Grijs (2)

Het is nu wel zo'n beetje helemaal grijs, dacht ik zo. Of niet dan? Daar word ik rustig van; daar ga ik van genieten. Vandaag dus even geen nieuws. Morgen meer.

Jobbik

Vanmiddag las ik onderstaande typering van een Amerikaanse diplomaat over Gauleiter W.(gelekt via WikiLeaks):
''non-conformist met gouden pompadoerkapsel met zijn anti-islamitische, nationalistische vrijheidspartij een doorn in het oog van de coalitie en kapitaliseert hij de sociale spanningen die voortkomen uit de mislukte integratie van een kleine miljoen Nederlandse moslims". De vorige coalitie dus.
In het verre en verwarde Hongarije loopt er ook een stel (af en toe geüniformeerde) idioten rond die zich heeft georganiseerd in een politieke partij: 17 zetels in het parlement en 3 in de EU.
Ongeveer dezelfde als bovenstaande typering geldt voor deze dwazen:
"non-conformistische vrijheidspartij met zijn anti-zigeuner/joodse stellingname is een doorn in het oog van de coalitie en kapitaliseert de sociale spanningen uit de mislukte integratie van een klein miljoen zigeuners".
Hieronder nog een stukje uit de Volkskrant van een maand of wat geleden. Vooral de laatste alinea typeert deze mafkezen. Klik om te lezen en kijk vooral op zondag naar 'Oostwaarts'!

Grijs

Blauw en Rood, de kleuren van m'n oude voetbalcub Brabantia, de kleuren van Barcelona. Toch werd ik er helemaal gestoord van toen ze onverwacht op mijn blog opdoken. Het onnodig opwekken van irritatie, haatzaaierij, opruiing, depressies, leed en ellende, droefenis, anti-peristaltische bewegingen, bonkende hoofdpijnen, nachtelijke zweetaanvallen, schade aan het evenwichtsorgaan, slapeloosheid en niet te vergeten heel veel uitslag op de linkerarm leverde al die rode en blauwe viezigheid op.
Grijs wil ik nondeju zien, alleen maar grijs, een enkele schakering van grijs misschien, maar vooral veel grijs. Op mijn oproep om tegen de rood-blauwe terreur op te staan, werd niet gereageerd. Fraai! Dan moeten de jongens van Gestel binnen de Rondweg het maar weer zelf opknappen. Vooral de zwerver der zwerver heeft zich weer van zijn goede kant laten zien: enge dingen, zoals de 'HTML in' en weet ik veel wat voor toeren. We hebben nog even getwijfeld of, naar goed hedendaags gebruik, heel Blogger platgelegd moest worden of misschien wel heel het Heilige Internet of de totale kosmos. Er is wat verbetering inmiddels, maar nog steeds duikt die rode en blauwe pus op. Een ettergezwel. De strijd gaat echter verder! Met of zonder hulp. Als fillumpje een mooi liedje van Canned Heat uit de tijd dat we nog geen last hadden van rood-blauw terrorisme en alles nog gezellig grijs was. Ook de TV-beelden.
http://www.youtube.com/watch?v=NPDKmPjIDQo

