Dag + 6; op weg naar herstel

De strijd gaat voort; de ontsteking in de mond is getraceerd en blijkt onder een brug te zitten. Foute boel dus. Vanmiddag bij uitzondering buiten de sluisdeuren een foto nemen om de stand van zaken wat preciezer in beeld te krijgen. Vrij waarschijnlijk zal de brug er uit moeten en zal een noodoplossing bedacht worden. Het lijf lost de ontsteking zelf niet op, want het immuunsysteem is nog steeds niet actief, alhoewel er wel een zeer minieme groei van de witte bloedlichaampjes te zien was vandaag. Nog 4 dagen in 'de dip' zoals deze periode ook medisch genoemd wordt. Een andere ontsteking is weer onderdrukt, de jeuk is over en zo zal het de komende tijd blijven gaan: het ene probleem wordt opgelost en het andere is al aan het ontstaan. M voelt zich na een dagje relatieve rust redelijk goed.
Na de afgelaste inspectie/poetssessie van J gisteren, heeft E vandaag dubbel toegeslagen door de keuken onder handen te nemen (het huis moet zo'n beetje bacterievrij zijn als M mogelijk over een week of 3 thuis komt en de dames zijn hier nu al mee bezig). E stuurde nog trots een foto van de 'nieuwe' oven.

Dag + 5; op weg naar herstel

Vandaag is het 'grote rusten' ingegaan. M heeft, zoals al eerder gemeld, haar omgveving versteld doen staan van haar kracht. Nu even gas terug nemen, de bezoeksessies wat minder frequent, meer slapen en opstomen naar Dag + 10. Nog maximaal 2 bezoeksessies van 2 personen per dag, is het devies voorlopig. Voor de rest gaat het medisch, zoals het zo'n beetje moet gaan: de ene ontsteking wisselt de andere jeukaanval af, maar daar is niets vreemds aan. Na de jeukaanval gisteren is de binnenkant van de mond enigszins ontstoken, maar het eten van vla, fruit en bouillon lukt nog steeds en is voorlopig genoeg om op kracht te blijven. De bloedwaarden zijn voorlopig nog laag en af en toe worden er bloedplaatjes en bloed toegevoegd. M is ook in staat om koffie te drinken (zie foto) en dat wordt door de verpleging als positief gezien. De meeste patiënten in het hematologieblok zijn amper in staat om wat-dan-ook tot zich te nemen. Samengevat: het is allemaal afzien, maar wel gecontroleerd en volgens schema.

Dag + 4; op weg naar herstel

Vandaag weinig nieuws; de situatie is stabiel. M kan koffie drinken en dat blijkt positief te zijn. Wel veel jeuk over het hele lichaam en dat kan duiden op afstoting, maar is weinig waarschijnlijk. Dag + 6 kan al een indicatie geven of het beenmerg is geaccepteerd en aangeslagen, maar het grote wachten is nu op Dag + 10. Hopen dat het de komende dagen zo blijft. M oudehoert er nog lustig op los en had zin om op stap te gaan. Ook bij het verpleegkundig personeel begint M op te vallen. Morgen meer, nu genieten van een maaltijd bereid door zwerver J in samenzijn met de moeder van alle zwervers en E.

Dag + 3; op weg naar herstel

En weer een nieuwe dag in M's tocht door Infectieland. Vandaag bleek dat de omgeving van de CVK dreigt te ontsteken en dat is gevaarlijk want daardoor kan er een bloedvergiftiging ontstaan, dus de CVK (zie Dag - 10 voor uitleg over CVK) moet afgekoppeld worden en het infuus moet verplaatst worden naar de arm en dat is weer vervelend, want via de arm kan er geen voedsel (zie foto) ingebracht worden en bovendien moet de bloedaftap nu ook weer via de armen en die zijn nog enigszins beurs van de vorige sessies. Deze handelingen hebben inmiddels succesvol plaatsgevonden. Eten moet weer via de mond en dat is weer mogelijk omdat de slokdarm minder pijnlijk is door de morfine. M blijft er positief en krachtig onder en heeft gisteren nog een compliment ontvangen van een zuster dat ze ondanks alles 'ouderwets blijft dooroudehoeren' tegen het bezoek (gisteren zo'n 6 uur gasten gehad) en personeel. Er zijn geen afstootverschijnselen en dat is het positieve medische nieuws vandaag.
Naast dit alles heb ik besloten om me te laten naturaliseren tot Zwitser want daar zijn ze bezig om een referendum te organiseren tegen het gebruik van PowerPoint (men is er daar ook van overtuigd dat het allemaal overbodige tijd opslokt en het alleen maar mensen in slaap doet vallen in plaats van informatie overbrengen). Als deze horde geslecht is, wordt een referendum tegen spretsjiets georganiseerd. Tegen die tijd ben ik Zwitser en kan ik met een herstelde M. leven in een Spretsjiet-vrij land. Een wijs volk, deze bergmoffen!
De foto hieronder is van het doosje waarin het beenmerg is vervoerd. M wilde dit op het blog. Plaatsen dus.

