zondag 1 maart 2009

Hongarije (1)




'Eind 2006, kort voor de verkiezingen van de lokale bestuursorganen, kwam er een geluidsopname in de openbaarheid van een geheime toespraak van Gyurcsány tot de partijfractie. Hierop is te horen hoe hij in krasse termen verklaart dat de partij meer dan een jaar lang loog over de economische situatie van het land. Die was veel te rooskleurig voorgesteld, en er waren onrealistische verkiezingsbeloftes gedaan. Daarvoor in de plaats stelde Gyurcsány nu een serie rigoureuze bezuinigingen voor.' Bon: Wikipedia.

Deze zelfde Gyurcsány heeft dus vanmiddag wat extra geld voor Centraal en Oost Europa gevraagd om de kredietcrisis te lijf te gaan. Prima, geen probleem. In tijden van nood, moeten we elkaar steunen. Wat echter niet deugt, is dat Gyurcsány dit vraagt in de vorm van een collectief, terwijl het in Hongarije na jaren van wanbeleid een economische chaos en een corrupte bende is. Deze chaos en de corruptie heeft hij zelf voor een groot deel georganiseerd. De rest kun je makkelijk aan een deel van de bevolking overlaten. Gyurcsány, niet de meest frisse jongen in Hongarije, probeert zo wat goodwill te kweken in het immer cynische Hongarije. Uit ervaring weet ik dat het een volk van intelligente tobbers is, dat overal een complot vermoedt. Gyurcsány weet, op het eerste gezicht, handig een gemeenschappelijke vijand te creëren: de westerse EU-staten. Gyurcsány wist namelijk van tevoren best wel dat hij die 180 miljard niet zou krijgen.

In april ben ik weer in Hongarije; ik ben benieuwd of het volk tegen die tijd Gyurcsány door heeft en de opstand van 2006/2007 weer heeft hervat of dat het volk ouderwets doorsombert.

L. F. Celine



Dat foute mensen goede boeken kunnen schrijven, is voor nogal wat mensen moeilijk voorstelbaar. Het misschien wel bekendste voorbeeld hiervan is Louis Ferdinand Celine ... Celine was fors antisemiet ... ze zijn er nooit achter gekomen of dit nu kwam door een granaatscherf die hij in zijn hoofd had ... in ieder geval is hij zwaargewond geraakt in de 1e wereldoorlog ... Celine heeft m.i. 2 belangrijke boeken geschreven ... Dood op Krediet en Reis naar het Einde van de Nacht ... niet alleen de verhaallijn is mooi neergezet ... Celine kan er stilistisch ook wat van ... prachtige scheldpartijen in Dood op Krediet en door en door cynische en zwarte autobiografische flarden uit zijn droeve bestaan in beide boeken ... die 3 puntjes zijn ook van hem ... dat deed hij, denk ik, om nog meer vaart in zijn werk te krijgen, vooral in Dood op Krediet lukt dat uitstekend ...
Als filmpje niet de held uit bovenstaande, want op wat vage interviews na is er niet veel, maar een opname van W.F. Hermans die qua schrijverschap wel wat leek op Celine.

http://www.youtube.com/watch?v=9NZ3vXacHhY

zaterdag 28 februari 2009

Fratelli d'Italia



Regisseur: Lippi (bondscoach Italië), Cannavarro (aanvoerder Italiaans 11-tal)

Plaats: Lecce

Gebeurtenis: Italië - Montenegro (kwalificatie WK 2010 Zuid Afrika), woensdag 15 oktober

Bulgarije - Italie, het weekeinde daarvoor geweldig uit de hand gelopen met Bulgaarse rechtse hooligans; Lippi anticipeerde onmiddellijk door de media te bespelen. Bari en Lecce hooligans (een soort Amsterdam en Rotterdam van het zuiden, zouden elkaar tijdens de Italië - Montenegro met rust laten), Italië zou wel eens laten zien dat het een beschaafd land was, Puglia (de provincie waarin Lecce) was het mooiste deel van Italië enz. enz. Enfin, tijdens het volkslied van Montenegro begint het gebruikelijke gefluit en onmiddellijk begint Cannavarro (halfgod in Italië) te applaudisseren; binnen 10 seconden overstemde het applaus het gefluit. Wel imposant om mee te maken; daarna nog even het Italiaanse volkslied (ook niet mis). Wedstrijd was bijzonder matig. Wat voor de rest wel opviel is dat de Italiaantjes zich niet van tevoren klem zuipen, maar na het voetballen nog even gaan eten om de zaak te bespreken. Detail: Vucinic (Montenegro), maar ook spelend in de competitie voor AS Roma, was de beste man van het veld.

