Waterspin (5)

Juist ja, de Waterspin, hoe gaat het daar mee? Oskar, Max, Frank en de HBO-ertjes hebben in de tussentijd flink gas gegeven en kunnen langzaam beginnen met de daadwerkelijke productie van de Waterspin. Alleen nu zit de praktijkruimte weer vol met andere leergierige studenten die weer blikkenpersen aan het bouwen zijn. Zo is het gelukkig altijd wat. Ook deze hobbel zullen zij nemen. Hieronder nog enkele andere tekeningen. Zoals al eerder gemeld, gaat dit object zich verplaatsen op basis van golfkracht en deel uit maken van een groter project. De Waterspin zal in de toekomst ook een rol gaan spelen in een echte film. Kijk en geniet.

En deze nog voor het bovenaanzicht:

Franz Lehar

Dit is het Franz Leharplein. Op dit plein zit ik elke vrijdag een half uur te wachten terwijl Marij boodschappen doet. Voor mezelf heb ik een supermarktverbod afgekondigd, want het gaat altijd mis in zo'n gelegenheid met mij. Op dit plein is geen café, dus ik moet in m'n auto blijven. Ik lees een krantje en kijk wat rond. Alles bij elkaar zit ik dus 50 weken x 30 minuten = 1500 minuten per jaar op het lelijkste plein ter wereld. Dit doe ik al 15 jaar. 15 x 1500 minuten = 22.500 minuten : 60 = 375 uur. 375 Uur is ruim 15 gehele dagen, dus dag en nacht. In die tijd heb ik goed kunnen observeren. Qua lelijkheid overtreft dit plein alles. Het is allemaal laat jaren 60, begin jaren 70 geknutsel. De ambtenaren van het provinciestadje E. kunnen urenlang zaniken over een dakkapel in een achterafstraatje, maar staan moeiteloos deze verzameling wanstaltigheid toe. Ze zijn een ding vergeten: die boom in het midden. Die moet nog weg, dan is het af, dan wordt een mens pas echt ongelukkig en dat is de bedoeling van dit plein. Ik ga morgen een verzoek indienen. Ik weet zeker dat het wordt gehonoreerd. Zo zijn ze wel in E. Lelijkheid voor alles.

Kuszunum

Van de week is m'n black python leather jacket gearriveerd. Ik heb erg moeten lachen. En iedereen eigenlijk wel, die het jasje heeft gezien. Ons El typeerde het als een 'Gerard Joling-jasje' en daar is eigenlijk alles mee gezegd. Te veel glans. Marij is meteen aan het schuren gegaan en misschien kan het nog iets worden.
Wat mij wel opviel was, dat dit jasje dus weer wel het ultieme 'kuszunum-jasje' is. Kuszunum betekent in het Hongaars 'bedankt'. De 'kuszunum' is een dans die ik zelf uitgevonden heb in het tijdperk dat onze kids het Spice-Girls-inferno definitief hadden verlaten. Ze waren op de hoogte dat er meer muziek en dus ook dansen waren. Om ze tot grotere hoogte te brengen had ik zelf een dans bedacht en daarover verteld dat de 'kuszunum' uitermate modern was in het uitgaansleven. Ze geloofden me omdat zij nog niet bekend waren met 'het echte leven'. Ik heb de dans een paar keer voorgedaan, ook bij de vriendjes en vriendinnen, en ze bleken er zowaar in te geloven. Er kwamen zelfs vragen over details en dan bouwde ik het verhaal uit met bijvoorbeeld vingerstanden en de hoek van de rugstand.
Kortom, een succes en enige tijd verder werd de 'kuszunum' ook in het openbaar gedanst. De ultieme 'kuszunum'-muziek is van KC and the Sunshine Band: Get Down Tonight of I'm Your Boogie Man. Op Get Down Tonight en met m'n black python leather jacket dans ik de 'kuszunum' voor u.

Clowns

De meest vreemde ontmoeting van afgelopen week was voor mij de ontvangst van Khadafi door Berlusconi (Mussolini wilde ik bijna schrijven). Wat moeten die 2 met elkaar; blijft het alleen puur economisch of wordt het een nieuwe As? Zulke gedachten gaan voorbij, ware het niet dat ik tegenwoordig ook nog de vraag van een van landgenoten van de verlichte leider hierboven krijg om tekst en uitleg te geven over de grote winst van onze volksvertegenwoordiger W. tijdens de laatste verkiezingen. Ook in het buitenland beginnen ze zich zorgen te maken.Dan begin ik me weer zorgen te maken. Berlusconi - Khadafi-volksvertegenwoordiger W. Een nieuw pact? Ik was eigenlijk niet van plan om volksvertegenwoordiger W. te bespreken. Maar goed, hieronder mijn antwoord in slordig Engels (goed genoeg voor dit onderwerp).

Hey Wim, what about Wider, it's really mostly a matter of Islam as Jurgen told me?

