maandag 18 mei 2009

Vrijdag

20.17 Op weg naar de stad om wat te drinken;
20.19 cafe Rozenknopje; letterlijk links laten liggen (voorheen goede buurtkroeg, heeft nu z'n beste tijd gehad);
20.26 lopen over de Kleine Berg langs de Mangiare (nep-Italiaanse eettent c.q. verzamelplaats van Foute mensen); het yuppenvolk après la lettre staat op straat te roken en te vertellen hoe fantastisch ze zijn;
20.27 ineens wordt het me duidelijk dat het graaien van de managers nooit afgelopen zal zijn. Er zal geen enkele Mangiare-graaier zijn die tegen z'n vriendjes zal zeggen dat hij dit jaar vrijwillg afstand zal doen van z'n bonus, want dan is hij afgewerkt bij diezelfde vriendjes; bovendien zullen de bazen van de graaiers altijd het graaien blijven aanmoedigen als een soort jachtpremie, struggle for life dus;
20.31 biertje drinken in de Folie (muziekmensen en Design Academy-meisjes) met Marij en wat oudehoeren met anderen
22.23 (intussen vrijkaartjes gekregen van Grace, eigenares La Folie, voor een voor mij onbekend bandje, dus maar even naar de Effenaar gegaan). Ik vind mezelf terug staande halfweg op de trap naar de grote zaal in de Effenaar. Marij is even haar jas ophangen. Ik beschouw het publiek: veel oudere jongeren, maar niet echt mijn doelgroep: slecht geklede en te bruine hoofden van veelal vrouwen in de overgang die hoogstwaarschijnlijk nog een avond 'los' willen op Aretha Franklin en ander makkelijk dansbaar spul;
22.27 Marij heeft haar jas opgehangen; ik vertel haar dat het hoogstwaarschijnlijk een kolerebandje is gezien het publiek;
22.28 we komen er achter dat we op een 40+ party beland zijn en dat het concert waar we voor kwamen in de kleine zaal is;
22.29 gearriveerd in kleine zaal; blijkt Engels bandje te zijn dat 'fifties' muziek maakt; 3 zingende meisjes die op geroutineerde wijze de 30-er, 40-er en 50-er jaren laten herleven; even wanen we ons in een flashback van 'the Singing Detective'; ook een soort 40+ party, maar dan anders. Er was ook nog een 70-jarige luchtvaartkolonel die in zijn uniform jazz (af en toe wat bop) stond te draaien. Aanwezig publiek: wat oude rockers die flink dansten en enige rockabilly-types;
23.54 ik heb het wel gezien en gehoord;
00.12 we lopen langs de Mangiare; de graaiers praten en roken nog;
00.16 Rozenknopje rechts laten liggen;
00.21 thuis; sociologisch, muzikaal en drankmatig ruim voldoende

zondag 17 mei 2009

Formulieren

2 x Formulieren Informatie Beheer Groep (anders mogen je kinderen niet studeren), 1 x formulier waterstanden voor de watermaffia (digitaal doorzenden, weer geen fietstas gewonnen), 1 x gasstanden (weer geen prijs), 1 x elektriciteitstanden (ook geen prijs); daarna nog 2 maanden andere administratieve eisen verwerken (niet eens prijzen beschikbaar); Marij helpen om haar nieuwe T-shirts manie te digitaliseren (gratis); niet op de mail kunnen van m'n werk, terwijl ik dat nu net wel een keer wil tijdens het weekeinde (kunnen ze daar helemaal niets?); fijn zo'n zondag; gelukkig komt er dadelijk bezoek. Ik hoop dat ze flink lang blijven, of het liefst nooit meer weggaan.