Slim Cessna's Auto Club

Dit lijkt zo maar een foto en dat is het ook. Als je door de Joe Es of Ee toert, dan zie je talloze van deze campers met daarachter aan de trekhaak nog een auto. De personen die deze combinatie bevolken zijn 'op weg'. Ze zijn echter niet vrijblijvend 'op weg', ze zijn op zoek naar werk. Ze zijn hun huis uitgegooid en/of ontslagen. De combinatie camper-auto + de inboedel is het enige wat ze hebben. Voor de rest zijn ze niet te beroerd om een paar honderd of duizend kilometer verder op zoek naar werk te gaan. De Joe Es of Ee in een notendop dus. Geen werk = geen inkomen = geen huis = verkassen. That's life! Ook werk- en havelozen zijn sociale wezens en dus gaan ze bij elkaar staan in de Trailerparks, waar je vrij gemakkelijk een psycho-ervaring (zie Chloride, AZ 2) op kunt doen. Het ziet er allemaal wat losgeslagen en chaotisch uit.
Ondertussen, en dat lijkt vreemd, blijven ze wel hun vertrouwen in The Lord behouden. Kerken zitten en vol en er bestaan zelfs Malls waar 7 of 8 kerken van de diverse gezindten bij elkaar staan, zodat het allemaal overzichtelijk blijft. Vertrouwen in de Heer, maar ook angst voor de Heer spelen (en nu weet ik even niet of 'spelen', 'speelt' moet zijn) een grote rol.
Wat heeft dit nu allemaal met met Slim Cessna's Auto Club te maken? Zij zijn losgeslagen, chaotisch en zingen -af en toe- over de Heer, zoals zoveel Amerikaanse bandjes. Bovendien zit er ook een Reverend in: Reverend Dwight Pentacost (bassist, dacht ik)
Hieronder zingen ze het liedje Hold On en het videoke schetst het dagelijks leven in een trailerpark. http://www.youtube.com/watch?v=AQP2ChNur-A
En hieronder dan weer een liedje waarin de chaos en de prediker een rol spelen.
http://www.youtube.com/watch?v=mMsJi9WzhX8
Allebei verplichte kost!

Van Vee

Minister Van Verstandsverbijsteringsveldt heeft weer aardig toegeslagen deze week. Eerst maar even een andere naam, want dit kost allemaal te veel letters. Vanaf heden wordt voornoemde minister geduid met Van Vee. Ik dacht eerst aan Van V. maar Van Vee dekt de lading wat beter. Ter zake, Van Vee profileerde zich als nooit tevoren deze week. De kranten staan vol en Van Vee was niet weg te slaan van de verrekijk en de radio. Wat is er aan de hand? Van Vee is in paniek geraakt door de PISA-bevindingen. Absurdistan was verdwenen uit de top-10 onderwijslanden. Vreemd dat Van Vee daarvan in paniek raakt. Wat hebben de vaderlandse KGB-inspectietroepen de laatste 4 jaar dan allemaal aan de toenmalige Staatssecretaris weten te melden? De media wisten toen al te melden dat het er niet best voor stond. Heeft Van Vee hier niets van begrepen? Is het niet tot in haar ledige hoofd doorgedrongen? Of hebben we weer met de zoveelste vorm van incompetentie te maken?
Van Vee vindt dat het allemaal anders en beter moet. Prima! Alleen Van Vee heeft totaal geen idee hoe. Een van haar oppervlakkige oplossingen is dat 'goede leraren beter beloond zouden moeten worden'. Dit gaat niet werken, Van Vee, want als een Nederlandse leraar niet beter beloond wordt dan een ander, gaat hij zich ook zo gedragen. Hij doet dan helemaal niets meer, voelt zich achtergesteld, achterklap en roddel in de lerarenkamer enzovoort. Een groep leraren moet als collectief ten opzichte van de leerlingen opereren. Als er een paar vertellen dat dit-of-dat onzin is, dan weet de leerling daar uitstekend gebruik (lees misbruik) van te maken.
In Finland loopt het allemaal wat beter. Ik heb daar een paar keer 'een stukje field research' gedaan. Nu moet ik tussendoor even een teiltje gaan halen. 'Een stukje field research' dat zag ik zo maar staan in een advies gegeven door een aantal BOL-4 leerlingen in een of ander project. Het tolt al meer dan 24 uur door mijn hoofd; wat betekent dat? Na wat denkwerk kwam ik tot de conclusie dat ze bedoelden; een oppervlakkig onderzoek plegen. Dat betekent dan weer dat ze 'even het internet op geweest waren'.
Maar goed, wat is de situatie in Finland: leraar is daar nog echt een beroep. Men wordt niet overmatig betaald, maar de docent heeft wel aanzien. Dat komt omdat iedere docent een soort examen moet doen om sowieso docent te mogen worden en er daarnaast een universitaire titel voor nodig is. Een Finse docent is trots op zijn beroep, zanikt niet over geld en opereert in een echt team (dat lukt ook niet meer in Nederland, want leidinggevenden zijn alleen maar bezig met andere zaken en zijn 'manager' geworden in plaats van conrector of adjunct-directeur die zich met onderwijs bezig houdt). Daarnaast zit de Finse maatschappij ook iets anders in elkaar dan de onze. Het zijn weliswaar individualisten, maar als er een beroep op je wordt gedaan, dan voldoe je daaraan, zonder je 'geweldig' te vinden. Het is normaal. Een andere aspect is dat er in het Finse systeem sprake is van een soort middenschool, waarin er klassen van maximaal 15 leerlingen, op diverse niveaus uitstromen. Het kan dus zijn, dat de ene leerling klaar is voor de universiteit en een andere leerling, na een korte gespecialiseerde opleiding, gaat metselen. Het werkt, ik heb het gezien, de een zit op hoog niveau zijn Engels te ontwikkelen, de ander heeft basisniveau Engels en is bezig met algemene bouwkunde. Dit alles gebeurt met gelijke lonen voor alle docenten en docenten die weten wat differentiëren is en het ook nog kunnen uitvoeren ook.
Afgezien van bovenstaande is er nog een ander punt dat van belang is bij het herinrichten van het onderwijs en dat samenhangt met bovenstaande: de status die school heeft in het bestaan van leerlingen. Heeft Van Vee daar al eens over nagedacht? Het gaat veel verder dan alleen maar wiskunde, Nederlands en Engels belangrijk te verklaren.
Kan het Finse model in Nederland? Nee! Wij hebben een andere cultuur. Zijn onze leerlingen dommer? Nee!
Wat ik Van Vee daarnaast kwalijk neem, is dat ze nu impliciet afscheid neemt van haar eigen gedrocht 'Leren, Loopbaan en Burgerschap', zonder dat zij daar excuses voor aanbiedt.
Wat nu? Geef ons rust, Van Vee. Blijf op de achtergrond, laat ons even onze gang gaan.
Speciaal voor Van Vee: Talkings Heads met Road to Nowhere (keimooi):
http://www.youtube.com/watch?v=cPQcnjlwtE4