10 Terrassen (3)



Boekarest dus, Piata Romana. Een jaar of 7 geleden waren Geert en ik met de hele 'Box-projectgroep' in Boekarest om daar de eerste try out van een simulatiespel te spelen. De groep bestond uit 3 sympathieke moffen, 1 niet sympathieke mof, een verwarde Francaise, een ADHD-vrouw van Italiaanse afkomst, een slimme Portugees en 2 Roemeense dames waarvan er 1 op routine mee draaide en de ander nog veel moest leren (en die bovendien totaal niet kon auto rijden, hetgeen wel noodzakelijk is in deze chaos-stad met al die opgefokte ego's). De Roemenen wilde ook nog laten zien, dat hun vaderland best wel beschaafd was, dus moesten we ook nog regelmatige lunchen en dineren in gelegenheden die helemaal niet voor ons bestemd waren. Maar goed, zij betaalden. Daarnaast moesten we ook nog op bedevaart naar het kasteel van Dracula.
Na een paar dagen hadden we wel wat behoefte aan privacy, dus besloten we om niet het megalomane paleis van Ceausescu te gaan bekijken, maar ons eigen plan te trekken. Prima weertje en na wat door de stad geslenterd te hebben kwamen we op een terras op de Piata Romana uit. Het bijzondere van dit terras was dat er her en der kruizen op stonden, die bijvoorbeeld aangaven dat er op die desbetreffende plek 17 mensen gesneuveld waren tijdens de opstand tegen Ceausescu. We namen dit voor kennis aan en zegen neer. Het, voor mij, wonderlijke aan Geert is dat hij geen alcohol drinkt en dat het voor mij ondenkbaar is om plusminus 8 uur op een terras te zitten zonder dat ik zo'n terras-sessie enigszins aangeschoten uitkom. In ieder geval veel zitten oudehoeren over niets, en daar gaat het af en toe ook om. Bovendien ook nog een Roemeense oberes aan het lachen gekregen die al 9 jaar niet gelachen had.

Mislukt ouder

Voor zover het in mijn trieste bestaan al lukt om af en toe wat zelfvertrouwen op te bouwen, wordt dat een paar keer per week meedogenloos weer teniet gedaan door mijn dochters. De oogst van deze week:

vrijdag, Marij en ik vonden eigenlijk wel dat we in de oktober-vakantie een weekje naar Zuid-Spanje moesten. Terwijl we aan het overleggen waren en tussentijds op het heilige internet aan het checken waren of er nog een goedkope vlucht te scoren was, kwam Elke -de jongste- met de vraag of dat allemaal wel verstandig was: weer op vakantie en wat dat dan allemaal financieel ging betekenen. Uit ervaring wist ze dat het dan weer in november en december afzien werd. Ze raadde het volgende aan: kijk nou eens na de zomervakantie hoe jullie er financieel voorstaan en als het dan allemaal meevalt, dan kun je altijd nog een last-minute stedentripje van 4 dagen naar Madrid zien te scoren. Dankuwel!

Donderdag, is fritesdag; dus opgewekt naar Kees Manders. Thuisgekomen trof ik het gezin in een agressieve stemming aan: 'hoe ik het in mijn hoofd haalde om zonder mobiele telefoon naar de fritestent te gaan.' Reden van deze aanval: er was tijdens mijn rit naar Kees Manders geconstateerd dat de mayonaise op was en dan had ik bij Manders nog een beker mayonaise kunnen meenemen. Een leermoment dus: nooit meer frites halen zonder mobiel.

