de hand, ten tweede is het een zwaktebod en ten derde mag ik een ander graag verbaal afhandelen. Afgelopen dinsdag had ik een van mijn weinige echt chagrijnige dagen door de toestand met M. Ik wilde een les beginnen en vroeg of iedereen z'n boeken (2) wilde pakken. Iedereen pakte braaf z'n boeken op 1 leerling na (V), die met z'n telefoon bezig was. V zat onderuit, was niet geïnteresseerd en irriteerde. V maakte ook geen aanstalten om zijn telefoon weg te doen, dus ik verzocht V het pand te verlaten. Hij was boos. De volgende morgen kreeg ik onderstaande SMS van hem:
Ik heb de regel dat iedereen die afwezig denkt te moeten zijn, mij moet SMS-en en zo niet dan is hij aan het spijbelen. Voor telefoon niet opnemen geldt hetzelfde: men is fysiek aanwezig of de telefoon wordt verplicht opgenomen. Deze regels schelen een hoop ellende.
In ieder geval raakte ik nog meer geïrriteerd en aangezien ik 'altijd recht van bellen' heb, besloot ik V te bellen. Huistelefoon werd niet opgenomen; daarna telefoon van collega gevraagd (hij herkent mijn nummer) en V op zijn mobiel gebeld: nam op, klonk ziek of net uit de slaap ontwakend. In de tussentijd, al telefonerend vond ik onderstaande kopie in mijn postvak. Hoogstwaarschijnlijk afkomstig van een andere leerling uit dezelfde klas. Was kennelijk ook een beetje ziek van deze spijbelaar. V was ook onderdeel van de grote kwek-kwek-klup die Twitter heet en had er wat frustraties jegens mij uitgetwitterd.
Ik confronteerde hem met zijn gehuil. Eerst nog een ontkenning, maar al snel voelde V dat hij fout zat. Ik hoefde verder eigenlijk weinig te doen. Hij was toch al van plan om naar een andere school te gaan en of ik hem daarbij wilde helpen, SMS-te hij later. Uit dit gekwek blijkt ook dat V helemaal in zijn telefoon zat, want ik heb het niet eens gehad over zijn tas en dat terwijl hij de lessen Nederlands zo nodig heeft, zoals u ziet. Ik zal hem uiteraard helpen bij zijn overstap naar de andere school en hoop dat hij geen aangifte gaat doen.

donderdag 10 november 2011

Boest (schrijf Boost) 0

Gelukkig ben ik zwaar bijgelovig, dus is het een goed teken dat M na al de opnames in het hematolgiepaviljoen via kamer 20 (7 dagen), kamer 32 (35 dagen), kamer 2 (3 dagen), kamer 42 (1o dagen) vandaag terug is op kamer 20. Daar waar heel het traject is gestart. De cirkel is dus rond. Vandaag de boest van nieuwe stamcellen om het herstelproces een nieuwe, definitieve en laatste zet te geven. Er zijn uiteraard nog wat complicaties, maar er is uiteindelijk besloten om te kiezen voor 1 miljoen afweercellen i.p.v. 5 miljoen mede te doneren en dat is gunstig, want minder kans op omgekeerde afstoting. De stamcellen zijn veilig gearriveerd en moeten nog 'bewerkt' worden. M ligt inmiddels op de kamer en momenteel vinden er nog wat voorbereidende werkzaamheden plaats. We vinden het wel spannender dan de vorige keer, want toen verkeerden we nog in de veronderstelling dat alles vlekkeloos zou verlopen. Inmiddels weten we beter en zijn we ons er van bewust dat het de komende 12 dagen moet gaan gebeuren omdat M anders langdurig (jaren, maanden?) zal gaan verkeren in de situatie van de afgelopen maand: 3 x bloedplaatjes, 1 x bloedtransfusie + 2 bezoeken aan de moeder van alle artsen per week en dan maar hopen op herstel. Door al de bezoeken aan het Draculapaviljoen hebben we alle varianten zien langskomen. Over een uurtje worden de stamcellen per infuus ingebracht. Op zich geen moeilijke of pijnlijke actie, maar wel een met veel dimensie. Later vandaag meer, denk ik.
Het is uiteindelijk wat later geworden en de boest is niet zonder slag of stoot verlopen. Het infuus wilde eerst niet werken (te nauw) en nadat alle stamcellen in het lijf zaten, traden forse koortsrillingen op. Lichte paniek, de moeder van alle artsen werd nog gebeld maar na een half uur en wat medicatie was het proces gestabiliseerd. Nu maar hopen dat het zo blijft.
En ja, dat voorste zakje met dat rode spul, dat zijn de stamcellen die het allemaal moeten gaan doen. Wel weer wat geleerd overigens: als iemand het erg koud heeft, dan warmt men een deken op in een magnetron. Dit mag niet verder verteld worden, want dit valt buiten het protocol.