Chloride, AZ (2)

Op de foto in het vorige stukje, dat uiteindelijk niets te maken had met het plaatsje Chloride in Arizona, wijs ik dus naar Chloride in Arizona dat weer te vinden is tussen Kingman en Arizona (klik op de kaart en zoek). Na een dag of 5 in de Joe Es of Ee begon ik me op m'n gemak te voelen en het werd dus tijd voor een psycho-ervaring. Een psycho-ervaring is een gebeurtenis waarbij je je door een niet aanwijsbaar gevoel niet op je gemak voelt. Je begint licht te zweten, rare gevoelens in de onderbuik, je wilt weg van de plaats waar je bent, je denkt bij jezelf 'wat gaat er gebeuren en waarom heb ik de beslissing genomen om hier, op dit moment te zijn'. Een lichte, ondefinieerbare angst maakt zich van je meester, meestal veroorzaakt door mensen en hun uitstraling en soms daarbij nog de omgeving, zoals in sommige dorpscafés in Zuid-Beieren. De beste psycho-ervaring komt voor in het begin van de film Psycho van Hitchcock. Anthony Perkins (Norman Bates in de film) staat achter de balie van een motel en checkt een vrouwelijke gast in. Iedereen ziet en voelt al dat het op de een of andere manier mis zal gaan.

Wij reden dus van Kingman naar Las Vegas, door de woestijn, een fijne reli-zender op met af en toe een praatje van een Reverend en een reli-countryliedje. Op een gegeven moment hadden we zin in wat laffe halfwarme koffie, dus reden we richting Chloride. Na een kilometer of 4 zagen we de eerste uitgewoonde bouwvallen. Er was niemand te bekennen. We reden verder het dorp in, ook niemand te zien. Wel veel uitgewoonde houten keten. We keken even rond en daar was het dan: het psycho-gevoel. Hier moesten we zo snel mogelijk weg, er kon elk moment een hilliebillie met een schrootbuks z'n bouwval uitkomen om ons het dorp uit te knallen. We waren ook nog herkenbaar door onze vrij nieuwe huurauto, dus er restte ons maar een ding: wegwezen.