Ciao Stefano,

Wilders origins from the liberal party (VVD), but decided to leave the party because of the possible Turkey EU-membership. He was negative about it. From that moment on (2 years ago), he grew more and more anti-islam. Besides this he plays the same role as Fortuyn did 7 years ago: all dissatisfied -white- people and all people who were sick and tired of current politcal shit vote on him; he has no real political program: everything can be solved by sending out all Moslim inhabitants.
He gets all the votes from the opportunistic voters without brains. He is a talented intrigant and nobody of his political opponents dares to attack him because of 'demonism' (Fortuyn was also a victim of left wing demonism, so demonisn 'is not done'). A possible 'cordon sanitair' like in Belgium for a comparable party (Flemish Block) is also not possible, because polarisation will rise and Wilders will get even more votes. So Wilders is unfortunately in a quite good position, also because of our current bleak politicians.
Best to you all, see you somewhere in July or August,

Joey

Nummer 5 in de live-optredens zijn the Ramones. The Ramones traden in de Effenaar op voordat ze naam hadden gemaakt. Het was allemaal tamelijk overdonderend. We zaten nog half in de tijd van de psychedelische rock en af en toe een plaat van Bowie of Lou Reed. The Ramones was een vreemd stelletje: 3 jongetjes in strakke spijkerbroeken met een zwart leren jasje met hetzelfde pagekapsel en een wat langere versie met wat langer haar. Dat was Joey en hij was tevens de zanger en frontman. Ze maakten liedjes van ongeveer 2 minuten, die allemaal hetzelfde klonken bij het eerste gehoor. Dit moderne beatorkest maakte wel indruk door hun dynamiek en vooral door Joey die constant aan zijn microfoonstandaard hangend de teksten de zaal in zong. Wat nieuw was, was dat Joey af en toe het podium afrende en dan met een bord weer opkwam waarop 'Gabba Gabba Hey' of 'Hey Ho Lets Go'. Het optreden duurde ongeveer 3 kwartier en in die tijd werden 20 liedjes gezongen en gespeeld. Het was eigenlijk een nummer, onderbroken door wat applaus en geraas van Joey. Later zijn ze nog een elpee in zee gegaan met Phil Spector, maar hij had aan de Ramones-wall of sound eigenlijk niets toe te voegen. Met de Ramones is het niet goed afgelopen. Ze hadden veel onderlinge conflicten en er leeft er nog maar 1 van. Joey is in 2001 aan kanker overleden. Op hun 1ste plaat staan alleen maar tophits. Een daarvan is Blitzkrieg Bob.
http://www.youtube.com/watch?v=TYh1lRR1m6Y

Ian

Joy Division speelde op 18 januari 1980 in de Effenaar. De verwachtingen waren hooggespannen. Joy Division had 2 elpees vol met tophits over doem, ongeluk, ellende, leed en alles waar een mens vrolijk van wordt. De roem was Joy Division al vooruit gesneld. Muzikaal was het allemaal in orde en zanger Ian Curtis scheen al het leed overtuigend uit te kunnen dragen. Daarnaast kon hij zich ook goed maniakaal bewegen. Waar we al deze informatie vandaan hadden, weet ik niet meer, want het heilige internet bestond toen nog niet. Het was stampvol en ze maakten het helemaal waar. In mei daaropvolgend knoopte Ian zichzelf op; niet meer bestand tegen zijn diffuse liefdesleven en al de doem in zijn hoofd.
Een paar maanden later trad New Order op (Joy Division, maar dan zonder Ian). Wij reisden naar Rotterdam. Er was niets meer over. Ian was definitief dood. Hieronder She's lost control.
http://www.youtube.com/watch?v=QVc29bYIvCM

Nick (2)

Eind jaren '70, begin '80 kwam ik elk weekeinde in de Effenaar om een modern beatorkest te bewonderen. We zaten toen in de punk/new wave tijd. De Effenaar had toe nog een goede programmeur en elke vrijdag of zaterdag was er weer een verrassing.
Punk was nog dermate vaag gedefinieerd dat toen ik een keer de Ramones uit het toenmalige hotel de Bijenkorf op de markt zag komen vroeg:'is dat nou punk?' 's Avonds zagen we ze spelen met als voorprogramma Talking Heads. Beide bandjes waren nog volledig onbekend en voor 150 man en vrouw gaven ze ons een introductie in de new wave. De top 5 optredens van die tijd ziet er als volgt uit:
1. Birthday Party
2. Birthday Party
3. Birthday Party
4. Joy Division
5. Ramones
Birthday Party was 3 maal een wall of sound, maar dan anders. Nick Cave had vroeger hoogstwaarschijnlijk scheikunde gestudeerd, want hij kwam altijd in de perfecte mix van drank en drugs het podium opgeslungeld. Daarna ging hij het muzikale gevecht met z'n band en het publiek aan. Kreunend, steunend, kruipend, schreeuwend, gesticulerend, rokend en drinkend werkte hij z'n set af. Het leek op chaos, maar het was het niet of misschien ook wel. Ik kon er in ieder geval wel van genieten, ondanks dat ik bij een van de optredens 20% van m'n gehoor ben kwijtgeraakt. Na zo'n optreden ging je in ieder geval wel anders de deur uit dan dat je binnen was gekomen en dat is de bedoeling van kunst, denk ik. Nick is nog steeds bezig, iets rustiger nu. Hieronder een van de weinige filmpjes van Nick en z'n vriendjes uit die tijd.
http://www.youtube.com/watch?v=KvlS4BwTUQw