Dag + 2; op weg naar herstel

Nog niet geweest vandaag; dat gebeurt vanavond met J en M. Inmiddels is wel duidelijk dat de slokdarm flink is aangetast door de chemo en dat er morfine aan te pas moet komen om de pijn te verminderen. Voedsel gaat vanaf nu ook met het infuus. Klinkt allemaal zwaar en is het ook, maar hier waren we op voorbereid. Vandaag heeft M. 4 bezoeksessies, dus als wij vanavond komen zal ze wel flink moe zijn.
Ikzelf leer weer hele nieuwe dingen; ik weet inmiddels hoe een wasmachine en -droger te bedienen en heb ook M.'s 2e pruik gewassen en uitgeborsteld. Het huis is redelijk aan kant en daarnaast heb ik gisteren verstandig gehandeld door op een barbekjoe op tijd te vertrekken zodat het drankmatig niet uit de hand liep en ik nu redelijk fit ben. Misschien krijg ik wel last van verstand, ik hoop dat het tijdelijk is.

Dag + 1; op weg naar herstel

Dag 0 is zo'n beetje verlopen als Dag 0 moest verlopen; eerst naar de uitreiking van J.'s diploma alwaar ze ook al was opgevallen door haar altijd in orde zijnde uiterlijk en het 'tasgedrag' (een damestas mag nooit op de grond staan, want anders wordt hij vies). We waren trots met z'n allen en daarna meteen door naar KGB-stad Nijmegen. We hebben de transplantatie met z'n allen meegemaakt, toch wel een vette mijlpaal (het beenmerg is het zakje met de rode vloeistof), en goed om met elkaar mee te maken. M. voelde zich goed, maar later op de avond toch wel erg vermoeid. Daarna naar wereldstad E. om de borrel mee te maken en rond 02.00 kwamen J. + K. met de moeder van K. uit Hongarije. Nog even bijgekletst, om 04.00 naar bed en vanmorgen met J. naar Nijmegen. M. was nog steeds in goede conditie, de klachten van afgelopen week waren ook gedetermineerd en bleken een uitvloeisel te zijn van een door de chemo beschadigde slokdarm. Ook daar is weer een medicijn tegen, maar het probleem is nog niet helemaal opgelost. De moeder van alle dokters was desalniettemin tevreden en wij ook.

Dag 0; op weg naar herstel

Vandaag wordt een hectische dag, daarom een vooruitblik en dan morgen de 'resultaten'.
13.00 met de kids en aanhang vertrekken richting 's-Hertogenbosch om J. haar diploma in ontvangst te nemen
14.00 -16.00 diploma-uitreiking, daarna als een speer door naar Nijmegen, want
17.00 transplantatie, duurt ongeveer 2 uur
19.00 terug naar de wereldstad E. want vanaf
21.00 borrel vanwege diploma bij J. thuis
00.00 aankomst van J. en K. uit het verre en verwarde Hongarije.
De eerste echte complicatie bij M. is inmiddels een feit; gisteravond veel pijn op de borst, dus veel hartfilmpjes en andere onderzoeken. Waarschijnlijk is het een bijwerking van een van de 'afstootmedicijnen', maar men is daar nog niet zeker van. Morgen meer, nu vaatwasser leeghalen en vullen, een rondje stofzuigen en ander huishoudelijk leed opknappen.