IWAB

De IWAB is verdwenen. IWAB is de afkorting voor Ik Weet Alles Beter. De IWAB was een betweterige, eigenwijze leerling, die het altijd beter wist, tijdens de les irritante vragen stelde, na de les bleef hangen voor meer informatie of met nog een min of meer corrigerende opmerking voor wat betreft de lesinhoud of het didactisch principe kwam. Dit soort leerlingen was niet geliefd bij zowel leerkracht als leerling. De IWAB ging echter altijd onverdroten verder in zijn zendingsdrift. De IWAB was vaak ook nauwelijks te onderscheiden van zijn medeleerlingen; ze zagen er niet uit als 'nerd' of iets dergelijks. Ze hadden altijd hun huiswerk af en haalden hoge cijfers. Vaak zaten ze wel op een van de 1ste rijen. Je kon je er niet tegen wapenen, want leerlingen kennis onthouden, dat ging natuurlijk ook weer te ver. De IWAB was altijd op zoek naar aandacht en ook in de gang of lerarenkamer was je je leven niet zeker. Soms keek je wel eens een toets extra 'zwaar' na om de IWAB op zijn nummer te zetten, maar dan kreeg je na de les weer een hoop gezeur en gediskuzeur. IWABs gingen ook in de pauze door en maakten zichzelf daardoor niet geliefd bij medeleerlingen.
Ik neem aan dat iedereen wel een IWAB in zijn of haar verleden heeft meegmaakt of er misschien zelf een is. Een IWAB ben je namelijk voor het leven. Toch had de IWAB zijn voordelen; soms stelde hij nuttige vragen, zodat je daar je les weer aan kon ophangen; een win-win situatie: IWAB blij, leerkracht blij, de rest ook wat geleerd. IWABs kenmerkten zich ook vaak door specifieke kennis bijvoorbeeld over vulkanen, elektriciteit of tapijtknopen in Zuid Vietnam.
Helaas, hij is niet meer: de IWAB. De absolute nivellering is ingezet. Potentiële IWABs worden in het lager onderwijs meteen onderdrukt door vermoeide leerkrachten en militante medeleerlingen. De doorzetter wordt in het vervolgonderwijs meedogenloos intellectueel geliquideerd. Ik verlang weer naar de IWABs; niet te veel, maar 2 per jaar zou toch mooi zijn. Geef de IWAB weer een kans!

Herdenken

Even illegaal bezig geweest en een fragment gepikt van Geert Mak's 'In Europa'. Hongarije en dan in 1956; de verloren opstand tegen het Russische regime. Ook tussen de Hongaren zelf conflicten, die soms uitmondden in onnodige (Hongaren zitten namelijk helemaal niet gewelddadig in elkaar) en jammerlijke lynchpartijen van dorpsgenoten. Hier staat een groep Hongaren zingend te herdenken; de beelden zeggen genoeg, de tekst veel over de Hongaarse inborst:

In de grote wereld buiten dit land
Is er voor jou, Hongaar, geen plaats
Of het lot je gunstig gezind is of niet
Hier moet je leven en hier moet je sterven

Spretsjiet (3)

Nog even de conclusies voor wat betreft de spretsjiets. Zoals gesteld, een spretsjiet kan een aardig middel zijn om berekeningen te maken waarbij veel data een rol spelen. Na mijn onderzoek kan ik ook een conclusie trekken voor wat betreft de gebruikers en de gevaren daarbij. Ik koppel dit aan een eventuele razzia van bijvoorbeeld de onderwijsinspectie (dit is tevens het laatste wat ik over de inspectie schrijf). Als de de knokploeg bestaat uit een groepje bijdehante laat 30-ers, begin 40-ers en ze hebben ook nog de foute pakken aan (zie spretsjet 1 en 2), dan worden we hoogstwaarschijnlijk afgekeurd, want deze groep heeft het spretsjiet heilig verklaard, raakt opgewonden van onvolkomenheden, stelt geen vragen meer: het spretsjiet heerst en heeft gelijk. Als de knokploeg bestaat uit laat 40-ers en 50-ers (meestal slonzig en des leraars gekleed), dan worden we waarschijnlijk niet afgekeurd, omdat deze groep veelal gedwongen wordt tot het misbruik van het spretsjiet, maar zichzelf en de omgeving meestal nog vragen stelt. Bovendien kunnen zij zaken interpreteren. Indien het een mix betreft van beide groepen zijn we ook slachtoffer, want de 1e groep kan de interpretatie van de 2e groep niet begrijpen. Dit is het laatste over spretsjiets en onderwijsinspectie. Ik ben er nu zelf ook moe geworden.

