De komende weken even geen gedoe aan het hoofd. Prettig op het landgoed vuurtje stoken om de pot met goulash te bereiden. Nog even een terugblik op de afgelopen 2 maanden bloggen, want het was per slot van rekening een experiment. Viel het mee? Ja. Marij had gelijk toen ze zei:'begin daar maar eens mee, dan kun je ook wat gal kwijt af en toe.' Daarnaast scherpt het de geest zo nu en dan. Elke dag een stukje produceren vergt toch een kwartiertje 'winkelen in de geest'. Rond 9 mei bericht ik u en de uwen over het wel en wee in het verwarde Hongarije en uiteraard over allerlei andere belangwekkende zaken.
Johnnys in the basement Mixing up the medicine Im on the pavement Thinking about the government The man in the trench coat Badge out, laid off Says hes got a bad cough Wants to get it paid off Look out kid Its somethin you did God knows when But youre doin it again You better duck down the alley way Lookin for a new friend The man in the coon-skin cap In the big pen Wants eleven dollar bills You only got ten
Maggie comes fleet foot Face full of black soot Talkin that the heat put Plants in the bed but The phones tapped anyway Maggie says that many say They must bust in early may Orders from the d. a. Look out kid Dont matter what you did Walk on your tip toes Dont try no doz Better stay away from those That carry around a fire hose Keep a clean nose Watch the plain clothes You dont need a weather man To know which way the wind blows
Get sick, get well Hang around a ink well Ring bell, hard to tell If anything is goin to sell Try hard, get barred Get back, write braille Get jailed, jump bail Join the army, if you fail Look out kid Youre gonna get hit But losers, cheaters Six-time users Hang around the theaters Girl by the whirlpool Lookin for a new fool Dont follow leaders Watch the parkin meters
Ah get born, keep warm Short pants, romance, learn to dance Get dressed, get blessed Try to be a success Please her, please him, buy gifts Dont steal, dont lift Twenty years of schoolin And they put you on the day shift Look out kid They keep it all hid Better jump down a manhole Light yourself a candle Dont wear sandals Try to avoid the scandals Dont wanna be a bum You better chew gum The pump dont work cause the vandals took the handles
Place de la Convention, Parijs (12e arrondissement). Café op de hoek, naam ben ik vergeten. Café behoort tot de zogenaamde 20+ cafés=cafés waar je langer dan 20 uur kunt overleven. Ik kon geen andere foto vinden dan bovenstaande, maar medio september ziet het er wat vrolijker uit met bladeren aan de bomen en zo. We waren met dezelfde club mensen als in Boekarest (zie terrassen 3). Deze keer werden de projectdagen geleid door de Franse delegatie. Dat hield in dat we natuurlijk ook overtuigd moesten worden van de Franse suprematie (theaterbezoek, uitbundig uit eten enz.). We onttrokken ons er zo veel mogelijk aan met als reden dat we nog van alles moesten voorbereiden. Dat was ook zo, want we snapten zelf ook nog niet alles, wat we zouden gaan vertellen. De wurruksjops die we hebben gegeven zijn ook voor een groot gedeelte in een Babylonische spraakverwarring geëindigd, niet in de laatste plaats door de aanwezigheid van de hogelijk verwarde Franse gastvrouw en de Roemeense delegatie, die het in het begin helemaal niet snapte. Desalniettemin hebben we toch nog wat spijkers met koppen kunnen slaan. Het café waar het om gaat, veranderde van een ontbijt-café rond 11.00 in een lunch-café; daarna rond 15.00 in een borreltent; om 19.00 in een restaurant en daarna rond 23.00 in een echt café waar veel reggae werd gedraaid en nogal wat rastabroeders kwamen. Kortom ideaal. Als we niet hoefden te werken gingen we linea recta naar dit café voor overleg of om gewoon slap te oudehoeren. We hebben niet op het terras gezeten, maar wel in de halfoverdekte serre en dat geldt dus ook als terras. Omdat ik Parijs een verschrikkelijke stad vind (waarom weet ik niet), ben ik 5 dagen ook niet verder gekomen dan dit café, dat 700 meter van m'n hotel verwijderd was. Het was goed zo.
Typ 'staat weer centraal' in en je krijgt 1.600.000 hits. In allerlei sectoren staat er van alles 'weer' centraal. Vooral dat 'weer'. Dat betekent dus dat bijvoorbeeld de big bij de vereniging van varkenshoeders even niet centraal heeft gestaan. En dat de klant bij de banken ook een tijd niet centraal heeft gestaan (daar plukken we nu de wrange vruchten van). De reiziger staat ook 'weer' centraal, volgens het ministerie van vervoer en gisteren werd het duidelijk dat de huurder ook 'weer' centraal zou komen te staan bij de woningcoöperaties. Massaal worden alle misstanden door deze clichézin gerelativeerd. Kan er een keer wat anders verzonnen worden? Dankuwel.
