Vakantie

tot 2 november of zo.

Hoera!

M is weer thuis! Na 'n hoop gedoe, de bureaucratie in KGB-stad N begint ook toe te nemen, is M net voor haar verjaardag weer thuis. Helaas nog geen uitgebreid bezoek tijdens de verjaardag (alles met mate!), want de bloedwaarden zijn nog steeds bijzonder middelmatig. De donor is inmiddels weer getraceerd en zit nu thuis d.m.v. injecties zijn stamcellen te vermeerderen. Als er genoeg geproduceerd zijn, zal hij een deel van zijn stamcellen afstaan en dan krijgt M haar boost (spreek uit: boest). Alles bij elkaar duurt dit proces nog 2 weken en tot die tijd is het hopen dat M geen enge ziektes krijgt en fijn thuis kan blijven en zeker niet in handen valt van de huisartsenpost in wereldstad E, want daar krijg ik hele erge nachtmerries van. Vrijdag weer trombos in N tanken. Maar goed, eerst maar even genieten.
Alleen voor de liefhebbers: Birthday Party met een potje fijne pokkeherrie, Release the Bats

Van Positioneringsexpert Adriaan nog niets gehoord, trouwens.

M und ander leed

M mag misschien een dezer dagen naar huis om alhier de boost (spreek uit: boest) af te wachten. In noodgevallen kunnen we dan meteen naar KGB-stad N afreizen om aldaar bloedplaatjes of bloed te tanken. Als M thuis is, kan ze haar verjaardag ook thuis vieren en dat doet ons dan weer veel vreugd. Voorlopig afwachten, want de bloedwaarden zagen er vandaag niet echt goed uit. Nu over naar de onbelangrijke zaken.
Die positioneringsexpert moet weg, zoveel is duidelijk! Dus zondag maar weer een offensief begonnen. Na mijn reactie, kwam er nog een reactie van ene Joost, die ik vaag ken en hij gaf aan dat de triviale grijspraat van positioneringsexpert Adriaan voor zijn afdeling niet van toepassing was. Het loopt daar allemaal goed. Positioneringsexpert Adriaan liet wederom niets horen. Om hem en het CvB nog verder te provoceren en Joost gerust te stellen, heb ik onderstaande nog even toegevoegd:

Joost, niet in paniek raken. Wij hebben positioneringsexpert Adriaan ook nooit gezien en bij ons wezen de laatste 2 onderzoeken ook uit dat we het goed doen. Het is waarschijnlijk als volgt gegaan: ‘positioneringsexpert Adriaan heeft een paar weken geleden een stagiair(e) de opdracht gegeven om wat te googelen over het MBO. Niet te moeilijk, alleen de Telegraaf en AD-site en nu.nl; vooral niet lezen in artikelen uit de NRC, Volkskrant, Vrij Nederland of Elsevier en zeker geen wetenschappelijke artikelen’. Daarna is hij waarschijnlijk op de campus! wat gaan praten met wat passanten (waarschijnlijk leerlingen). Vanuit deze bronnen debiteert hij zijn generalisaties. Daarnaast moet je niet vergeten dat dit soort bureautjes in het neo-liberale tijdperk worden aangetrokken om te zeggen wat de opdrachtgever wil horen. Bij reorganisaties is dit een steeds terugkerend procedé. Ik vermoed dat er in de nabije toekomst nog wel een ander adviesbureau wordt ingehuurd om enkele nog veel meer vervelende conclusies aan het volk over te brengen (de boodschapper is dan weer de schuldige, de opdrachtgever blijft uit de wind). Ook het vooral benadrukken van de negatieve zaken hoort bij dit proces, maar dat komt weer voort uit het feodale tijdperk. Dit heet ‘het volk knechten’ zodat het volk rustig blijft. Om maar te besluiten: zo’n fusie-site is weer bedoeld om iedereen een beetje stoom af te laten blazen, zodat het lijkt alsof er naar het volk geluisterd wordt en dat is dan weer verzonnen door een stra-te-gisch co-mu-ni-ca-tie-ex-pert. En omdat het zo prettig is om af en toe stoom af te blazen, doen wij daar fijn aan mee.

Positioneringsexpert Adriaan houdt zich helaas nog steeds gedeisd en reageert niet, maar dat hoort waarschijnlijk bij zijn laffe inborst. Helaas heeft Positioneringsexpert Adriaan wel de pech dat ik tijdens de ritten van en naar KGB-stad N rustig kan nadenken. Dus als ik M's situatie heb geëvalueerd in het eerste deel van de rit, kan ik mij tijdens het tweede deel wijden aan de volgende zet in dit spel om uiteindelijk een reactie uit te lokken.