Foto's van de dames mogen absoluut niet op deze blog (willen niet met mijn 'zwerversvrienden' geassocieerd worden).
Volgende week meer.

vrijdag 27 februari 2009

Il Gattopardo



Il Gattopardo, ofwel de Tijgerkat. Boek geschreven door Guiseppe Tomasi de Lampedusa. Heeft voor de rest weinig geschreven, maar dit is voor mij wel een meesterwerk. De Tijgerkat handelt over het langzame en stijlvolle verval van de Siciliaanse adel rond de 2e helft van de 19e eeuw. Daarnaast is Garibaldi in volle gang om de eenheidsstaat Italië te stichten.
Ook dit boek is verfilmd en dan speelt weer de vraag op: wat was beter: het boek of de film? Ook hier is het antwoord: maakt niet uit, zijn allebei goed. Maar wel om een andere reden dan bj Gomorra. Waar het bij Gomorra-film ging om een eigen interpretatie, gaat het bij de Il Gattopardo-film om een nauwkeurige registratie van het boek.
Het boek is in feite een kroniek en in die zin zullen sommigen het geen literatuur vinden. Daarentegen kan De Lampedusa wel een fatsoenlijke zin op papier krijgen, dit weer i.t.t. sommige modernen die wel een hoop inhoud in hun boekjes denken te persen, maar geen fatsoenlijke zin kunnen bouwen.
Als toegift een stukje van de film met als hoofrolspelers Burt Lancaster en 2 opkomende talenten: Alain Delon en Gina Lollobrigida.

http://www.youtube.com/watch?v=A-x8ylKulfg

Onderwijs: inspectie (2)



Even uit m'n evenwicht geweest na inspectie (1). De grote vraag blijft: voor wie zijn we nu eigenlijk onderwijs aan het maken; voor de leerlingen en de bedrijven, of voor de inspectie? Wij zijn natuurlijk link en ervaren genoeg om de inhouden zo veel mogelijk overeind te houden en daarnaast de inspectie tevreden te houden of te misleiden (het is maar net hoe je zoiets wilt noemen). Desalniettemin is het langzaam maar zeker wel een paranoia toestand aan het worden. Een jaar of wat geleden, stapte de toenmalige inspectie KCE (inmiddels afgeserveerd door staatssecretaris Van Verstandverbijsteringsveld, zelfs zij had door dat het zo niet verder ging) onze school binnen en al snel was de eerste gele kaart getrokken (ja, zo gaat dat in een professionele wereld, we trekken gele kaarten, daarna een rode en dan mag je geen examens meer uitvoeren en dat scheelt dus weer geld). Tijdens deze razzia zijn er wel wat zieltjes beschadigd, in de zin dat men zo'n 'gele kaart' nooit meer wil meemaken. Dit heeft wel veroorzaakt dat er bij alles wat we ontwikkelen een constante vraag door alles heen sluimert (zoiets als een blijvend soort ontstoken tandvlees): wat zou de inspectie hiervan vinden; kan dit of dat afgekeurd worden? En nu kom ik op mijn punt: we worden ook hier geregeerd door de angst. En tegen deze angst is het moeilijk vechten, want het ligt er maar net aan wie de zaak gaat inspecteren. Hoe interpreteert hij/zij de standaarden? Wat is de stand van zaken in de politiek of in de pers? Zoals gezegd, KCE inmiddels afgeserveerd, maar niet helemaal. Zitten nu 'onder' de inspectie. Welk krachtenveld is daar aan het werken? Kortom, genoeg onbekenden. Voeg daarbij dat wij ook onze eigen interpretaties en krachtenvelden hebben en de chaos zou compleet kunnen zijn. Is dat ook zo? Nee dus! Als ik kijk naar hoe ons onderwijs er momenteel uit ziet, dan scheelt dat niet zo veel met pakweg 5 jaar geleden. Het is, m.i. goede oude wijn, in nieuwe zakken. Het probleem is echter dat niet de goede, oude wijn, wordt geproefd, maar de nieuwe zakken worden gekeurd.