zaterdag 11 april 2009

Klagen (1)

Er wordt veel geklaagd in de wereld, maar de ultieme klagers zijn natuurlijk de Hongaren. Nederlanders kunnen er ook wat van, maar vaak zit er geen structuur in en klaagt men er maar in het wilde weg op los. Daarom eerst wat theorie en daarna de praktijk. Onderstaand artikel vat goed samen dat de cultuur van een volk ook een grote rol speelt bij het 'klagen voor gevorderden'.
Hungarian Culture of Complaint
Posted by akos on Mar 18th, 2008
English speaking Hungarians often respond to questions like “How are you?” with a stream of complaints. They are not people in despair; this is simply how you are expected to react to such questions in Hungarian.
You complain about yours and let your partner complain about theirs; this is our version of “how’s it going?”. It is as empty as the Anglo-Saxon formality, you don’t care about the other’s problems and don’t expect to be listened to.
If you run a business, you are always supposed to complain, even if you are about to go on the Stock Exchange and spend the rest of your life banging ex-models on a yacht on the Carribean. Unfortunately, the so-called positive thinking has infected some of the Hungarian business people, so they smile and are very sure everything is ok. They are considered to be boastful and even stuck up by some. True, they should damn well respect the Hungarian culture of complaint.
Samengevat: als wij vragen 'Hoe gaat het er mee?' dan wordt er meestal geantwoord dat het allemaal wel OK is. De Hongaar daarentegen gooit er wat ellende uit, niet in de veronderstelling verkerend dat de ander ergens een oplossing voor geeft of op zijn of haar ellende in gaat. De gesprekspartner(s) doet en denkt hetzelfde, daarna kan het echte gesprek beginnen. Vaak duurt de begroetings-klaagsessie langer dan het gesprek, maar dat doet er niet toe, de ellende is geventileerd en daar gaat het om. In mijn Hongaarse omgeving zijn er ook mensen die de begroetings-klaagsessie tot een ware kunst hebben verheven en waar we in feite niet eens aan een gesprek toekomen. Daarover morgen in 'klagen voor gevorderden in de praktijk.'

vrijdag 10 april 2009

Opendichtbus


Eens in de zoveel weken ga ik met mijn goede vriend Hans op donderdagavond eerst een praatje maken en bier drinken bij Sjef en Nel in Oostelbeers, daarna gaan we nog even naar het café en bespreken we onze beslommeringen en de rest van het wereldleed; dit doen we al een jaar of 20, schat ik. Sjef is de stichter van de Opendichtbus en had tot een jaar of 6 gelden ook nog een plaatuitleeninstelling genaamd Keereweerom. Daar leenden we platen en/of cd's en zo werd ons muziekgenot weer wat uitgebreid, want Sjef had een forse verzameling en vulde deze ook regelmatig aan. De plaatuitleeninstelling is langzaam teloor gegaan, ook natuurlijk door het heilige internet. Tegenwoordig gaan we dus gewoon wat prettig oudehoeren. Af en toe krijg je ook nog een mooie zin of spreuk mee of een tip voor een te lezen boek. Gisteren luidde de spreuk ongeveer: "De filosofie heeft mij ernstig teleurgesteld; het scherpt wel de intelligentie, maar verdort de geest." Bron: Levi-Strauss (een andere dan de spijkerbroekenfabrikant). Wat ik er verder mee moet weet ik ook nog niet, maar het klinkt goed. De bus heeft Sjef inmiddels overgedaan aan Ties, die elke zaterdag op de markt in Eindhoven tussen de terrassen 2e hands boeken, platen en cd's verkoopt en dezelfde bevlogenheid heeft als Sjef. Elke zaterdag ga ik daar ook even langs om wat te oudehoeren over dezelfde zaken als hierboven geschetst. Ook leuk. Hieronder een link naar de site:
http://www.opendichtbus.nl/

donderdag 9 april 2009

Beheerslast

Ik had dus even last van beheerslast. Niet prettig. Dat moet er even uit. Zoals duidelijk moge zijn draait het in het onderwijs al lang niet meer om onderwijs, maar in de 1e plaats om geld, daarna komen de spretsjiets en gisteren kwam er ook nog de term 'beheerslast' bij. Wat was het geval? Leerlingen komen op 16-17 jarige leeftijd bij ons 'binnen'. Na 2 maanden krijgen ze hun rapport; de rest van het jaar volgen nog 3 rapporten. In een lucide opleving heeft er iemand verzonnen dat het allemaal best wel terug kan naar 2 rapporten per jaar. Eventueel gevolg: krijgen ouders en zoon of dochter in februari te horen: 'jammer, uw kind voldoet niet, ga maar iets anders zoeken.' Tot op heden kwam het eerste rapport na 10 weken en kon een leerling nog snel overstappen naar een andere opleiding. Werkt allemaal goed, bovendien lijkt het mij normaal dat ouders en leerlingen snel en regelmatig geïnformeerd worden. We moesten dus terug naar 2 rapporten vanwege de 'beheerslast'. Administratie of wat dan ook kreeg het dan te druk. Ik ben maar even boos geworden en had dus last van beheerslast (ik vond het lastig om me te beheersen). Het schijnt nu toch nog goed te komen. Af en toe is het goed om je beheerslast even de vrije teugels te geven.

woensdag 8 april 2009

Mislukt ouder (5)

Vandaag enigszins in de war geweest. Gisteren voor de gezelligheid maar eens gevraagd aan mijn dochters of er ook iets deugde aan mij. Na lang denken kreeg ik het volgende schouderklopje:"we geven je een compliment omdat je je 'zwerversleven' zo goed kunt combineren met een 'normale' baan." Ik was ontroerd.

dinsdag 7 april 2009

Frank Black



Mijn dochters vroegen zich af wat mijn favoriete muzieknummer was. Daar is moeilijk antwoord op te geven, omdat dat altijd wisselt en er elke dag wel verschillende deuntjes door mijn hoofd circuleren. Dan maar even nagedacht wat er de laatste tijd regelmatig in mijn hoofd zit. Giant Sand ligt natuurlijk voor de hand, maar daar heb ik het al een paar keer over gehad. End of Miles van Frank Black and the Catholics dus. Waarom? Een gemeen steelgitaartje aan het begin, uptempo nummertje, redelijk rustige zang, uitmondend in een gecontroleerde maar snerpende gitaarsolo, ondersteund door monotone orgelgeluiden, maar ook nog enigszins melancholisch.
Probleem was dat er geen filmpje van dit nummer op het heilige internet te vinden was. Dus zelf maar met de fotocamera een clip gemaakt. So ... push the button and play it loud!

maandag 6 april 2009

Berlusconi


Vandaag maar een kleine foto voor een megalomane man. Berlusconi is inmiddels zo ver dat hij niet alleen in Italië her en der mensen schoffeert, maar begint zich internationaal ook steeds meer te profileren als de mondiale clown, zoals afgelopen weekeinde weer bleek. Hoe hij het in Italië zelf aanpakt, moge blijken uit bijgaand filmpje. Ik zou graag willen weten wat er in de immer gezellige moerasdelta Nederland zou gebeuren als bijvoorbeeld Balkenende hetzelfde zou doen bij, ik noem maar iemand, Staatssecretaris Van Verstandsverbijsteringsveldt.
http://www.youtube.com/watch?v=5ewyeh_-Jys

Rectificatie

In het bericht van 1 april betreffende waterspin is een fout geslopen. De afbeelding die ik oorspronkelijk heb gebruikt is niet de juiste. Inmiddels is deze vervangen door de juiste afbeelding.