dinsdag 8 november 2011

Boest (schrijf Boost) -2

Inmiddels begint het flink te spannen en beginnen ook de complicaties zich weer op te stapelen. M heeft gisteren weer wat bloedplaatjes getapt en na onderzoek bleek dat de problemen met de blaas opgelost lijken te zijn, maar dat daarvoor in de plaats een opgezette schildklier, een onduidelijk eczeem en een actief CMV-virus voor in de plaats zijn gekomen. De bloedwaarden (witte broeders voor het eerst weer 3,0 -kunstmatig weliswaar, maar toch-) zijn redelijk en dus nu maar hopen dat bovengenoemde ellende niet gaat doorzetten. De Boest gaat vooralsnog wel door, maar de discussie hierbij is of er 1 miljoen of 5 miljoen afweercellen bijgevoegd gaan worden. 1 Miljoen heeft de voorkeur want minder kans op afstoting, dacht ik. Morgen de laatste voorbereidende werkzaamheden en onderzoeken aan M's lijf en donderdag is het tijd voor de Boest. Het 3-maal weeks naar KGB-stad N op en neer rijden begint inmiddels routine te worden. Met wat hulp van deze en gene lukt het redelijk goed om niet totaal door te draaien. Gisteren kwamen we er achter dat afgelopen weekeinde voor het eerst sinds tijden verlopen is zonder een bezoek aan de alom gevreesde huisartsenpost in E-buiten-de-Rondweg of het herstelpaleis in N. Een redelijk uitgerust gevoel dus. Omdat de beat nog steeds on gaat: The Beat goes on met een nog in oorspronkelijke staat verkerende Cher en Sonny ook, neem ik aan.

zondag 6 november 2011

Oberstleutnant Kuhn

'De elite moet de wil van de ongeïnformeerden volgen.' Dat had de Oberstleutnant onder meer te vertellen toen hij in Afghanistan werd bevraagd door Arnon Grunberg. Meestal lees ik zo'n artikel snel door en onthoud wat triviale zaken, zoals dit keer dat Duitse soldaten in hun Afghaanse kamp wel bier en wijn mogen drinken (en zich blijven gedragen) terwijl Nederlanders en Amerikanen niet aan de alcohol mogen, en Grunberg hierbij opmerkte dat discriminerende taal uitslaan en onfatsoen weer beter beheerst worden door Amerikanen en Nederlanders. Zoals al eerder gesteld: een welopgevoed volk, die Moffen. Kunnen zich volgieten met drank en blijven beschaafd.
Toen ik het artikel uit had, bleef bovenstaande zin door mijn hoofd spoken. Had hij gelijk of niet? Moet de elite het volk volgen of andersom of moet niemand niemand volgen en wat doet het er eigenlijk allemaal toe. Uiteindelijk kwam het antwoord uit onverwachte hoek. Eerder deze week was ik bezig geweest met het UPC-herfstoffensief en als uitkomst kreeg ik een ander modem en router zodat de snelheid weer wat hoger wordt. Het zat allemaal in een doos en na het installeren van het modem, ben ik er maar weer mee opgehouden, want 'de elite had de wil van de ongeïnformeerden weer niet gevolgd' en ik als simpele ziel was niet in staat met alle instructiebladen en -dvd's om de router te activeren. Ik heb het allemaal in een hoek gegooid en B of Zwerver moeten er deze week maar een keer mee aan de gang gaan. Bovendien valt het met die snelheid allemaal wel mee. Het is goed zo, laat maar voolopig.

vrijdag 4 november 2011

Boest (schrijf Boost) -6

Zijn inmiddels weer in het herstelpaleis. M voor de 3de keer deze week om in het Draculapaviljoen bloed en/of bloedplaatjes bij te tanken. De vele doses bloedplaatjes van de afgelopen weken hebben hoogstwaarschijnlijk geholpen om de bloedingen vanuit de blaas eindelijk te stoppen. Net toen we daar blij om werden, belde de moeder van alle artsen met de mededeling dat het CMV-virus weer actief was. Niet goed, want dat kan weer -in extremis- tot longontsteking dan wel blindheid leiden. Gelukkig zijn daar pillen tegen, maar die hebben weer als bijwerking dat ze de aanwas van witte bloedlichaampjes tegengaan en dat moeten we dus net niet hebben als de langverwachte Boest (2e lichting stamcellen) volgende week donderdag wordt geïmplementeerd. Maar goed, zo dadelijk weer krijgsberaad en dan zien we verder.
Komende weken worden dus weer spannend. Donderdag de 10e de Boest en dan 10-12 dagen wachten, zweten, bidden of de boest het gewenste effect heeft, de nieuwe witte broeders zich naar behoren ontwikkelen en het gevecht aangaan met alle ellende in M's lichaam. M's conditie is wonderwel nog steeds goed.
Inmiddels zijn we goed bekenden aan het worden bij de afdeling hematologie en het Draculapaviljoen en dat helpt ook mee aan het doorbreken van de vele protocollen, procedures etc. die ook in herstelpaleizen veelal voor obstructie zorgen. Het personeel in deze sector is er eigenlijk net zo ziek van als de mensen op de werkvloer in de vaderlandse onderwijspaleizen. Wanneer stoppen ze nondeju met al die onzin die alleen maar gebaseerd is op wantrouwen? Het enige waar al die protocolontwerpers geen rekening mee gehouden hebben is dat er gelukkig ook nog tamelijk veel mensen hun verstand gebruiken en al die onzin zo veel mogelijk terzijde schuiven en hun eigen weg gaan.

Ja, dat weet ik: het moet zijn burgeRlijke ongehoorzaamheid.