Horeca (2)

Na de overeenkomsten, de verschillen. Allereerst is er het rookverbod. Men zou verwachten dat het rookverbod in de Italiaanse horeca fors zou worden overtreden of sterker helemaal niet zou worden nageleefd. Helaas voor de rokers: de Italianen houden zich aan het rookverbod. In Spanje daarentegen is er een soort sluipwet waarbij de eigenaars van kleine horecagelegenheden zelf mogen beslissen of er gerookt wordt of niet. Daarnaast wordt het verbod ook in grotere gelegenheden overtreden.
Dat Italianen en Spanjaarden herrieschoppers en aandachttrekkers zijn, moge duidelijk zijn. Spanjaarden blaffen meer tegen elkaar om in de ogenschijnlijke chaos toch nog wat structuur te krijgen; Italianen schreeuwen meer om aandacht te krijgen van het publiek. Ook voor wat betreft het in- en uitruimen van vaatwassers is er een wezenlijk verschil: Italianen gaan wat zorgvuldiger om met het servies; bij Spanjaarden gaat dit gepaard met een hoop gekletter en lawaai. Bij Spanjaarden gaat alles in de vaatwasser, tot wijnglazen toe. Bij Italianen minder. Voor wat betreft de inrichting winnen de Italianen weer duidelijk. Bij de Spanjaarden is alles gericht op het doel, namelijk eten en drinken; bij de Italianen is niet alleen eten en drinken belangrijk, maar ook de entourage. Cafés, zoals wij ze kennen, zijn in forse mate aanwezig in Spanje. Een echt goed café in Italië is nauwelijks te vinden. Over het eten is moeilijk een oordeel te vellen: Italië staat dan wel bekend om zijn goede keuken, maar in Spanje kunnen ze er ook wat van en het is maar net waar je van houdt. Als je niet uitgebreid wilt eten en noodgedwongen de hele dag in de horeca moet verkeren, dan kun je dat stukken makkelijker in Spanje: wat callegillos (verkeerd geschreven, maar koffie met Spaanse cognac), tapas en een fris glas bier zorgen dat je overleeft en dat je je niet hoeft te verplaatsen. Met beide volken is goed een gesprek te voeren over voetbal: veel feitenkennis en verstand van voetbal.
Alles bij elkaar opgeteld is er een licht voordeel voor de Spaanse horeca.

Horeca (1)