Po-si-tio-ne-rings-ex-pert (2)

Po-si-tio-ne-rings-ex-pert Ad heeft na uitgebreid onderzoek verslag gedaan over zijn bevindingen. Eigenlijk was ik helemaal niet van plan om nog iets over die fusie te schrijven, maar ik kon het niet laten, het was allemaal te erg. Hieronder in samenvatting de bevindingen van Po-si-tio-ne-rings-ex-pert Ad en daaronder mijn reactie. De fusie-site is niet openbaar en dat is waarschijnlijk maar goed ook. In een fillumpje op deze fusie-site legt Po-si-tio-ne-rings-ex-pert Ad in een grijze lawine van woorden onder andere uit dat hij het nodig vindt dat er misschien een nieuwe naam voor de school moet komen. Po-si-tio-ne-rings-ex-pert Ad heeft natuurlijk vrienden die daarbij kunnen 'helpen' evenals met het bedenken van een nieuwe huisstijl enz. en zo kan hij de zakken van zichzelf en zijn vrienden nog verder vullen.

Studenten willen meer structuur en duidelijkheid
Meer structuur en duidelijkheid. Dat is één van de verbeterpunten die naar voren komen in het onderzoek van Addfocus, het bureau dat beide roc’s begeleidt bij de positionering van de nieuwe organisatie. Zowel onze studenten als docenten vragen daar om. Betere roosters en minders lesuitval is een ander belangrijk verbeterpunt dat studenten noemen. Evenals een betere kwaliteit van lessen – de ‘ goede’ docenten niet te na gesproken uiteraard.

Er is ook veel aandacht voor de zaken waar de roc’s nu al goed in zijn. Ook hier wordt de begeleiding van docenten genoemd, net zoals hun betrokkenheid. De goede praktijkstages is een ander voorbeeld van een belangrijk pluspunt. ‘Je krijgt hier echt les’, zeggen studenten van Ter AA. ‘ Goede praktijklessen van professionals uit het vak’, vinden studenten in Eindhoven.
Adriaan Oomen, directeur van Addfocus, vertelt over een aantal zaken dat hem is opgevallen in het onderzoek.

Mijn reactie op bovenstaande.

Zelden zoveel platitudes, clichés en algemeenheden gehoord. Maar goed, iets anders kun je ook niet verwachten van een po-si-tio-ne-rings-ex-pert (blijft een moeilijk woord); het bureau is ingehuurd met Rijksgelden en doet wat het moet doen en waar het goed in is: vertellen wat iedereen al weet. Het erge aan dit alles is dat de heren en dames opdrachtgevers in het filmpje ook nog oplettend zitten te luisteren, alsof er allemaal nieuwe en onverwachte zaken naar voren komen. Er worden zelfs aantekeningen gemaakt. Wederom een bewijs van de stelling dat bewindvoerders steeds verder van de realiteit afstaan, en die realiteit is dat Rijksgelden uitgegeven moeten worden aan het primaire proces (gewoon lesgeven dus!) en niet aan bijdehante bureautjes. Edoch … onze realiteit zal weer anders zijn: ik vermoed dat onze po-si-tio-ne-rings-ex-pert wel een bevriend bureautje heeft dat op kosten van het Rijk gaat nadenken over de nieuwe naam van onze onderwijsinrichting.

Als fillumpje: Road to Nowhere van Talking Heads

Updeet M (9)

M ligt nog steeds in het herstelpaleis in N en de 'harde actie' is gestart. Door middel van gecontroleerd risico probeert men de bloedwaarden omhoog te halen. De Rivotril, waar ik al weken om zeurde, is er gelukkig helemaal vanaf gehaald (druppels op aanvraag), daarnaast de CVM-onderdrukker voor een groot gedeelte en nog wat marginale medicatie-veranderingen. Heeft dit alles resultaat? Nog niet echt, maar dit is een langzaam proces. De witte broeders zijn iets gestegen van 0,3 naar 0,7 (moet 4,0 zijn); de trombos zijn echter weer gedaald en de rode vrienden zijn zo'n beetje stabiel. Het wachten is op het lange-termijn-effect van deze acties en daarna het effect van de boost (spreek uit: boest) van nieuwe stamcellen. We weten nog steeds niet of die donor nou wel of niet gevonden is en als hij al gevonden is, of de man in kwestie gezond is en al in een herstelpaleis, waar dan ook ter wereld, is gearriveerd om aldaar zijn stamcellen af te staan. Morgen maar eens positief-assertief, empathisch aan de gang om hier antwoord op te krijgen. M ligt inmiddels weer alleen op de kamer en met haar verjaardag in het vooruitzicht, wordt ze daar niet echt vrolijk van, alhoewel 'positieve gelatenheid' toch de beste omschrijving voor haar geestelijke volksgezondheid van dit moment is.