zaterdag 16 mei 2009

Munir


De geest is weer redelijk ontspannen, dus het is weer zoeken naar nieuwe spanningsvelden. Na een bezoek gisteren aan een concert waarin de 'late-fifties' centraal stonden (verder zal ik er niet over uitweiden, want niet echt spectaculair muzikaal gezien), kreeg ik toestemming van Marij om een nieuw zwart Python snakeleather jasje te bestellen bij de overspannen kleermaker uit India: Munir. Met Munir is de zaak de vorige keer flink uit de hand gelopen (veel begripsverwarring uitmondend in bedreigingen), maar uiteindelijk weer goed gekomen. Munir is van het opgefokte soort en hij reageert altijd snel en meestal hogelijk geïrriteerd via de mail. Na mijn 1ste mail ligt er meteen al weer een flink spanningsveld. Hij wil het jasje op maat maken; ik wil weten welke confectiemaat ik op Ebay moet bestellen. Gaat natuurlijk over geld. Heerlijk, ik geniet er nu al weer van. Ik houd u op de hoogte.

vrijdag 15 mei 2009

Dylan


Ik ben een tijdje 'uit' Dylan geweest. Om precies te zijn zo'n 20 jaar. Op 23 juni 1978 gingen we in Rotterdam in het Feijenoordstadion Dylan kijken en horen. Dylan zat toen in z'n reli-periode. We dachten dat het allemaal wel los zou lopen. Toen we naar het stadion liepen, hadden we het eigenlijk al kunnen weten: UB 40, een nep-reggaeband als voorprogramma. Daarnaast lagen er ook verdacht veel pakken lege appelsap op de grond. Dylan kwam op met z'n te uitgebreide band en begon wat liedjes van z'n reli-lp's te spelen. Daar tussendoor werd een aantal klassiekers plichtmatig afgewerkt. We hebben het concert, geloof ik, niet eens helemaal bekeken. Sindsdien draaide ik alleen nog wat oude lp's en dacht ik dat Dylan over z'n hoogtepunt heen was.
Ergens rond 1997 begon het weer een beetje te komen met Time out of Mind en toen in 2001 Love an Theft er overheen kwam, begon ik zo waar weer te geloven in de oude meester. Toen kwam ook nog de bootleg series nummer 8 en was ik weer terug. Eind april kwam Dylan opnieuw met een geslaagde plaat: Together through Life. Kijk, luister en geniet via onderstaande link van Beyond here lies Nothing.
http://www.youtube.com/watch?v=IVw_jurtABQ
En ja, het liedje lijkt inderdaad veel op All your Love van Otis Rush (ook weer uitgevoerd door John Mayall en zo kunnen we nog uren doorgaan) en daarom ook de volgende link:
http://www.youtube.com/watch?v=o2ewHnnq32c&feature=PlayList&p=935BB035FD035DD7&playnext=1&playnext_from=PL&index=33

donderdag 14 mei 2009

Meisje Marja (3)


Het is al wat langer geleden dat er iets te melden was over Meisje Marja (ook wel bekend staand als Staatssecretaris Van Verstandsverbijsteringsveldt). Afgelopen dinsdag was het gelukkig weer zo ver. Meisje Marja was 'heel blij'. Meisje Marja was 'heel blij' met de registratie van schoolverlaters, in gang gezet door de MBO Raad. Wat is het geval? Door de crisis dreigt er groeiende jeugdwerkloosheid. Dat is niet prettig. Een oplossing hiervoor zou kunnen zijn dat alle 'schoolverlatende' MBO'ers een jaar langer op school blijven. Het MBO heeft 4 niveau's: iemand van niveau 1 kan doorstromen naar niveau 2, 2 naar 3, 3 naar 4 en 4 naar het HBO. Degenen die dat niet willen, worden in november door het UWV gearresteerd. Lijkt een goed idee; is het niet. Voorbeeld: een niveau 3 leerling komt op school om tot hoog gekwalificeerd vakman opgeleid te worden. Door deze nieuwe situatie zou hij door moeten stromen naar niveau 4. Niveau 4 is veel meer theoretisch geörienteerd. Daar hebben praktische vakmannen vaak geen zin in. Resultaat zal zijn dat de ROC's komen te zitten met klassen weinig gemotiveerde leerlingen. Op zich niet erg, dat moeten ze aankunnen. Maar helaas, het geld is op en de klassen moet volgepropt worden om de zaak (zucht) 'budget-neutraal' op te lossen. Daarnaast is het ook nog zo, dat niet iedere school niveau 1, 2, 3, 4 in huis heeft. Bij ons ontbreekt bijvoorbeeld niveau 3. Waar moet de niveau 2 leerling naar toe? Meisje Marja is 'heel blij'. Fijn voor Meisje Marja.