Een discussie die vaak gevoerd wordt, handelt over de vraag welk land de beste horeca heeft: Italie of Spanje. Eerst een paar overeenkomsten, daarna de verschillen en dan de conclusies. Ik beperk met tot het cafe- en restaurantsegment. Een van de prettige overeenkomsten is dat in beide landen het gebruikelijk is om pas na de laatste consumptie af te rekenen. Dit in tegenstelling tot het vaderland, alwaar er onmiddellijk na elke kop thee moeten worden afgerekend. Best vreemd, omdat zeker Italianen bekend staan als oplichters, die best in staat zouden zijn om tussentijds, zonder te betalen, een terras of cafe te verlaten. Een misvatting dus. Een andere prettige overeenkomst is dat ober, bediende of serveerster in beide landen een beroep is. In de lage landen is dit niet het geval. Hier heb ik het al een keer over gehad (zie 23 maart), maar het kan geen kwaad dit nogmaals te benadrukken. De ober(es) weet in beide landen van wanten, kan een vol serveerblad op de vingertoppen door een overvol etablissement manoeuvreren, kan hoofdrekenen en heeft uitstekende in de gaten wanneer de gast op uitdrogen staat. Vergelijk bovenstaande maar eens met het gemiddelde gepruts van een 17-jarige die het dienblad met 2 handen krampachtig aan de zijkant vasthoudend overal tegen aan botsend, zonder zich te verontschuldigen en meteen na de 1ste consumptie met een bonnetje aan komt zetten waarop meestal de verkeerde prijs staat afgedrukt, als het al bij genoemde rampspoed blijft. Een 3de overeenkomst is de prettige gewoonte van de Italianen en Spanjaarden om bij de 1ste, maar zeker bij de 2de consumptie een gratis versnapering serveren. Dit kan varieren van een simpel bakje pinda's (met lepel, om niets geinfectecteerd te raken door elkaars vuiligheid!) tot een klein garnituurtje van olijven, noten en een plaatselijke specialiteit, soms zelfs een smakelijke sandwich. De kwaliteit is vaak prima, omdat men zich in deze landen nog zorgen maakt over de 'naam' van de zaak i.t.t. het 'gastvrije' vaderland waar alles om geld draait. In ons eigen land betaalt men al snel voor 8 melige, meestal lauwe, bitterballen en een lik mosterd € 4,50 (meteen afrekenen graag). Morgen de verschillen, want ik moet nu wat verhuizen.
Met excuses voor het ontbreken van de lettertekens in bijvoorbeeld Italie en cafe; dit werkt allemaal niet meer, waarom weet ik ook niet, maar ik ga het niet onderzoeken.

Strijkplank

Onze logistiek manager en oudste dochter verhuist dit weekeinde. Tot op heden hebben ze dat allemaal keurig zelfstandig geregeld. Wel had ik het woord strijkplank al een paar keer opgevangen, maar voor de rest geen acht op geslagen. Vanmorgen kwam bovenstaande SMS binnen.
Een uur na bovenstaande SMS volgde nog een paniektelefoontje waarin de strijkplank wederom onderwerp van gesprek was. En of ik ook nog even een router wilde scoren. Die was stukken minder belangrijk, die strijkplank moest er komen, en wel vandaag! Ze hadden er zelf geen tijd voor.
We zijn hem vanmiddag gaan brengen. Ze was gelukkig. De overstap was geslaagd.

Trivia

Op mijn zaterdagmiddagrondje liep ik langs het yuppenhol Mangiare. Tijdens het langslopen hoorde ik een vrouw met blond haar tegen het tegenover haar zittende schaap zeggen:"Dat groene in de soep, is dat nou pesto?" Komt helemaal goed daar.

Afgelopen dinsdag had ik een discussie met een leerling over het persen van een blikje. Na verloop van tijd kwam hij opeens met het begrip 'onnutige lucht'. Ik vroeg hem wat dat betekende en hij antwoordde dat de lucht in een leeg blikje onnutige lucht was. Ik vroeg hem wat het verschil was tussen nuttige en onnutige lucht was en wees op de kast:"Zit er in die kast nuttige lucht?" Nee, daar zat ook onnutige lucht in. De lucht in China was wel weer nuttig, maar dan alleen voor Chinezen; de lucht in een kast in bijvoorbeeld Peking, was weer onnutig. Op de vraag of hij misschien ooit nuttige Chinese lucht had ingeademd die hier naartoe was gewaaid, antwoordde hij na enig denken:"hoogstwaarschijnlijk niet".
Het leven is best eenvoudig.

Oh ja, dat was ik nog vergeten: hopman Plasterk heeft gisteren in een lucide bui nog verzonnen dat school niet alleen 'leuk' moet zijn, maar dat je er ook iets moet leren.

Met Munir en het jasje is het inmiddels goed gekomen:
hi,
i have sent you the invoice. i have your measurements. so i will send size according to it.
regards,
munir
We wachten in spanning af.