Later nog eens op het Heilige Internet gekeken en Chloride is weliswaar een ghost-town, maar blijkbaar overdag ongevaarlijk. Men rijdt er wat rond in een Studebaker (spreek uit Stoediebeker) en maakt fillumpjes. Zie link.

http://www.youtube.com/watch?v=Auwui8-Ybng

Chloride, AZ

Eerst maar even de waan van de dag. Waar was ik op de dag dat Lennon overleed? Niet dat ik echt een Beatles- of Lennonfanaat was, maar het was toen wel nieuws. Het vreemde was, dat ik het nieuws pas een dag later hoorde. Op donderdag (denk ik) 8 december 1980 was ik namelijk op herhaling. Ik reed toen met een Sjiep op de Veluwe en die dag moesten we verplicht, het miste, je zag vrijwel niets, veel kogels schieten op doelen die we niet zagen. Nutteloos dus. Het was de op 1 na laatste dag van een marteling die 3 weken heeft geduurd. Het was koud, natte sneeuw, een Wachtmeester waar ik meteen ruzie mee had en een vreselijke positivo als voertuigcommandant. De dag daarop reden we terug naar, of all places, Ossendrecht, om mijn Sjiep in te leveren en eindelijk huiswaarts te gaan. Zoals iedereen weet is de chauffeur altijd verantwoordelijk voor zijn voertuig en moet zo'n ding in militaire dienst altijd zo ingeleverd worden zoals je hem hebt ontvangen, dus schoon, zonder schade of andere gebreken. We hadden flink door de mud gerost, dus moest ik in de vrieskoude mijn voertuig met koud water schoonspuiten. Een ellendig werkje te meer daar ik volledig kapot zat en ik een andere definitie van 'schoon' had dan de legerleiding. Iedereen was op en toe aan slaap en warmte. Onderweg naar de thuisbasis was het zelfs zo erg dat onze Nazi-commandat het ons gunde om tussen Tilburg en Breda bij een VanderValk RastStatte even op te warmen. Ik was toen al zo ver dat ik door het dak de sterren kon zien en meer dan 50 % had zijn wapen vergeten mee te nemen naar binnen. Normaal goed voor de doodstraf.

Maar goed, na het schoonspuiten wilde ik mijn voertuig starten. Het ding weigerde. Ik wist meteen wat dat betekende: de jongens van Herstel (ook op herhaling) zouden een nieuwe startmotor moeten monteren, maar zij lagen te genieten van hun welverdiende rust, want zij hadden bij al die koude ook nog echt moeten werken. Bovendien zouden ze het toch niet doen omdat de herhaling was uitgemond in een ware chaos, waarin meerderen niets meer te zeggen over ons en omgekeerd. Ik besloot het er op te wagen. Voertuig aangeduwd en met draaiende motor naar het inleverpunt, motor laten draaien en maar hopen dat ik de inspectie door kwam en dan hard wegrijden en de Sjiep parkeren. Helaas, er bleek ergens een deuk te zitten en ik moest een formulier invullen. De motor mocht best uit. Formulier ingevuld, gedaan alsof mijn neus bloedde en daarna het ding gestart. Lukte dus niet en de Adjudant vertelde mij wat ik al wist; dit moest door ons Herstelbataljon opgeknapt worden. Het was een Adjudant van het autistische soort; een soort Dzjek de Vries. Ik moest bijna huilen (echt deze keer). Er was nog een hoop; ik ging op zoek naar een Luitenant der 2e klasse (ook op herhaling). De enige die volgens mij nog een beetje verstand en gevoel had. Ik legde mijn geval voor, hij keek mij aan; zag de tranen in mijn ogen, las de wanhoop in mijn gezicht en liep met mij naar Adjudant Dzjek en redde me. Daarna liep ik naar mijn kamer, pakte m'n plunjebaal in, leverde deze in, betaalde m'n boetes voor de ontbrekende spullen en andere overtredingen tegen het gezag (ik hield uiteindelijk aan 3 weken herhaling 30 gulden over), liep naar de kantine, zag een Telegraaf (ook dat nog) liggen met het bericht dat Lennon was overleden de dag daarvoor. Morgen ga ik vertellen over Chloride, AZ, en wat die foto daar nu allemaal mee te maken heeft, want dit moest ik eerst even kwijt.