woensdag 13 mei 2009

Onderwijs: inspectie (3)

Gisteren was het weer zo ver. 's Morgens op de radio werd verteld dat scholen nog zo'n 3 miljard aan spaargelden op de bank hadden staan. De reden hiervoor was dat ze reserves aan hadden gelegd voor barre tijden. Het geld was/is ondermeer bestemd voor het omlaag halen van de klassengrootte (minder leerlingen per klas) en voor de begeleiding van alle soorten probleemgevallen. Weinig aan te doen; een strategische keuze van de Colleges van (wan)Bestuur, die dan wel weer blijven zeuren dat de kwaliteit omhoog moet.
Later op de dag werden de uitkomsten bekend van de laatste razzia's van de onderwijsinspectie. Het was weer huilen met de pet op in het onderwijs. Van de examens in het MBO deugde 20 % niet, er werd niet of slecht gedifferentieerd in het primair onderwijs enz. Veel, heel veel zorgen. De paradox zit hem in bijvoorbeeld dat scholen geld op de banken zetten dat bestemd is voor klassenverkleining (dus ook meer mogelijkheden tot differentiatie) en dat de inspectie aanmerkingen heeft op het uitblijven van die differentiatie en begeleiding van probleemgevallen. En wie is de geslagen hond? De docent uiteraard, want hij of zij moet al het wanbeleid uitvoeren.
Ander voorbeeld: de examinering in het MBO deugt niet. KCE, de voorlaatste inspectie-KGB, is op meedogenloze wijze door staatssecretaris Van Verstandsverbijsteringsveldt 2 jaar geleden aan de kant gezet wegens willekeur en incompetentie. De onderwijsinspectie zou het zelf weer over gaan nemen en de KCE-agenten zouden daar ondergeschikt aan worden. Opgelucht haalden wij adem, want het was maar net welke KCE-knokploeg binnen viel. Als de heren en dames slecht geslapen hadden, werd een school zonder schroom op basis van onduidelijke criteria neergesabeld. De opvolger, de officiële inspectie, heeft nog steeds geen duidelijke criteria gegeven, maar verlangt wel (zucht) transparantie, (zucht) eenduidigheid en (nog meer zucht) aantoonbare objectiviteit. Dit terwijl de jongeren hun examens voor een deel in verschillende bedrijven of met verschillende bedrijfsprojecten afsluiten (bijvoorbeeld bij Philips en DAF). Toon dan maar eens transparantie, eenduidigheid en objectiviteit aan. Er is altijd wel wat te vinden, zeker als de inspectie zelf geen heldere normen geeft. Kortom de vakantie was weer helemaal voorbij. Welkom terug in Absurdistan.

dinsdag 12 mei 2009

Beach Boys - Holland



The Beach Boys 'zaten er een beetje doorheen' in 1972. Na al de successen in de jaren '60 leek de put opgedroogd. Het muzikale brein, Brian Wilson, verkeerde al jaren in verwarde toestand en ging meestal niet eens meer mee op tournee. Na een optreden in Amsterdam werd de beslissing genomen dat de nieuwe plaat in Holland opgenomen zou worden. De bandleden vonden de omgeving in orde en voor Brian zou het mentaal misschien wel goed zijn. Na veel gedoe, werd de plaat uiteindelijk opgenomen in Baambrugge. Brian Wilson was zowaar ook aanwezig, ondanks zijn vliegangst en andere fobieën. Brian's aandeel was niet bijzonder groot, het merendeel van de tijd zat hij ergens in een huis naar Randy Newman te luisteren met een fles cola in zijn directe omgeving. Uiteindelijk vliegt iedereen terug naar de Verenigde Staten waar het nummer 'Sail on Sailor' nog wordt toegevoegd aan het album. Met Brian is het nooit meer echt goed gekomen. In 2007 ging hij nog een keer op tour en de link hieronder laat hem zien tijdens de uitvoering van voornoemd nummer tijdens een Amerikaanse talkshow. Kijk, luister en geniet van deze geniale schepper.
http://www.youtube.com/watch?v=3BakwE9cjSc