Eerst even wat actueel nieuws uit het immer dynamische Hongarije. De nieuwe premier is inmiddels in functie en heeft z'n eerste minister al na 4 dagen zien verdwijnen. Een van z'n sterke mannen zou de minister van Economische Zaken worden. Hij zou de man zijn die zou gaan hervormen. Helaas voor hem kwamen al snel de eerste gevallen van corrupt gedrag in het verleden in de publiciteit. Exit dus! De Hongaren keren zich langzaam maar zeker van de politiek af, terwijl een aloud gezegde toch luidt:'zet 2 Hongaren bij elkaar en er ontstaan 10 politieke partijen.' Mohacs ligt op de achtergrond aan de andere kant van de Donau. Als je met het pontje de overkant hebt bereikt, stuit je onmiddellijk op een restaurant met uitzicht op de Donau waar je goede Hongaarse vissoep kunt eten en gelukkig ook de grootste hufterober van Midden-Europa aantreft. Kettingrokend staat hij ergens te nietsen en negeert elke gast. Als je naar hem toe gaat om wat drank te bestellen, zegt hij 'dat hij niet van de drank is en dat je daarvoor iemand anders moeten hebben.' Uiteindelijk komt hij dan, zeer tegen z'n zin in, wel in actie. Als je daarna nog vissoep wilt, dan vertelt hij weer dat hij de ober van de drank is en niet de soepober. Ik ging maar terug naar onze tafel, maar werd toch gedwongen door de rest om voor vissoep te zorgen. Ik stond weer op en liep richting ober; hij zag mij komen en vluchtte weg. Ik kreeg hem in de keuken te pakken. Daar heb ik de bestelling rechtstreeks aan de kok doorgegeven. Om ons te treiteren werd de vissoep ruim een uur later pas gebracht, nadat ik nog 2 drankbestellingsessies had moeten doormaken. Wij gaan regelmatig terug om van deze man te genieten. Ik geloof dat hij ons inmiddels ook herkend.
Enige jaren geleden zei ik tegen de kinderen dat we de naderende vakantie ook een dagje in Rome zouden vertoeven. Ze reageerden zowaar opgetogen en gingen meteen het heilige internet raadplegen. In al mijn onbenulligheid dacht ik dat ze op zoek gingen naar interessante plekken waar we nog nooit geweest waren. Helaas ... er was een route uitgestippeld langs mode- en kledingwinkels. Er bleken o.a. wel 6! Miss Sixty filialen te zijn en die moesten allemaal onderzocht worden. Hier sta ik dan voor nummer 5 aan het einde van de Via Corso. De foto is genomen door Marij die aan de overkant net een andere winkel had bezocht. Het was weer een fijne dag.
Dit is opa Jo, ook wel bekend staand als Jozef, oppi of gewoon Jo. Opa Jo woonde bij ons tegenover in Bisse. Hij was een gepensioneerd boertje en had weinig te doen. Opa Jo woonde in een klein huisje met zijn vrouw die nauwelijks van het erf kwam. Daarnaast had hij een hoogstwaarschijnlijk licht krankzinnige zoon, die ergens anders in het dorp woonde en nog steeds woont. Het beroep van de zoon is 'bermzeiser'. Opa Jo was al snel een vaste bezoeker op ons erf. Af en toe zeiste hij een stukje land tegen een vergoeding en dan was hij later in de middag in de dorpskroeg (kocsma) te vinden alwaar hij het geld omzette in witte wijn met spuitwater (frocs). Samen met z'n maatje stond hij dan wat te grinniken en te oudehoeren. Z'n drinkmaatje werd door ons Piet Gezwel genoemd omdat hij ons af en toe zijn grote gezwel op zijn buik liet zien en als het mee zat zijn middelgrote gezwel op zijn linker scheenbeen. Opa Jo hing naarmate de jaren vorderden constant rond op ons erf in de hoop een flesje bier of glas wijn te scoren. Het was een grappig baasje en ondanks dat hij alleen Hongaars sprak hebben we veel met hem gelachen. Na een paar jaar had een van ons een kleine wijnverzameling opgebouwd in de wijnkelder. Toen we in mei weer voor het eerst dat jaar (1996?) in Bisse kwamen, bleken de ruim 40 flessen uit de wijnkelder verdwenen. Na een korte ondervraging gaf Opa Jo met tranen in zijn ogen snel toe dat hij de dader was. Het werd hem snel vergeven. De jaren daarna sukkelde Opa Jo steeds verder achteruit en uiteindelijk overleed hij.