Mama Roux

Het is tot nu toe, afgezien van M's verblijf in het herstelpaleis -daarover later meer- een onwaarschijnlijke dag. Vanmorgen op het onderwijspaleis ben ik zowaar 4! uur doorgekomen zonder te worden getraineerd, gekoeioneerd, gekleineerd of anderszins te worden vernederd. Er werden zelfs zonder morren adviezen van mij door mijn direct leidinggevende overgenomen. Daarnaast nog lekker veel mennekes kunnen helpen met het opstarten van hun kerntaak 3-4 verhaal (testen en modificeren). Daarna zo maar zonder formulieren een griepprik gehaald en toen als klap op de vuurpijl, terwijl ik E stond te bellen over de boodschappen voor de kruidenier, tikte een oud vrouwtje op mijn schouder en vroeg of ik net had gepind. Ja, dat had ik. En hoeveel? € 50. Ze haalde een briefje van 50 te voorschijn en gaf het mij. Voor de 2de keer in mijn leven had ik weer geld in de pinautomaat laten hangen. We gingen samen naar binnen om een bos bloemen (in de bonus) kopen voor haar. Daarna huis opgeruimd, wasje gedraaid, friet gegeten bij 'voorheen Manders' en richting KGB-stad N gereden. Het zonnetje scheen en zelfs het immer aanwezige lage drukgebied boven Veghel was verdwenen. Bovenstaande heet het Mama Roux-gevoel.
Met M is het nog steeds stabiel matig. De bloedwaarden schommelen licht, en er moeten weer trombos bij. M neemt het allemaal positief gelaten, een variant van het Mama Roux-gevoel, en ik ook. Hieronder de muzikale uitgave van het Mama Roux-gevoel. De oorspronkelijke van Dr John kon ik niet vinden met een leuk fillumpje en onderstaande kan ik niet horen op de kompjoeter in het herstelpaleis, dus een gok. Ik luister hem vanavond zelf wel. In ieder geval ook met Dan Auerbach schijnt het. Fillumpje importeren lukt hier niet met die Explorer-shit, dus even een paar uur wachten.
http://www.youtube.com/watch?v=XPvyhtV9t14&feature=youtube_gdata_player
Met de aaiFoon dus wel ... maar het is uiteindelijk onderstaande versie geworden ... ook niet compleet... laat ook maar ... het gaat om het gevoel.

Updeet M (8)

Na het open riool in een achterbuurt van Calcutta, kwam M gisteren op de slechtste denkbare plek terecht in het herstelpaleis in N: de darm-, maag- en leverkwalenAbteilung. Op hematologie en in de rest van het herstelpaleis was geen plek meer vrij. We bekeken en bespraken dit bacteriënhol en wisten: zo snel mogelijk weg, maar zo snel gaat dat niet want ook in herstelpaleizen zijn de procedures en protocollen heilig verklaard. Dus maar een beroep doen op empathie en positieve assertiviteit. Niet mijn sterkste punten. Ik had natuurlijk kunnen beginnen met 'en zijn jullie hier nu helemaal van de ratten besnuffeld door iemand met zulke lage bloedwaarden bloot te stellen aan al die bacteriën hier. Weet je wat, ik schakel meteen het medisch tuchtcollege in en jullie draaien allemaal de gevangenis is, stelletje incompetente hufters!' Het kan ook anders: vindt u het ook niet BIJZONDER dat mijn vrouw met haar lage immuniteit juist hier geplaatst wordt?' (de zin moet dan wel 'open' uitgesproken worden, je biedt de andere RUIMTE om over het probleem mee te denken). Op dat moment ben je IN GESPREK en dat werkt beter ... helaas.
Het werkte dus en M ligt weer veilig waar ze moet liggen en is stabiel. De bloedwaarden zijn iets omhoog, en de eerste medicijnen zijn 'er vanaf'. Gaat nog wel een weekje of 2 duren, maar de opluchting dat M weg is uit het bacteriëninferno is groot.
Als liedje deze keer een liedje voor in de auto op lange stukken: R L Burnside, It's bad you know