zondag 8 maart 2009

Snakeleather jacket (1)



Deze foto komt uit de roadmovie 'Wild at Heart' (gelukkig deels opgenomen in de woestijn). Hoofdrolspeler is Nicolas Cage; de man in het jasje.
'Wild at Heart is een Amerikaanse film uit 1990 van regisseur David Lynch. Acteur Nicolas Cage speelt in de film de rol van Sailor. De uit de gevangenis ontsnapte Sailor vlucht met zijn vriendin naar Californië. Omdat Sailor te goed op de hoogte is van haar verleden, stuurt haar moeder een huurmoordenaar achter Sailer en zijn vriendin aan.' bron: Wikipedia
Wild at Heart is een aardige film, maar ook niet meer dan dat. Het ging mij vooral om dat slangenleren jasje. Nicholas Cage verbindt er in de film ook bepaalde kwaliteiten aan en mompelt af en toe dat zijn karakter of wat dan ook in dat jasje zit. Ik was al jaren op zoek naar zo'n jasje en zelfs op het heilige internet nooit iets wat ook maar in de buurt kwam.
Ergens in oktober stuitte ik op Ebay op een zwart snakeleather jacket, op Ebay gezet door een leerzaak/producent uit Mumbai. Het was een zwart pyton-patroon en dat was absoluut niet wat ik zocht. Desalniettemin besloot ik om de handelaar, Khamker Munir, een mail te sturen met bovenstaande foto en hem te vragen of hij ook zulke jasjes kon maken. Munir bleek van het opgewonden soort; hij mailde meteen terug en vroeg waar de winkel was van Mr. Cage. Dit was het begin van een zich 3 maanden voortslepende spraakverwarring. Ik antwoordde dat ik dat ook niet wist en legde hem nogmaals de context van de foto uit. Na nog wat heen en weer gemail, werd ik zo waar vrolijk. Munir, kon het jasje (op maat) maken en de volgende sessie zou starten als ik € 280,00 via het heilige internet had overgemaakt. Zat natuurlijk nog wel wat risico aan: voor hetzelfde geld was ik die € 280 kwijt of kwam er een jasje dat helemaal niet mijn maat was, maar goed, dat moest dan maar.
Marij nam mijn maten en ik stuurde deze op; Munir tevreden, daarna brak al snel het eerste conflict uit; of ik two or three buttons wilde; ik antwoordde three buttons. Munir antwoordde onmiddellijk woedend terug 'hoe ik dat in mijn hoofd haalde; the original design was with two buttons.' Ik mailde hem weer terug, waarom hij mij die vraag dan had gesteld. Mokkend nam hij genoegen met die tegenvraag en begon verder over details door te zeuren.
Volgende keer meer.
Op het filmpje zie je Munir langs de taxi lopen en even later nog zwaaien.

http://www.youtube.com/watch?v=bts9YrrlwIA&feature=related

M 6



De M 6 is het karrespoor van Pecs naar Budapest (200 km) en vormt een bron van vermaak in Hongarije. Pecs is de stad waar ons landgoed in de buurt ligt en de M 6 vomt de laatste schakel qua autoweg op onze reis naar het beloofde land. Ergens in 2004 hoorden we 2 positieve berichten door Pecs heen zoemen. De autoweg tussen Budapest en Pecs zou in 2008 gereed zijn en de landingsstrip van vliegveld Pecs zou met 500 meter verlengd worden , zodat er ook grote-mensen-vlieguigen konden landen. Uiteraard werd de vrolijkheid die ontstond onmiddellijk getemperd door de immer cynische Hongaren. 'Het geld zou wel weer in de zakken van de elite verdwijnen en die autoweg konden we vergeten.' En zo geschiedde: 70 van de 200 kilometer zijn af (het is nu 2009). Voor het ontbrekende deel hebben ze maar weer een ander potje aangebroken en de EU om hulp gevraagd.
Pecs is een mooi stadje en bovendien in 201o EU-cultuurstad. De prijzen op de terrassen hebben ze voor de zekerheid al in 2008 verhoogd. De vraag is alleen nog of Pecs al te bereiken valt in 2010.

zaterdag 7 maart 2009

Begrafenis

Vandaag (zaterdag) Marij's vader begraven. Het was een mooie, traditionele, waardige begrafenis.

vrijdag 6 maart 2009

10 Terrassen (4)




Café Paris,Texas in Budapest is gesitueerd in de Raday ut, vlak bij metrostation Calvin Ter. Momenteel is de Raday ut. een verzameling restaurants en cafés, die veelal gevuld zijn met dagjesmensen. Desalniettemin is het er nog steeds redelijk goed toeven. Ik kom er al sinds 1992, toen ik tijdens een project nogal eens in Budapest verbleef.
Op dit terras heb ik vaak met vrienden een biertje, palinka en/of een Unicum gedronken: zo uit m'n hoofd, Hans H., Hans G., Bareld, Geert en ongetwijfeld nog een paar.
Het vreemde aan dit cafe is dat niets, maar dan ook niets, doet denken aan de bekende film, dan wel het minder bekende stadje in de Verenigde Staten. Ik denk dat ze net na 1989 weer een niet te onderdrukken neiging hadden om 'hip' te doen. Ergens in een dronkemansgesprek met een westerling of Amerikaan opgevangen dat Paris, Texas 'erg in' was en de volgende dag het café meteen gerestyled. Het gevolg is hieronder afgebeeld.


Dat Parijs, dat zie ik wel. Maar waar is Texas? Niets mis mee, maar toch. Woestijn wil ik zien, nondeju!
Aan deze bar heb ik overigens het meest met Bareld gehangen. Na het werk gingen we hier vaak drinken en praten over de onderwijskundige complotten die ons omringden. Overigens dat uit z'n verband halen van cultuur, daar zijn ze goed in, die Hongaren. Ik ken ook mensen daar die moeiteloos een nummertje van AC DC en Zappa achter elkaar draaien. Niet omdat ze dat goed vinden of wel van wat afwisseling houden, maar omdat ze denken dat anderen dat 'modern' vinden. Vreemd, want ze hebben zelf genoeg cultuur en beschaving.
Als filmpje een trailer van de gelijknamige film met, jawel: woestijn!

http://www.youtube.com/watch?v=tR8wiOzDePc

Reactie zwerver

Marten wilde een reactie plaatsen op het artikel 'zwerver', schijnt allemaal moeizaam te gaan, dat reageren: daarom hieronder zijn reactie:

Ik ben daar wel geweest Wim! Twee keer zelfs. En op mijn vraag waarom bijna alle mannen daar een snor hadden werd mij door een inboorling (via een tolk natuurlijk) verteld dat dat was om op hullie moeder te lijken. Nou jij weer.
Gelukkig is dat allemaal lang geleden en heb ik het met een uitstekende dranktherapie kunnen verwerken. Hoewel, als ik zwaar getafeld heb ...

Marten

donderdag 5 maart 2009

Mislukt ouder (2)

In deze serie de laatste ontwikkelingen in mijn ouderschap.

Mijn oudste dochter heeft een bijbaantje als receptioniste etc. bij een bruincentrum. Ik liet mij deze week ontvallen dat ik daar misschien ook wel een keer naar toe wilde om uit de winterblues te komen en alvast een fijn lentekleurtje op te doen. Paniek! Ik mocht daar nooit of te nimmer een stap binnen zetten. Het was geen bruincentrum voor zwervers!
Gisteren zat een van mijn 'zwerversvrienden' bij mij thuis een biertje te drinken en kwam Juul thuis. De zwerversvriend bleek onlangs ook een bezoek gebracht te hebben aan het bruincentrum. Ik vroeg aan Juul waarom hij wel en ik niet. Geen antwoord; mislukt ouder dus.

De tweede is een oude bekende, maar moet toch ook op het heilige internet:
na weer een week gekoeioneerd, gekleineerd en geknecht te zijn door minimaal 134 van de ruim 15oo wetten die betrekking hebben op het onderwijs, lag ik bij uitzondering en stiekem vrijdagmiddag op de bank (officieel mag ik namelijk niet op de bank liggen, omdat ik dan geen aandacht kan geven aan mijn omgeving volgens Marij). Plotseling ging de deur open: gelukkig, het was een dochter. Helaas, ik kreeg het volgende te horen en ik citeer:

'Wim ... wat lig je weer slordig op de bank ... voor straf ga ik stofzuigen', en ze liep naar de gang om de stofzuiger te halen en sloeg meedogenloos toe.

Zwerver



De zwerver der zwervers, volgens mijn dochters, is Marten en in feite klopt dat ook. Marten is een goede vriend van mij en heeft nogal wat, volgens mij, tegennatuurlijke bezigheden. Een van de meest opvallende is: wandelen, en dan niet zo maar wandelen, maar bijvoorbeeld van Nieuweschans naar Tallinn (Estland). Zie op het blog aan de rechterkant voor zijn site. Naast het feit dat hij die tocht in zijn eentje volbracht, is deze tocht ook nog eens mooi in beeld gebracht en beschreven. Voor de rest nog veel meer lezenswaardige, zinnige en onzinnige zaken.

Marten heeft ook nog andere bijzonderheden, zoals bijvoorbeeld een sterke afkeer van voetbal, terwijl ik bij hem thuis wel naar het voetbal mag kijken. Ook over Italië heeft hij malle denkbeelden, zoals bijvoorbeeld de vaste overtuiging dat daar alleen maar vrouwen rondlopen van ongeveer 1 meter 40 en dat deze vrouwen ook allemaal een snor hebben, terwijl hij daar nog nooit is geweest. De Italiaanse keuken vindt hij wel weer in orde.
Kortom een buitengewoon iemand. Iedere maandagavond tussen stipt (hij is namelijk ook nog structopaat) 20.00 en 22.00 ga ik bij hem op bezoek om het wereldleed te bespreken. Ik krijg dan 3 flesjes bier: de eerste om 20.02, de tweede om 20.38 en de derde 21.17.
Dus bezoeken die site; hieronder nog een keer het adres.

www.martenhogeweg.nl